Ik zag de vinyl versie in de kringloop voor een paar euro en toch maar meegenomen. Jim Capaldi, drummer van Traffic (overleden in 2005) en ik heb wel wat werk van medelid Steve Winwood, die ook op deze plaat een belangrijke rol speelt. Allerlei weetjes zijn eigenlijk belangrijker dan de muziek.
Het is 1983 en de muziek is in die tijd behoorllijk veranderd. Vooral de synthesizer is belangrijk en vele jaren 70 artiesten proberen aan te haken, vaak met weinig succes en ook weinig resultaat.
Dat is hier ook wel het geval, het heeft een flinke synths invloed om maar met de mode mee te gaan, gelukkig is de stevige rock soms wel gebleven. Achteraf is Capaldi toch niet erg gelukkig met dit album, hij vindt dat hij te veel heeft toegegeven aan de tijdgeest. In Amerika deed het album nog wel wat en 2 singles ervan bereikten de top 100.
Een aantal nummers zijn geschreven in Brazilië (dat hoor je ook wel aan de laatste twee nummers, die erg Braziliaans klinken) , verder zijn de opnames in heel wat studio's gerealiseerd. Wat leuk is te weten, er staan 2 nummers op van een plaat (Runaway) van Solution, het gaat om Bad Breaks en Runaway, waarvoor Capaldi ooit de teksten schreef, maar nu de songs zelf op plaat heeft gezet.
Verder speelt op het eerste nummer Van Morrisson mee op akoestisch gitaar. Voor mij een raadsel waarom, want door de synths heb ik geen akoestische gitaar gehoord.
Steve Winwood produceert de plaat en speelt ook op ieder nummer mee.
Het euvel van deze plaat is iets wat ik ook had bij de platen van Steve Winwood in de jaren 80. Het Traffic geluid is steeds minder te herkennen en er komt een jaren 80 saus overheen die vlees nog vis is. Ik vind het ook echt Amerikaans gericht, daar zullen ze dat zeker toendertijd nog wel waarderen, maar in Europa denk ik veel minder. Zeker een aantal nummers waar de rock geheel los is gelaten krijgen we bepaalde mainstream die toch Capaldi/Winwood onwaardig is.
Maar ondanks alles hoor je natuurlijk wel dat hier echt goede muzikanten bezig zijn, die toch zo nu en dan iets van hun kwaliteit door laten schemeren.
Toch kom ik niet verder dan 2,5 ster, ik denk achteraf dat Capaldi daar misschien het wel mee eens is. Laat ik toch maar mild zijn, drie sterren.