Otis Redding - Complete & Unbelievable: The Otis Redding Dictionary of Soul (1966)

Eerst heb je Otis, dan een heeeele tijd niks, en dan komt de rest pas, maar dat is mijn meninkje. "Try a Little Tenderness", zoals hij begint: rustig en soulfull en dan dat tikje wat erbij komt, alleen dat tikje waardoor gelijk de groove erin gebijteld zit, genadeloos oplopend naar die climax; gottagottanananana. Of "My Lover's Prayer", het zijn allemaal eenvoudige liefdes liedjes eigenlijk, maar Otis geeft het zoveel diepte!!

R&Bers van tegenwoordig, EAT YOUR HEART OUT (and get a yob or something)

Idd dit is het echte werk. Liefhebbers van Otis moeten ook eens Jamer Carr proberen. Ook zijn liedjes gaan door merg en been (in de goede betekenis nl.) http://www.musicmeter.nl/album/30748

Yep, inderdaad.
Die ging ook zeer diep!!
You've Got My Mind Messed Up, Wow geweldig!!!!

Natuurlijk een geweldig album, mijn favoriet wel van hem (dat ik hier nog niet op gestemd had ) Prachtig gearrangeerd en zeer mooi ingespeeld door de Mg's en ook Isaac Hayes doet ergens mee.

Try a Little Tenderness...

mijn favoriete otis plaat. dat otis redding de beste soulzanger is staat als een spreekwoordelijke paal boven water. hier staan ook nog eens mijn 2 favo nummers op, try a little tenderness en my lovers prayer.
absoluut geweldig dit.

Otis Redding is de personificatie van de soul. Hoe hij zingt is ongehoord gevoelig en gaat inderdaad in positieve zin door merg en been. Het vrolijke Fa-Fa-Fa-Fa-Fa, het prachtige Try a Little Tenderness en het tergende Love Have Mercy. Van nummer 1 t/m 12 topsongs en een waar voorbeeld voor iedere muzikant.

Try A Little Tenderness is naast het mooiste soulnummer ooit, misschien wel mijn all time favoriete nummer. Wat een schoonheid.

Hij was al een legende bij leven, zo blijkt dat toch wel uit de titels van zijn albums uit de jaren zestig, maar goed, hij maakt het ook waar. Otis wordt veelal dan ook gezien zoals Reijersen het ook al noemt; een personificatie van de soul....maar wel bezien vanuit de tijd waarin het gemaakt is. Want hoe zou Redding geklonken hebben halverwege de jaren tachtig bijv. Juist zijn omstuimige muziekperiode draagt denk ik bij aan zijn muzikale verering.

Dit vind ik Otis' beste tot dan toe. Zijn stem komt hier echt volledig tot wasdom en de muziek heeft net even wat meer pit. Blijf hem wel meer een live-artiest vinden. Op zijn studioalbums mis ik altijd iets.

Een album waarin de herkenbare sound van Otis alleen maar herkenbaarder wordt. Otis houdt zich op deze plaat zowel bezig met covers als met nieuwe soulsongs. Zo is de cover Day Tripper een duidelijke poging om voet aan grond te krijgen in Engeland. Maar als er één nummer op deze plaat is die zeker aandacht verdient dan is het natuurlijk Try a Little Tenderness.
1. Fa-Fa-Fa-Fa-Fa (Sad Song) – sad song staat er, maar dat is het geenszins.
2. I’m Sick Y’All – de drummer ramt aardig door op dit nummer. Herkenbaar Stax
3. Tennessee Waltz – Een klassieker die door Otis net wat meer diepte krijgt
4. Sweet Lorene – knalt de groove er weer wat meer in. Otis is een vocaal en ritmisch genie
5. Try a Little Tenderness – Dé essentiële Otis Redding song. De opbouw, de energie, het gevoel, alles klopt aan dit nummer en is ook wat een klassieker maakt.
6. Day Tripper – lekker vol gas er op en gaan
7. My Lover’s Prayer – ook al zo’n klassieker waar Otis zijn eigen versie van maakt
8. She Put the Hurt On Me – we rammen er weer even op de drums en gooien er wat heerlijke groove in
9. Ton of Joy – juist weer wat meer timide, zo gaat dat om en om op dit album
10. You’re Still My Baby – blijft rustiger dit keer en ook intiemer. Mooi nummer
11. Hawg for You – meer een bluesy karakter, maar dat past prima
12. Love Have Mercy – groovy en swingende afsluiter

(bron: Opus de Soul)

Is ook van hem

Ow, ik dacht van Jerry Butler. Dan haal ik wellicht twee nummers door elkaar. Ik ga het uitzoeken.

Net even gekeken maar die ijscoman heeft ook veel moois op zijn naam staan zeg!
Moon River bijvoorbeeld gezongen door Audrey Hepburn in de film Breakfast at Tiffany,...Brrr. Kippenvel!

Lovers Prayer is een van mijn favo's van Redding. Vol gas emotie en op een of andere manier vind ik die "Honey But's" geniaal geplaatst.

Het was het weer een hele strijd om door dit album heen te komen. Tja als iets buiten je comfortzone ligt duurt elke minuut lang. Maar in mijn trip langs de 100 Greatest Albums of 1966 staat dit album op een zeer verdienstelijke 11e plaats. ik vind dat hoog maar anderen denk ik niet hoog genoeg. In de lijst van Best Ever Albums 1966 staat dit album op dit moment op 29.
Over favorieten en zo kan ik ook kort zijn. Het slotnummer misschien?
2,5*

Met zo'n albumhoes moet je wel wat afleveren, natuurlijk. En dat gebeurt ook, want na The Soul Album is dit opnieuw een erg sterk album. Try a Little Tenderness is natuurlijk het bekendste nummer, één van mijn favoriete soulnummers, bloedmooi! Maar eigenlijk vind ik hier geen mindere songs; alles klinkt bevlogen, en swingt een geweldig eind weg.

De A-kant van de plaat bestaat vooral uit covers (waaronder ook Day Tripper van The Beatles), de B-kant bevat dan weer voornamelijk eigen nummers. Dit is het laatste studio-album dat werd uitgebracht voor het overlijden van deze geweldige soulartiest. Heel erg mooi - en ook wel ontroerend - om dit album te beluisteren.

4 sterren

Een pak minder dan zijn albums van een jaar eerder maar wél met Otis' beste nummer (Tenderness) erop.

Bij mij werkte het zo met dit Complete & Unbelievable: The Otis Redding Dictionary of Soul uit mijn geboortejaar: des te vaker ik dit album van Otis Redding draaide, des te beter ik 'm vond. En vind: het is toch wel een heel fijn plaatje, met bijvoorbeeld naast het schitterende Try a little Tenderness, de geweldige Beatles cover Day Tripper, de lekkere opener Fa-Fa-Fa-Fa-Fa (Sad Song), de fijne Tennessee Waltz, het oh zo mooie My Lover's Prayer, de prachtige ballad You're Still My Baby en het funky Hawg for You. En Otis is in topvorm: hij gebruikt zijn oh zo fraaie stem precies goed op deze prima plaat.