Michael Schenker Fest - Revelation (2019)

Een nieuwe van Michael Schenker, mijn favoriete gitarist, maar hoe bizar is die hoes? Het gaat om de muziek natuurlijk en de eerste video is al beschikbaar: MICHAEL SCHENKER FEST - Rock Steady (OFFICIAL VIDEO) - YouTube.

Meer info: Michael Schenker Fest Releases Music Video For New Single 'Rock Steady' - Blabbermouth.net.

Tweede video beschikbaar: MICHAEL SCHENKER FEST - Sleeping With The Lights On (OFFICIAL VIDEO) - YouTube.

Een zanger meer of minder maakt hier niet zoveel meer uit zo blijkt. Ronnie Romero (Rainbow) mag ook een liedje doen (we are the voice) en gitarist Akira Takasaki (Loudness) doet mee op de Japanse bonustrack.

De opener geeft dit album een valse start wat mij betreft. Maar zo te horen neemt de meester het heft daarna wat meer in handen. Langere solo's, veel uptempo werk, weinig toeters en bellen. Yep, prima classic rock album.

Als vierenzestigjarige bezige bij met een Flying V brengt Michael Schenker (°1955) een nieuw album uit met zijn partners in crime: (oud-zangers bij MSG) Gary Barden, Graham Bonnet, Robin McAuley en Doogie White. Verder hebben wij nog Chris Glen op bass en Steve Man op tweede gitaar & toetsen. Natuurlijk missen we iemand, drummer Ted McKenna (RIP 19/01/2019), maar in zijn plaats krijgen wij Bodo Schopf (1,3 en 13) en... klasbak Simon Philips (2,4,5,6,7,8,9,10,11 en 12).

De wenkbrauwen gingen Roger Moore gewijs drie maal omhoog bij het aanzien van de albumhoes, het lezen van de albumtitel en het horen van de misleidende opener, de halve zeperd Rock Steady, maar ach, hebben wij lange tijd geleden ook al niet Are Ready to Rock mogen aanhoren in vervlogen MSG tijden? De rest is gelukkig van een veel hoger kaliber.

Op een gemiddeld hoger tempo worden de twaalf volgende nummers gespeeld met vaak ouderwets spectaculaire gitaarsolo's van Maestro Schenker. Net zoals bij het vorige album Resurrection beleef ik het meeste plezier aan de nummers met Graham Bonnet op zang (bvb. The Beast in the Shadows), maar Doogie White met zijn voor mij vaak moeilijk te wennen stemtimbre doet het wel schitterend op Behind the Smile. Wat me trouwens ook pleziert, is het laatste nummer Ascension, snel, instrumentaal en met een Michael Schenker in grote doen. Natuurlijk is dit niet "vernieuwend", "progressief", wat dan ook. Op hun leeftijd gaan de heren daaraan niet meer beginnen, wat ze hierop doen, doen ze imho met veel klasse, heel veel klasse zelfs.

Ik weet dat ik het beter niet doe, maar toch dwaalden mij gedachten vaak af naar de eerste MSG albums met Barden en Bonnet. In dit geval bedoel ik het niet als een sneer, meer als een compliment want dit is een “geestig” album, waarop oerdegelijke Hard Rock wordt gespeeld door doorwinterde muzikanten met een hoog speelplezier en aanstekelijk joie de vivre.

Dat waardeer ik want in tijden waarin ik vaak teveel kommer en kwel meemaak of zie op tv blijft zo'n album welkom om de zinnen te verzetten. Is dat uiteindelijk niet de bedoeling van Rock 'n' Rock? Plezier maken, plezier bezorgen, plezier hebben. Daarbij speelt leeftijd geen enkele rol. Op de verlanglijst ermee natuurlijk en uitkijken voor hun passage in onze Lage Landen! Het zal weer de moeite worden zolang ze Ready to Rock of Rock Steady thuislaten.

Sterke plaat van deze oudgedienden. Het is allemaal weinig origineel, maar het spelplezier spat ervan af en dan vergeef ik het zelfs Graham Bonnet dat ie niet zo scherp meer klinkt. Erg pakkend en lekker in het gehoor liggend allemaal. De deluxe versie heeft ook heerlijke live versies van enkele oude tracks, waaronder een geweldige extended versie van 'Rock Bottom' met prachtige solo.