Ez3kiel - Napthaline (2007)

is een uit 3 mannen bestaande franse band. Die begonnen is als rockband maar al snel ontdekte dat rock niet voor hun is gemaakt. Gingen daardoor een nieuwe weg in, onder het motto: waarom maar 1 type muziek maken als er meer type’s door elkaar kan spelen.

Ez3kiel heeft al een paar albums onder dat motto gemaakt ‘Handle with Care’ waarbij ze techno, dub, hip-hop en rock mengen maar waarbij de nadruk op de rock kant lag. 2 jaar later kwamen ze met ‘Barb4ry’ daar druven er nog wat meer gernes erbij te gooien. Maar het nadeel is van dat album is het toch blijft typse gerne nummer met vermengt met herkennings punten van ander types muziek. Bij Napthaline weten ze dit zo goed door elkaar te mengen zodat ze hun geluid te weten prefectoneren toen het laaste biepje.

Het album begint met ‘Volfoni’ waar ze beginnen met gitaarrif waar ze dan typische ez3kiel geluid maken met een gitaar waarbij de sfeer van het hele goed naar voren komt. Mysterieus donkere muziek die word afgewisseld door lichtere noten waardoor je steeds verrast. Ookal hebben de gitaren in ‘Volfoni’ de overhad is het niet een typische Ez3kiel rock nr. Het meer een goede mix van gernes door erlkaar wat niet echt een hokje kan drukken. Het hele album mengen ze weer genres door elkaar maar ze weten nu 1 soort muziek soort uit te krijgen met veel variatie

‘Napthaline’ is echt een groei album waarbij de eerste keren luisteren je zit te twijfelen of dit wel je muziek is, groeit het album na vaker beluistert te hebben tot muziek waar van je houd. Om je vaker te laten luisteren er gelukkig nr op die gelijk bij de eerste keer gelijk goed vindt.
‘At the day’ waar een een zanger in engels met een redelijk frans accent begint te praten te praten die gelijdelijk over in zang eerst voorzichtig daarna gaat het over in volle prachtige stem en zo gooit hij het nr open tot 1 van beste nr van het album. Bij ‘lethal submisson’ wordt je lokt met liefelijke tonen waarbij de niksvermoende luisteraar weet te lokken tot donkerste kanten van ez3kiel.

Als eenmaal vaker gaat luisteren gaat het hele album open en ga je de lichte en de donkere kanten bewonderen van de wereld die ‘Napthaline heet. Die wereld heeft liefelijke intro’s die naar donkere kanten loken dan heeft zoetige deuntjes gemengt met donkere geluiden. Het album is zit vol met achtergrond gedrukte geluiden die je pas gaat opvallen na vaker luisteren waardoor het altijd een nieuwe ervaring als ez3kiel weer gaat luisteren.

Ez3kiel maakt met ‘napthaline’ hun sound tot in de laaste achtergrond geluid perfect. Ondanks het een moeilijk album en moeilijke muziek is om in te komen. Loont het zeer de moeite om vol te houden en de wereld met als zijn pracht en duisternis te laten open voor je.

1 van beste albums van 2007 betere muziek kan albijna niet, maar het is niet voor iedereen gemaakt want ez3kiel gaat onder het motto: Ez3kiel ones a day keeps the people with bad taste away.
een *4,5

Het klinkt vooral wat kitscherig zoals een Score voor een film van Sleepy Hollow zou kunnen klinken. Het is niet zozeer alleen de toevoeging van al de klassieke elementen, maar ook hoe hier mee om word gegaan. Net zoals bijvoorbeeld progrock vind ik ook dit veel te belegen klinken.

Duidelijk niet mijn smaak dit. Techno, Dub, Hip-Hop of Rock hoef je op dit album te verwachten. Wat wel? zoals gezegd, een suikerzoete soundtrack die niet mis zou staan in een Disneyfilm. Je hoort dat met alle moeite het geluid zo helder, sprankelend en glad mogelijk is gemaakt, maar dat heeft ook zijn nadelen, al de weerhaakjes en spanningsbogen zijn verdwenen, het klinkt dan ook erg beleefd en netjes; dat is natuurlijk erg jammer. Alleen het nummer Lethal Submission is genietbaar door de beats en percussie.