Constantinople & Ablaye Cissoko - Traversées (2019)
mijn stem
1 stem
Canada / Senegal
Wereld
Label: Ma Case
-
Traversées (4:12)
-
Denkilo (5:23)
-
Rêveries (5:52)
-
Maryama (4:06)
-
Départs (7:02)
-
Kailen (4:41)
-
Recercada Quinta (3:38)
-
Djotna (3:48)
-
Serigne / Bi Signare (5:43)
-
Tamalà (4:51)
-
Alkalo (4:03)
-
Vers Isfahan (3:28)
0
geplaatst: 15 januari 2023, 15:34 uur
Sinds ik Ablaye Cissoko samen met de Fransman Cirylle Brotto in het Rotterdamse Grounds heb gezien probeer ik nog meer werk te vinden van deze griot en kora speler uit Senegal.
Solo platen maakt hij zelden, maar liefst speelt hij met anderen.
Constantinople is een muziekensemble uit Montreal in Canada en bestaat uit drie leden. Kiya Tanassian komt uit Perzië en bespeelt een setar (Iraans snaarinstrument) en verder Pierre-Yves Martel (viola da gamba) en Patrick Graham (percussie). De naam Constantinople is bewust gekozen, de stad wordt gezien als kruispunt tussen Oost en West en hun muziek probeert ook oost en west te verbinden.
Kiya Tabassian was altijd gefascineerd door de Afrikaanse kora en was benieuwd in hoeverre het mogelijk was om kora en setar samen te brengen in muziek. Dat dit lukte bleek al wel uit de eerste opname van Ablaye Cissoko met de groep, genaamd 'Jardins Migrateurs'. Deze werd al goed onthaald en hetzelfde geldt voor het tweede album 'Traversées'.
Ook op dit album waar oost, west met het Afrikaanse zuiden wordt gecombineerd, blijkt dat deze muziek veel meer is dan de optelsom van de afzonderlijke delen. Zowel Ablaye Cissoko als Kiya Tanbassin zingen regelmatig, de mooie zachte Afrikaanse stem en de duidelijke oosters Arabische stem vullen elkaar prachtig aan. Zo ook de kora met de setar. Daarbij ook nog de wat westelijke renaissance klassieke klanken van de viola da gamba (soort cello) en het blijkt dat deze vermenging prachtige muziek voortbrengt, met daarin ook nog de afwisselende percussie,. Ook omdat de productie redelijk minimaal is gebleven en er geen opsmuk of iets dergelijks is, luister je naar zeer pure muziek.
Hetzelfde gevoel had ik bij de samenwerking van Ablaye Cissoko met Cirylle Brotto (diatonische accordeon, wat folk achtig ) en met Volker Goetze (trompettist, wat jazz achtig). Ablaye past zich net zo gemakkelijk aan, maar eigenlijk past hij zich niet aan, maar deze muziek versmelt in zijn muziek.
Hetzelfde geldt bij Traverséś, wat een prachtige samensmelting waardoor er totaal nieuwe wereldmuziek lijkt te ontstaan. Met vrienden luister je naar muziek, hier spelen vrienden muziek en het respect onderling klinkt overal in door. Muziek met passie, respect, integer. Prachtig !
Solo platen maakt hij zelden, maar liefst speelt hij met anderen.
Constantinople is een muziekensemble uit Montreal in Canada en bestaat uit drie leden. Kiya Tanassian komt uit Perzië en bespeelt een setar (Iraans snaarinstrument) en verder Pierre-Yves Martel (viola da gamba) en Patrick Graham (percussie). De naam Constantinople is bewust gekozen, de stad wordt gezien als kruispunt tussen Oost en West en hun muziek probeert ook oost en west te verbinden.
Kiya Tabassian was altijd gefascineerd door de Afrikaanse kora en was benieuwd in hoeverre het mogelijk was om kora en setar samen te brengen in muziek. Dat dit lukte bleek al wel uit de eerste opname van Ablaye Cissoko met de groep, genaamd 'Jardins Migrateurs'. Deze werd al goed onthaald en hetzelfde geldt voor het tweede album 'Traversées'.
Ook op dit album waar oost, west met het Afrikaanse zuiden wordt gecombineerd, blijkt dat deze muziek veel meer is dan de optelsom van de afzonderlijke delen. Zowel Ablaye Cissoko als Kiya Tanbassin zingen regelmatig, de mooie zachte Afrikaanse stem en de duidelijke oosters Arabische stem vullen elkaar prachtig aan. Zo ook de kora met de setar. Daarbij ook nog de wat westelijke renaissance klassieke klanken van de viola da gamba (soort cello) en het blijkt dat deze vermenging prachtige muziek voortbrengt, met daarin ook nog de afwisselende percussie,. Ook omdat de productie redelijk minimaal is gebleven en er geen opsmuk of iets dergelijks is, luister je naar zeer pure muziek.
Hetzelfde gevoel had ik bij de samenwerking van Ablaye Cissoko met Cirylle Brotto (diatonische accordeon, wat folk achtig ) en met Volker Goetze (trompettist, wat jazz achtig). Ablaye past zich net zo gemakkelijk aan, maar eigenlijk past hij zich niet aan, maar deze muziek versmelt in zijn muziek.
Hetzelfde geldt bij Traverséś, wat een prachtige samensmelting waardoor er totaal nieuwe wereldmuziek lijkt te ontstaan. Met vrienden luister je naar muziek, hier spelen vrienden muziek en het respect onderling klinkt overal in door. Muziek met passie, respect, integer. Prachtig !
* denotes required fields.
* denotes required fields.