Wynton Kelly - Kelly Blue (1959)
mijn stem
6 stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: Riverside
-
Kelly Blue (10:48)
-
Softly, as in a Morning Sunrise (6:30)
-
Do Nothin' Till You Hear from Me * (4:23)
-
On Green Dolphin Street (4:41)
-
Willow Weep for Me (6:05)
-
Keep It Moving [Take 4] (7:31)
-
Keep It Moving [Take 3] * (8:48)
-
Old Clothes (7:41)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
43:16
(56:27)
5
geplaatst: 20 februari 2022, 21:31 uur
Met: Wynton Kelly (piano); Paul Chambers (bas); Jimmy Cobb (drums)
en op 'Kelly Blue' en 'Keep it Movin'': Bobby Jaspar (dwarsfluit); Nat Adderly (kornet); Benny Golson (tenorsax)
Prima album, misschien van de albums die ik tot nu toe ken van Wynton Kelly als bandleider wel zijn meest typerende plaat. Dat bedoel ik als compliment, want al zijn sterke punten komen goed naar voren op drie eigen composities met (op twee daarvan) enige hulp van de blazers, maar vooral op de drie standards die hij met zijn vaste drum/bas-tandem Paul Chambers en Jimmy Cobb speelt (de drie vormden destijds ook de ritmesectie van Miles Davis). Deze versie van 'Softly, As In a Morning Sunrise' is erg tof, maar wel wat relaxter en nonchalanter dan de definitieve versie van Coltrane van een paar jaar later.
Dat relaxte en nonchalante maakt ook dat ik zelden echt wíldenthousiast wordt van Kelly's solowerk, al zou deze plaat in de toekomst me best nog dierbaarder kunnen worden.
en op 'Kelly Blue' en 'Keep it Movin'': Bobby Jaspar (dwarsfluit); Nat Adderly (kornet); Benny Golson (tenorsax)
Prima album, misschien van de albums die ik tot nu toe ken van Wynton Kelly als bandleider wel zijn meest typerende plaat. Dat bedoel ik als compliment, want al zijn sterke punten komen goed naar voren op drie eigen composities met (op twee daarvan) enige hulp van de blazers, maar vooral op de drie standards die hij met zijn vaste drum/bas-tandem Paul Chambers en Jimmy Cobb speelt (de drie vormden destijds ook de ritmesectie van Miles Davis). Deze versie van 'Softly, As In a Morning Sunrise' is erg tof, maar wel wat relaxter en nonchalanter dan de definitieve versie van Coltrane van een paar jaar later.
Dat relaxte en nonchalante maakt ook dat ik zelden echt wíldenthousiast wordt van Kelly's solowerk, al zou deze plaat in de toekomst me best nog dierbaarder kunnen worden.
0
geplaatst: 24 maart 2025, 17:40 uur
Wat een geweldig album van Wynton Kelly, die hier echt voortreffelijk piano speelt. Qua energie en klasse doet deze plaat me wat denken aan Cool Struttin' van die andere jazz pianist: Sonny Clark.
* denotes required fields.
* denotes required fields.