Boy & Bear - Suck on Light (2019)

De afgelopen jaren vreesde de Australische indieband Boy & Bear of men na drie succesvolle albums ooit nog een vervolgalbum zou gaan uitbrengen. Zo’n drie jaar geleden werd bij frontman Dave Hosking de slopende ziekte dysbacteriosis geconstateerd. Dysbacteriosis is een verstoring van de balans in de bacteriële flora van de mens (of dier).

Het ziekteproces van Hosking vormt regelmatig een grote inspiratiebron op hun vierde album Suck on Light, getuige de eerste zin uit de titelsong : "I didn't even try to stand, my world was on fire now and there was nothing I could do.”. Ook de reeds vrijgegeven eerste uptempo en optimistische single Hold Your Nerve gaat erover.

De digitale B-kant Work of Art is een hommage aan Moeder Natuur. “Whenever I got a bit better, the first thing I’d notice is that my senses would come to life a bit. So I’d notice smells and my sense of touch would come back, and it would always be something simple like the wind or hearing birds”, aldus Hosking.

Alle bandleden schreven mee aan de twaalf, vaak aan de jaren zeventig refererende, geïnspireerde pop en rockliedjes. Zoals altijd vormt de samenzang een belangrijke pijler in hun muziek. Suck on Light werd door de band zelf geproduceerd in Southern Ground Studio's te Nashville, met ondersteuning van Collin Dupuis (Lana Del Rey, The Black Keys). Ook de hulp van mixing engineer Tom Elmhirst (Arcade Fire, Beck, Lorde, Amy Winehouse) werd ingeschakeld om een volledig nieuwe dimensie aan de zo typerende sound van de band te geven.

De ziekte van hun frontman heeft duidelijk het beste bij de band naar boven gehaald en is het gedreven en optimistische Suck on Light hun mooiste album tot nu toe geworden. Wie het album trouwens vooruit besteld maakt kans op een gesigneerde Les Paul gitaar.

Boy & Bear live:

05-02 ANTWERPEN: De Roma
06-02 UTRECHT: TivoliVredenburg
07-02 NIJMEGEN: Doornroosje
08-02 AMSTERDAM: Tolhuistuin

Lekker als achtergrondmuziek, maar wat mij betreft gaat deze band er met het album op achteruit

Prima album, wat een groot aantal zeer sterke nummers heeft. Ook de stem van de zanger is goed. Prettige kennismaking.

Kan me niet echt vinden hierin, een stuk meer op de voorgrond dan Limit of Love, zeker geen achtergrondmuziek. Sterk album met focus op de boodschap en diversiteit aan nummers. En wat mij betreft weer terug op het niveau van het debuutalbum na een mindere plaat. Muzikaal gezien wat mij betreft de sterkste zelfs.

Beter dan het vorige album, maar mijn algemene bezwaar blijft overeind: het blijft altijd aan de iets te brave kant. Die boy geloof ik nu wel, waar blijft the bear?