Aan het aantal stemmen op hun albums te zien, niet echt bekend hier op de site blijkbaar; Electric Moon.Het is een trio uit Duitsland, bestaande uit Komet Lulu op bas en effecten, Pablo Carneval op drums, en Sula Bassana op gitaar en effecten.
W.m.b. verdienen zij wel eens wat meer aandacht.
Trefwoorden voor de muziek die ze maken : Psychelische Rock, Spacerock, ook wel Acid Rock genoemd.
Geheel instrumentaal, maar dat mag de pret en beleving niet drukken.
Misschien is tripmuziek ook wel een mooie omschrijving trouwens…
Tracks 1 t/m 4 zijn live opgenomen in Oostenrijk, in de Graf Hugo Keller.
Graf Hugo was een oud huis in Feldkirch, en daar vonden in de kelder regelmatig concerten plaats.
Dit huis moest blijkbaar verdwijnen, op last van de overheid aldaar.
Daarom vond er eind 2018 een afscheidsfestival plaats, waar Electric Moon het laatste deel voor hun rekening nam.
In de begeleidende tekst op de hoes staat hierover vermeld : Graf Hugo's Last Concert.
Daar komt dus de titel van het album vandaan…
Album begint met een rustig, tokkelend begin van track 1, maar na zo'n 3 minuten komen de heren los. Om ons niet weg te blazen, gaat het tempo halverwege weer op wat lager.
Vanaf track 2 wordt je echt meegesleurd in een stroom van geluid met heerlijke space-effecten
Een soort rust komt over je heen met track 4, maar dat duurt (ook) weer niet zo lang, want later in het nummer wordt je toch weer meegezogen door zo'n heerlijke flow van het 'gefreak' van de 3 heren.
Gelukkig zitten er de nodige wisselingen in tempo en ritme om het geen brij van geluid te laten worden.
In het 2e deel van dit concert wordt de band geassisteerd door een deel van de roadcrew van Electric Moon. Zo horen we op track 3 o.a.als gast-muzikant Coldino Erich op gitaar.Heerlijk "Laat Je Maar Gaan" nummer !
Track 5 is van een ander concert, en die is opgenomen in Dasbach, Wenen.
Deze heeft ook wel een beetje een andere sfeer; en waarom deze op dit album staat, is me niet duidelijk. Maar nog steeds zeer de moeite waard, dat wel.
Helaas staat op de (enkele) CD uitgave van dit album niet track 3, dus om het complete optreden te
kunnen horen, en in (fysiek) bezit te hebben, ben je aangewezen op de dubbel-LP. Die kost toch fors meer geld.Maar ja, track 3 is wel één van mijn favorieten van Hugodelia, dus maar in de buidel getast, en die dubbele vinyl versie aangeschaft. Heb je wel natuurlijk wel het voordeel dat het artwork veel beter tot zijn recht komt.
Conclusie : fantastisch optreden, geweldig goed geluid, en dus een heel sterke live-registratie van dit optreden.
Aanbevolen voor liefhebbers van geen huis-, tuin- en keukenmuziek, ( standaardrock, voor zover dat uberhaupt bestaat

), laat ik het Psychedelische-Space-Trip-Acid-Freak-Rock noemen.
Her en der zie ik wat raakvlakken met o.a. Hawkwind en Ash Ra Tempel, om maar eens wat te noemen.