The Golliwogs - Fight Fire (2017)

De groep Creedence Clearwater Revival had al een behoorlijke historie achter zich voordat ze in 1968 doorbraken met de single Suzie Q. In 1959 opgericht door John Fogerty met schoolgenoten Stu Cook en Doug Clifford als The Blue Velvets. De groep speelde toen instrumentals. In 1960 voegde John's broer Tom zich bij de groep als zanger en werd de groepsnaam gewijzigd naar Tom Fogerty & The Blue Velvets. Onder die naam zijn een viertal onsuccesvolle singles uitgebracht. In 1964 kwam de groep onder contract bij Fantasy Records, die in een poging aansluiting te krijgen op de 'British Invasion' de naam van de groep wijzigde in The Golliwogs. Tussen 1964 en 1967 werden een achttal singles uitgebracht, die allemaal op dit album zijn verzameld. Het archief van Fantasy leverde ook nog een aantal onuitgebrachte nummers op, wat het totaal aantal liedjes op deze compilatie op 22 stuks brengt (ik tel track 23 Action USA Promotional Spot) even niet mee als volwaardig nummer.
Dat is al een pak meer dan wat er in 1975 op The Golliwogs - Pre-Creedence (1975) verscheen.
Wat krijg je te horen op deze verzamelaar? Verwacht niet het bekende Creedence geluid. De oudste singles zijn overduidelijke pogingen om het 'British Invasion' geluid te benaderen. In 1965 begint John zijn eerste vocalen te doen en heeft de groep een lokale hit met Brown-Eyed Girl, wat al een wat ruiger geluid heeft. De singles uit 1965 en 1966 hebben een garagerock kwaliteit en John Fogerty heeft al een veel dominantere positie in de groep. Een tweetal liedjes uit deze periode zijn op Nuggets compilaties verschenen. Ten tijde van de laatste singles uit 1967 zingt John niet alleen, maar produceerde hij de nummers ook. De nummers beginnen al in de richting van Creedence te klinken. Uiteindelijk zal de single track Porterville als Creedence nummer verschijnen op het debuutalbum van de groep. In 2008 zal ook de B-kant Call It Pretending op de CD remaster van dat album verschijnen. De versie van Walking On The Water op deze compilatie is overigens een andere versie dan die van het debuutalbum .
Voor een Creedence liefhebber die eens wat anders wil horen dan de zeven originele albums en het handjevol live-albums is dit een heel aardige en m.i. interessante aanvulling. Niet iets om elke dag in de speler te hebben, maar leuk om er af en toe bij te pakken. Klein minpuntje: de liedjes staan niet in chronologische volgorde.

Leuk om te lezen nlkink! Ik ga dit zeker eens opzetten binnenkort.