Echoberyl - Apparition (2019)

Een Frans-Italiaanse Darkwave / Synthwave duo gevestigd in Parijs.

Broken Pieces / Dark Embrace Me zijn de twee singles die (nu) alleen via Bandcamp te beluisteren zijn.

Ze houden duidelijk van de beginjaren van The Cure.

Het titelnummer is ook lekker...met klavecimbel-achtige synth.

Muzikaal halen ze veel inspiratie op bij The Cure (en ook wel New Order/Joy Division). De aanwezigheid van een zangeres plus late 70s Synthpop klanken maken het verschil met genoemde acts in de eerste helft van album. De tweede helft is minder energiek. De synths op de single Broken Pieces klinken verwant aan die op Killing Jok's Brighter Than A Thousand Suns.

Favoriete nummers: Broken Pieces / Apparition

Iets voor Alicia?

Dank voor de tip, Eddy!

Yep, veel van wat er nu aan wave wordt uitgebracht lijkt op óf The Cure óf New Order óf Sisters óf Killing Joke, enzovoorts! Of een combinatie daarvan. Maar daarom is het niet minder lekker als je van dit soort geluiden houdt.

Wat Echoberyl betreft: muzikaal is het allemaal best in orde en de songs zijn mooi/leuk! Het enige waar ik minder gecharmeerd van ben is de zingende dame. Haar manier van zingen spreekt mij niet zo aan.

Ja, ze heeft een wat lijzige manier van zingen die ook Miss Kittin heeft...maar ook Catherine Ringer van Les Rita Mitsouko... alhoewel die het soms zo lijzig zingt dat het als 'verveelt' klinkt Je moet er van houden.

In de energieke nummers valt het minder op.

Ha, dat woord is treffend: lijzig en dan lijkt het alsof ze er een halve noot naast zit. Ik kom dit fenomeen wel vaker tegen en dan met name bij sommige 'nu wave' bandjes. Ook klinken de gitaren dan soms zo. Net een cassettebandje dat niet zo lekker meer loopt.

Ja dat Salt on Scars klinkt niet heel lekker gezongen. Maar afgaand op de synths was dit haar poging om iets Oosters / Arabisch in de zanglijnen te stoppen alleen komt het er niet als Ofra Haza uit