Gene Loves Jezebel - Heavenly Bodies (1993)

Vandaag middels een nummer in mijn Discover weekly lijst voor het eerst kennis gemaakt met deze band. Ging om het nummer Wild horse (en niet Wild rose zoals hier vermeld wordt). Gelijk de aandacht erbij. Want dat klonk toch zeer acceptabel. Heb nu het hele album opstaan. Klinkt lekker! De term Gothic lees ik meerdere keren bij diverse albums. Qua uiterlijk kan ik daar wel in mee gaan. Qua muziek maar mondjesmaat. Het rockt (gelukkig) wat meer dan de doorsnee Goth band. Ik hoor The Cult, Billy Idol, Outlaw Blood, The Mission, Riff en heel soms The Cure. Zeker een band waar ik wat van in huis wil gaan halen. Liefst op vinyl.

Band wat ontsproten was uit de new wave begin jaren 80, maar steeds meer opschoof naar alternatieve rock. Rond mid jaren 80 lag hun commerciële succes waar de broertjes Ashton het muzikale brein van waren. Maar zij kregen mot met elkaar en gingen verder met ieder hun eigen Gene Loves Jezebel..... Toch kwamen ze nog 1 maal bij elkaar in 93 om Heavenly Bodies te maken. En laat nou dit album voor mij hun meest beste creatieve/muziekale album zijn. Er staat geen enkel zwak nummer op en daarbij 4 heuse pareltjes! De opener is al heel erg fijn; lekkere drive gecombineerd met verfijnde relaxe zanglijnen. Any Anxious Colour is een prachtige ballad wat een mooie opbouw kent naar het einde met een sfeervol koor.
In dezelfde sfeer ligt In A Lonely Place. En het mid tempo Heavenly Body is muzikaal zo mooi opgebouwd met veel verfijnde laagjes om van te smullen.
Het album is daarbij ook subliem geproduceerd, aandacht voor detail en je hoort aan alles hoe sterk muzikaal het is. Daarbij komt ook dat er een zweem van relaxed/ rust uitstraalt, bijna loom zou je zeggen. Dat in combinatie met geweldige composities maakt dit album zeer bijzonder. Iets wat ze hiervoor en hierna nooit meer konden evenaren.