Bat for Lashes - Lost Girls (2019)

Kids in the Dark is de eerste single op het vervolg van de prachtige conceptplaat The Bride (2016)

Zij klinkt hier meer hoopvol alsof ze tenminste een deel van die treurnis achter zich heeft gelaten.

Vind dit eigenlijk meer klinken als het geluid en iets van de zangstijl van Weyes Blood.

Bat For Lashes - Kids in the Dark (Official Audio) - YouTube

Kids In The Dark is een schoonheid!

Tweede single Feel for You is uit.

Feel For You - YouTube - audio

Inmiddels is ook The Hunger uit. Fijn nummer!

Ben benieuwd wat het hele album gaat brengen na het in mijn ogen fantastische vorige album
The Bride.

The Hunger is al een tijdje uit... Jasmine is daarentegen wel fonkelnieuw.

Zo op het eerste gehoord leunt het geluid van dit album meer op de synths en de drumcomputer (om het niet meteen 80s Synthpop te noemen als ik So Good hoor). Meer lichtvoetig dus en veel minder melodramatisch dan de prachtige voorganger The Bride (2016). Dat was een album die een compleet verhaal vertelde, dat mis ik nu een beetje.

De fijne stem van Natasha Khan zal me wel vaker naar dit album lokken, waarop The Hunger het meest heerlijke nummer is, gevolgd door de opener.

De eerste helft van het instrumentale Vampires doet sterk denken aan The Cure zo begin van de 80s.

En hier is de vijfde, en terug een pareltje. Een van de weinige consistente artiesten die de lat hoog houden en niet zwichten voor commerciële druk. Gelukkig dat we deze niet teveel op de radio horen.
En telkens opnieuw raakt zij mij net zoals Joni Mitchell eerder deed. Ergens onbewust is er een verband tussen de twee artiesten Hun zielenroerselen zijn tijdloze Kunst. Hun verbeelding overstijgt de realiteit en maakt ook de luisterende mens vrijer. We kunnen de muziek van Bat For Lashes helemaal (dood)analyseren maar daar gaat het bij mij niet om.
Muziek moet raken en daarover maak je best niet teveel woorden aan vuil. Weldra wordt zij regisseur en gaat ze David Lynch achterna? Hopelijk niet. Liever om de drie jaar een pareltje om naar te luisteren.
Vampires is geen Cure, waarom altijd vergelijken? Geen twee druppels zijn gelijk. Graaf je in in het nummer en ik hoor geen (koperen) blaasinstrument in geen enkel nummer van the Cure (of heb ik het mis )?
Voor mij is de plaat één groot mooi klanktapijt doorweven met een hemels mooie stem.

Stuk gespotifietst en ik vind het fraai - dat wordt dus een vinilio erbij. Zou best kunnen dat dit The Bride overtreft, vind haar up-tempo songs erg goed en dan vullen stem en begeleiding elkaar heel goed aan.

Die Cure-verwijzing heeft echt wel een fikse baard: ten tijde van Two Suns stond Bat for Lashes op Glastonbury en speelde toen Daniel - waarvan het basloopje doet denken aan A Forest - met een 'citaat' daaruit. Datzelfde Daniel werd ook wel eens live gespeeld waarbij een violiste die lijn speelt en dan klinkt het echt anders. Door het 'strummen' en het gebruik van de flanger zijn Cure-zeloten geneigd van plagiaat te spreken, maar dat is gezwets. Met hetzelfde recht zou je kunnen stellen dat Robert Smith dat gebruik van flanger e.d. heeft overgenomen van the late great John McG.

Dit album belooft veel ...

Wat bij een derde beluistering enigszins stoort is het al te nadrukkelijke gebruik van elektronica dat vrijwel geen minuut wordt losgelaten (Natasha Kahn noemt het zelf een synth-pop love letter dus dit schijnt de bedoeling te zijn). Tegen het eind gaat me dit behoorlijk vervelen. Hierdoor ben ik veel minder enthousiast dan bij de vorige Bat for Lashes.

Na aanschaf zal ik morgen wel eens goed luisteren - wellicht bedoel je gewoon de synths, want zonder elektronica kan je doodeenvoudig een album niet opnemen. Misschien is het gewoon zo dat dit album meer dan de vorige een '80s vibe heeft', maar is dat dan verkeerd? Qua geluid denk ik dan bijv aan de tweede en derde van Tears for Fears. Werken met synths geeft nl wel meer mogelijkheden/flexibiliteit bij live ten gehore brengen van de songs.

Mjuman ik heb mijn tekst enigszins aan gepast. Ik zal me er ook nog eens verder in verdiepen.

Na het wat (te) ingetogen The Bride, gaat Natasha Khan terug naar de sound van The Haunted Man. Deze Lost Girls heeft misschien de grootste 80s vibe van al haar werk en ik vind hem weer prachtig. Haar stem weet me steeds te ontroeren en het gebruik van elektronica vind ik net heel smaakvol.
Bat for Lashes bevestigt met Weyes Blood, Jessica Pratt en natuurlijk Lana del Rey dat de beste muziek van 2019 door vrouwen is gemaakt.

Ik wil daar nog Aldous Harding en Julia Jacklin aan toevoegen. Genieten geblazen dit jaar inderdaad. Daar wil ik nog wel aan toevoegen dat ik net zoveel mooie albums uit 2019 van mannen kan noemen

Deze plaat van Bat For Lashes vind ik op het eerste gehoor ook erg sterk klinken. IJzersterke singles zeg, prachtige zang en synthesizers.

Dit kan wel eens het album van het jaar worden. De eerste vijf singles kende ik natuurlijk al, dus dan draait het eigenlijk alleen om het tweede deel. Toch vind ik dat deel misschien nog wel sterker, omdat je als luisteraar iets meer in een trechter zit en dieper de nacht in wordt getrokken.

Volledig eens met de dames in het rijtje van Nico. Toch zou je zo'n rij eindeloos kunnen uitbreiden. Jay Som, Aafke Romeijn, Little Simz, Pip Blom, Clairo, Jade Bird...

Het drieluik Safe Tonight, Peach Sky en Mountains zijn werkelijk waar, magistraal!

Mountains vooral midden in de nacht wegdromen met dat nummer.

Ja, Mountains is misschien wel het mooiste nummer van de plaat. Doet zeker niet onder voor de singles.

Als de zon onder is gegaan, komt dit album echt tot zijn recht. Ik hoor ook steeds weer nieuwe, mooie details. Toch maar een halfje erbij.

Podcast over het ontstaan van Kids in the Dark

Een sterk staaltje zangkunst. We kunnen het project stuk analyseren maar ik kijk liever naar het aantal draaibeurten.
Op de hoes wil er geen stof bewaard worden en dat is goed nieuws. Na een jaar luister ik dus nog veel naar deze plaat, op LP komt dit conceptalbums qua tijdsduur en tracklist het best in vorm. Heel mooie stem die ik terug vond in de Netflix reeks ‘Requiem’. Zo viel ze ook nog eens in de prijzen, die Natasha. Mooie plaat.