menu

Paul Cauthen - Room 41 (2019)

mijn stem
3,90 (20)
20 stemmen

Verenigde Staten
Country
Label: Lightning Rod

  1. Holy Ghost Fire (3:59)
  2. Prayed for Rain (3:16)
  3. Cocaine Country Dancing (4:16)
  4. Slow Down (3:10)
  5. Big Velvet (3:25)
  6. Can't Be Alone (4:05)
  7. Freak (4:01)
  8. Angel (4:18)
  9. Give 'Em Peace (3:59)
  10. Lay Me Down (5:20)
totale tijdsduur: 39:49
zoeken in:
avatar van heicro
3,0
Goede songs, maar in tegenstelling tot een aantal positieve reviews is dat gospel en soulsausje niet helemaal mijn ding. Ik vind het bovendien iets te gelikt allemaal.

avatar van Hendrik68
2,5
Ik las de review op Altcountry. 5 sterren maar liefst. Doen ze goed, want anders probeer je hem niet direct. Maar net als Heicro zie ik het ook niet. Een aaneenschakeling van foute keuzes. Inderdaad dat soulsausje, maar ook de vrij irritante instrumentatie, misplaatste koortjes en zijn stem loopt ook niet altijd even lekker. Alleen bij het enkele bluesy gitaarstukje veer ik even op. Lay me down dat de plaat afsluit is misschien nog wel het beste nummer, maar ook dat moet weer veel te kitscherig worden aangezet. Jammer.

5,0
Weer een heel goed album afgeleverd. Album wordt steeds beter na een paar maal geluisterd te hebben. Prachtige unieke stem.

Live in Paradiso gezien vorige week. Oversteeg alle verwachtingen.

avatar van Music_
5,0
Wauw wat een stem! Voor mij nu al album van het jaar, het album zit uitstekend in elkaar In het nummer Give ‘em peace is het net alsof ik Samuel T. Herring van Future Islands hoor..

avatar van Zwaagje
Al die jaarlijstjes....heerlijk. Daardoor deze ontdekt. We gaan er eens even voor zitten. Ik hoor Johnny Cash in zijn stem; buitenechtelijk kind?

avatar van erwinz
4,0
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Paul Cauthen - Room 41 - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Paul Cauthen - Room 41
Paul Cauthen zingt een hoop ellende van zich af op een zwaar, donker en bij vlagen zelfs wat onheilspellend rootsalbum dat opvalt door een bijzondere stem en een fraaie instrumentatie

Ik weet niet waar het aan lag, maar na een paar tracks had Room 41 van de Amerikaanse muzikant Paul Cauthen me opeens te pakken. Tot dat moment genoot ik van het donkere en vette geluid op het album, maar had ik wat moeite met de even donkere en wat dramatische stem van de Amerikaanse muzikant. Het is een stem die Room 41 uiteindelijk een uniek karakter geeft. Het is een uniek karakter dat verder wordt versterkt door een vol en warm geluid dat boordevol invloeden zit en dat zowel tijdloos als eigentijds klinkt. Terecht bejubeld in vele jaarlijstjes? Ja, wat mij betreft.

De volgende rootsplaat die hoog scoorde in de jaarlijstjes van de liefhebbers van het genre, maar die bij mij op de stapel bleef liggen is Room 41 van de Amerikaanse muzikant Paul Cauthen. Het albun sprak mij een paar maanden geleden in muzikaal opzicht direct aan, maar ik had wat moeite met de stem van de muzikant uit Dallas, Texas, waarna ik, vooral vanwege het enorme aanbod van dat moment, het album snel aan de kant schoof.

Toen ik het eerder deze week opnieuw probeerde met het album van de Amerikaanse muzikant, was de eerste indruk eigenlijk niet anders. Een lekker vet en soulvol rootsgeluid met geweldig gitaar- en orgelwerk, maar een stem die me niet direct te pakken had. Dit keer luisterde ik echter wat langer naar het album van Paul Cauthen en kwam ik ook toe aan de tweede track, waarin de stem van de Amerikaanse muzikant me al meer aanspraak, bijvoorbeeld vanwege het vleugje Johnny Cash in zijn stem.

