Phil Lanzon - 48 Seconds (2019)
mijn stem
1 stem
Verenigd Koninkrijk
Rock
Uitgebracht in eigen beheer
-
Azura's Theme (3:31)
-
In the Rain (4:33)
-
Forty Line (5:43)
-
Rock N Roll Children (6:26)
-
Blue Mountain (5:27)
-
Look at the Time (5:03)
-
Road to London (6:14)
-
You Can Make a Living (3:40)
-
Face to Face (5:02)
-
48 Seconds (9:36)
1
geplaatst: 8 augustus 2019, 13:09 uur
Uriah Heep toetsenist blijkt een begenadigd componist te zijn. Beetje in de stijl van Steve Morse soms en zelfs een big band ontbreekt niet.
Het prijsstuk is de filmische titel track aan het eind met koor en orkest gebaseerd op DE aardbeving in San Fransisco maar ook de rest is de moeite waard.
Voor classic rockers, Don airey, John Lord en Steve Morse fans.
Het prijsstuk is de filmische titel track aan het eind met koor en orkest gebaseerd op DE aardbeving in San Fransisco maar ook de rest is de moeite waard.
Voor classic rockers, Don airey, John Lord en Steve Morse fans.
0
Mssr Renard
geplaatst: 8 juni 2022, 11:19 uur
Prima rockplaat die ergens tussen de progrock en de AOR in hangt. Het lijkt niet veel op Uriah Heep, sterker nog, het lijkt meer op Asia of Boston. De lijst met meewerkende artiesten is trouwens behoorlijk.
Zo zingt John Mitchell (Arena, Kino, It Bites, Blind Ego) en Richard Cottle (toetsen, sessiewerk) en Simon Hanhart (productie, oa Marillion).
De productie is heel goed, want door het gebruik van een orkest en een big-band is het wel een volle sound, maar nergens echt té vol.
Het is wel allemaal erg kitsch, maar soms werkt kitsch erg goed. Ik vind het een leuke plaat.
Zo zingt John Mitchell (Arena, Kino, It Bites, Blind Ego) en Richard Cottle (toetsen, sessiewerk) en Simon Hanhart (productie, oa Marillion).
De productie is heel goed, want door het gebruik van een orkest en een big-band is het wel een volle sound, maar nergens echt té vol.
Het is wel allemaal erg kitsch, maar soms werkt kitsch erg goed. Ik vind het een leuke plaat.
* denotes required fields.
* denotes required fields.