Sam Baker - Horses and Stars (2019)

Er zijn maar twee artiesten waarbij ik alle albums een 4,5 of 5 sterren geef. Dat zijn Nick Drake en deze Sam Baker. Ik volg hem al vanaf het begin, met de fantastische Pretty World trilogie als startpunt. Hier schreef hij zijn persoonlijke leed op een intieme manier van zich af.

Maar ja, dan moet ie verder; de opvolger Say Grace is ook best van een hoog niveau, maar daarop is hij toch duidelijk aan het zoeken. En met het meesterwerk Land of Doubt heeft hij weer een meesterwerk gemaakt.

Ik heb echter het idee dat het hierbij gaat blijven, want dit live album Horses and Stars is toch een flinke misser. De nummers zijn nog altijd fraai, maar waar zijn zang live ten tijde van de trilogie al minder was als gevolg van de fysieke schade in zijn verleden, is het op dit album naar een erg bedenkelijk niveau gezakt.

Maar ja, het blijft toch gewoon Sam. Dus schafte ik dit album direct aan. Ik hoop dat meer mensen dit doen, zodat hij kan blijven doen wat hij tegenwoordig het liefste doet, namelijk schilderen. En niet eens onverdienstelijk!

En bij ieder ander artiest zou ik dit album onverbiddelijk nooit hoger waarderen dan een 2,5. Maar ja, het is Sam, dus toch maar 3,5 ....

Helemaal mee eens Tonio.... zoveel minder dan z'n studio albums die ik in korte tijd heb beluisterd. Morgen in Tivoli dus ben erg benieuwd.