We Lost the Sea - Triumph & Disaster (2019)

Postrock zoals ik het graag hoor. Deze gasten kunnen erg goed spelen en horen wat mij betreft tot de top van het gerne!

De zoektocht op Bandcamp naar leuke artiesten laat je de meest bizarre dingen horen.

Ik vind dit vreselijk lawaaiig, alle gitaren staan op volume 11. De drums rammen enkel en de nummer slepen alleen maar. Het heeft wel wat mooie spacerock-momenten, omdat de piano/synth alleraardigst zijn. Maar ik laat deze band maar aan me voorbijgaan. Het is mij teveel een bak herrie.

Nou, het blijkt ook nu weer een kwestie van smaak te zijn, goed of niet juist. Dit geschreven hebbende kan ik wel stellen dat deze band toch duidelijk genuanceerder te werk gaat dan enkel een bak herrie, oftewel lawaaierig te zijn. Gitaren staan zeker niet continu op hoog volume, en er zitten genoeg afwisselingen, lees nuances, in de songstrucuren ja.

Postrock zoals ook ik het graag hoor ja. Sublieme plaat van dito sublieme Aussies band. Helaas maakt onbekend nog immer onbemind, dus ja. En goed spelen kunnen ze, een keer live Down Under gezien en ik werd blown away ja. Prachtig. Machtig. Overrompelend. Majestueus. Zo maar wat benamingen die me nu invallen. Een band welke meer aandacht verdient.