This Winter Machine - A Tower of Clocks (2019)

Wat een heerlijk album ! Lekker retro sfeertje door gitaar- en toetsengeluid, zonder oudbollig te worden...

Erg leuke hoes. Als het echt zo retro is, als mijn voorganger schrijft, zou ik dit (in principe) misschien wel leuk kunnen vinden.

Veel plezier; ben benieuwd wat je ervan vindt...

Ik vind dit echt onaangename muziek. De productie is vreselijk, alsof ik naar een bootleg of demo luister. Er gebeurt ook niks in de muziek, alles duurt maar en duurt maar zonder dat het spannend wordt. De stem is niet goed, maar dat is echt heel vaak een euvel in dit genre. De synths staan snoeihard in de mix, terwijl de drums te ver naar achteren in de mix staan. Wie mixt dit af? Zelfs de eerste platen van Twelfth Night en IQ klonken beter.

De band doet zijn best een beetje in het straatje van Marillion en IQ te zitten maar presteert daarvoor veel te middelmatig. Zelfs de songwriting is middelmatig. Het doet me wat denken aan Everon. Maar om naar de songs te kunnen luisteren, moet je je echt door de waardeloze productie heen vechten. En die is echt vreselijk. Hoe dit uitgebracht had kunnen worden is mij een raadsel.

Als dit een demo-plaat was geweest, dan had het eventueel iets kunnen zijn. Maar echt eerlijk: ik heb in jaren niet zo iets slechts te horen gekregen als dit.

Edit: ik vind het echt moeilijk om dit te raten. Ik wilde een 1* geven, maar daar doe ik de fans geen plezier mee. Maar een 2,5* of 3* is echt veel te hoog.

Wat betreft de productie / mix heb je wel een puntje, en wat betreft de muziek zelf blijft natuurlijk persoonlijke smaak. Hoewel deze sound voor mij een klein beetje bijdraagt aan het "retro" gevoel, heb ik m'n score met 1/2 puntje naar beneden bijgesteld...

De muziek zelf is inderdaad gewoon echt neoprog. Daar houd je van of daar houd je niet van. Ik ben een beetje erg neoprog-moe. Dan gebeurt het sneller dat ik dan zo'n maar moeilijk kan uitzitten.

Echter, draai ik Clutching at Straws of Misplaced Childhood dan vind ik het wel heerlijk.