De stem van Paul Cauthen blijft er een waarvan je moet houden, want het is een wat zwaar aangezette stem, die het geluid op Room 41 voor een belangrijk deel bepaalt en een wat onheilspellend karakter geeft. In eerste instantie hield ik me daarom vast aan de instrumentatie op het album die voller en steviger is dan op de meeste andere platen in het genre. Het is een instrumentatie vol invloeden uit de rhythm & blues en de soul, maar ook invloeden uit onder andere de folk, blues, country, funk, rock en gospel hebben hun weg gevonden naar het geluid op Room 41.

Room 41 klinkt als een album dat zo is weggelopen uit de jaren 70 en het is een geluid dat me wel bevalt. Het is een geluid dat uiteindelijk ook goed past bij de bijzondere stem van Paul Cauthen, die ook nog een randje Elvis in zijn stem heeft en hierdoor wat drama toevoegt aan de zang op zijn tweede album. Dat drama is niet misplaatst, want het leven van Paul Cauthen ging de afgelopen jaren niet over rozen. De Amerikaanse muzikant kampte de afgelopen jaren met verslavingen, problemen met zijn gezondheid en een stukgelopen relatie en kwam uiteindelijk terecht in een hotelkamer (kamer 41) van een hotel in Dallas, van waaruit hij zijn leven als muzikant probeert vorm te geven.

Dat lukt in muzikaal opzicht uitstekend met het gloedvolle album, waarop de Amerikaanse muzikant een aantal competente muzikanten als medestander heeft gevonden. Langzaam maar zeker begon ik vervolgens ook te wennen aan de stem van Paul Cauthen en hoor ik de meerwaarde van de bijzondere stem, die Room 41 voorziet van warmte en doorleving.

Het is niet alleen de stem waarmee het tweede album van Paul Cauthen zich uiteindelijk weet te onderscheiden van alle andere rootsplaten van het moment. De instrumentatie op het album is niet alleen gloedvol en tijdloos, maar laat met enige regelmaat ook verassende wendingen horen, bijvoorbeeld van synths, die de muziek van Paul Cauthen het heden in slepen.

Ik kan me goed voorstellen dat een ieder die direct een zwak heeft voor de stem van de Texaanse muzikant onmiddellijk gegrepen is door dit album, maar ook rootsliefhebbers bij wie deze stem in eerste instantie wat tegen de haren in strijkt moeten Room 41 zeker wat vaker beluisteren. Grote kans dat het album dan alsnog stijgt tot de hoogten die de eerste groep er al direct in hoorden. Erwin Zijleman

avatar van AbleMable
4,5
Ik heb in het begin even moeten wennen aan dit album van Paul Cauthen maar ben hem in de loop van de tijd steeds meer gaan waarderen en uiteindelijk heb ik hem zelfs opgenomen bij de beste 10 albums van dit jaar.

avatar van frolunda
3,5
Ik ga voor een groot gedeelte mee met heicro en Hendrik68.Paul Cauthen bezit een goede stem en ook de songs op zijn tweede solo album bezitten voldoende kwaliteit maar heel de sound en ook de manier van zingen klinken voor mij zowel te gepolijst als exorbitant .Nu pakt dat bij sommige genres of artiesten best mooi uit maar bij Room 41 niet.
En omdat bijvoorbeeld Holy Ghost Fire,Cocaine Country Dancing en Freak gewoon prima nummers zijn,is dat eigenlijk best zonde.
Nu is Room 41 voor mij een aardig tot vrij goed country/roots album maar met een iets andere muzikale benadering had ik de plaat misschien wel met een vol punt meer kunnen belonen.

4,0
Wat een geweldige plaat!
Het is muziek enigszins buiten mijn comfortzone, en zijn stem blijft soms een beetje lastig, maar dit is wel een album wat gehoord moet worden.
Ik volg de recensies op altcountry nu al een poosje, en dat heeft tot nu toe veel mooie verrassingen opgeleverd van muziek die ik anders nooit op het spoor zou zijn gekomen.
Big Velvet is m’n favoriet.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:54 uur

geplaatst: vandaag om 04:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.