Bud Powell - The Amazing Bud Powell Vol 5 : The Scene Changes (1958)
mijn stem
12 stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: Blue Note
-
Cleopatra's Dream (4:24)
-
Duid Deed (5:09)
-
Down with It (4:01)
-
Danceland (3:44)
-
Borderick (2:01)
-
Crossin' the Channel (3:32)
-
Comin' Up (7:59)
-
Gettin' There (5:06)
-
The Scene Changes (4:03)
-
Comin' Up * (5:28)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
39:59
(45:27)
0
geplaatst: 27 november 2007, 00:58 uur
Het trio: Bud Powell, Paul Chambers (bas) en Art Taylor (drums) Het begint gelijk al goed met 'Cleopatra's Dream' met een heerlijk lopende percussie. 'Duid Deed' vervolgt dat.
Het vijfde deel van The Amazing Bud Powell heeft een melancholiekere toon dan de eerste drie. Het vierde deel ken ik (nog) niet.
'Crossin' the Channel', nummertje 6, swingt wel weer lekker. 'Comin' Up' vind ik een heerlijk nummer, maar dat komt ook omdat het op het album 'Alternate Takes' staat, en dat was het eerste wat ik ooit van Powell hoorde. Mijn geluk dan ook dat juist dat nummer ook nog een alternate take heeft op vol. 5.
Het vijfde deel van The Amazing Bud Powell heeft een melancholiekere toon dan de eerste drie. Het vierde deel ken ik (nog) niet.
'Crossin' the Channel', nummertje 6, swingt wel weer lekker. 'Comin' Up' vind ik een heerlijk nummer, maar dat komt ook omdat het op het album 'Alternate Takes' staat, en dat was het eerste wat ik ooit van Powell hoorde. Mijn geluk dan ook dat juist dat nummer ook nog een alternate take heeft op vol. 5.
2
Dardan
geplaatst: 1 januari 2022, 00:56 uur
Waarom zou ik het nieuwe jaar niet inzetten met het luisteren naar een album van een van mijn favoriete artiesten... 
Bud Powell is een artiest naar mijn hart. De eerste keer toen ik deze legende hoorde was op Jazz at Massey Hall en wat maakte zijn stijl een ontzettende indruk op me. Sommige artiesten slagen erin een persoonlijk vat op je te krijgen, Powell is een van die weinigen die dat bij mij voor elkaar krijgt. Het gaat noch om de albums, noch om de nummers, maar om de momenten, en het zijn deze laatste die je als mens gemakkelijker weten te raken vermoed ik.
9 tunes van eigen hand - en geen enkele daarvan is baanbrekend, wat echter ook niet hoeft. Het gaat om de fabelachtige manier waarop Powell over dat klavier gaat, die toetsen het ene moment streelt en het andere moment hard aantikt, nog een ander moment een leuke tune uit zijn mouwen schudt en erna een speelse solo aan de dag legt of gewoon wat zit te tokkelen: het mag allemaal - er zit een herkenbare vorm van levensvreugde vervat in zijn spel dat erg aanstekelijk werkt. Alles klopt als je naar deze heer luistert, zelfs dat geneurie op achtergrond neem je er graag bij, zelfs als het langste nummer het minste is neem je dat voor lief - is dit onvoorwaardelijke liefde voor een artiest? Het zou kunnen.
Ik zal het houden bij het feit dat ik Powell simpelweg zeer graag aan het werk hoor, maar dat heb ik inmiddels tot vervelens toe herhaald...
Bud Powell is een artiest naar mijn hart. De eerste keer toen ik deze legende hoorde was op Jazz at Massey Hall en wat maakte zijn stijl een ontzettende indruk op me. Sommige artiesten slagen erin een persoonlijk vat op je te krijgen, Powell is een van die weinigen die dat bij mij voor elkaar krijgt. Het gaat noch om de albums, noch om de nummers, maar om de momenten, en het zijn deze laatste die je als mens gemakkelijker weten te raken vermoed ik.
9 tunes van eigen hand - en geen enkele daarvan is baanbrekend, wat echter ook niet hoeft. Het gaat om de fabelachtige manier waarop Powell over dat klavier gaat, die toetsen het ene moment streelt en het andere moment hard aantikt, nog een ander moment een leuke tune uit zijn mouwen schudt en erna een speelse solo aan de dag legt of gewoon wat zit te tokkelen: het mag allemaal - er zit een herkenbare vorm van levensvreugde vervat in zijn spel dat erg aanstekelijk werkt. Alles klopt als je naar deze heer luistert, zelfs dat geneurie op achtergrond neem je er graag bij, zelfs als het langste nummer het minste is neem je dat voor lief - is dit onvoorwaardelijke liefde voor een artiest? Het zou kunnen.
Ik zal het houden bij het feit dat ik Powell simpelweg zeer graag aan het werk hoor, maar dat heb ik inmiddels tot vervelens toe herhaald...
* denotes required fields.
* denotes required fields.