menu

Otis Redding - The Dock of the Bay (1968)

mijn stem
4,00 (193)
193 stemmen

Verenigde Staten
Soul
Label: Volt

  1. (Sittin' on) the Dock of the Bay (2:38)
  2. I Love You More Than Words Can Say (2:50)
  3. Let Me Come on Home (2:53)
  4. Open the Door (2:21)
  5. Don't Mess with Cupid (2:28)
  6. The Glory of Love (2:38)
  7. I'm Coming Home (3:03)
  8. Tramp (2:32)

    met Carla Thomas

  9. The Hucklebuck (2:58)
  10. Nobody Knows You When You're Down and Out (3:10)
  11. Ole Man Trouble (2:36)
totale tijdsduur: 30:07
zoeken in:
5,0
Fantastisch album van Otis Redding, meesterlijk in al zijn eenvoud!

avatar van korenbloem
3,0
lekker album zonder twijfel 4 sterren, misschien nog wel meer.

avatar van Arno
2,5
Een van mijn eerste kennismakingen met de soulmuziek. Valt zeer goed mee vind ik. Het titelnummer is een klassieker natuurlijk, maar ook nummer als I'm Coming Home to See About You en Don't Mess with Cupid, om er maar een paar te noemen, zijn zeer goed te pruimen. Heerlijke stem heeft Otis Redding toch. 4*, maar dat kan ooit wel 4,5* worden.

eazyfan
(Sittin' on) the Dock of the Bay , die track is prachtig! Gewoon zo geniaal gezongen en leuke tekst. Heel deze Cd is wel erg geslaagd, ben aangenaam verrast, dit eindigt al minstens 4* en kan miss 5* worden, elke track is leuk, erg fijne beats zeg maar, lekker jazzy enzo. Precies hoe ik m'n Soul wil

nicolas
Niet voor niets nummer 2 in "Humo's 100 beste zangers", dan waarschijnlijk? Heb net van iemand deze plaat geleend, zal er eens goed naar luisteren.

djeffibrelich
otis redding is heeft een mooie stem.
dit is mijn eerste soul-plaat, en het zal zeker niet de laatste zijn die ik zal luisteren.
elk liedje is super, favoriet is toch wel (sittin) on the dock of the bay.
een 4,5 is op zn plaats, mischien ooit nog een 5.

eazyfan
Erg fijne plaat gewoon, Soul-classic alvast, de 2 eerste tracks zijn m'n favorieten, zo ongelooflijk mooi gezongen en die teksten zijn geweldig. Erg lekkere producties die voorzien zijn van alle kwaliteiten, teksten zijn simpel en gewoon interessant. Elke track heeft wel iets dat ik eraan goed vind, dit is gewoon een uitstekende plaat voor s'avonds eigenlijk, maar eigenlijk altijd erg goed beluisterbaar en geniaal. Heel de sfeer die dit album uitademt is zo goed, ik heb deze Cd erg veel geluistert de laatste tijd maar ik ben er nog niet aan uit of ik 4,5* of 5* ga geven. Ik wil 4,5* geven voor de Cd, maar elke track is gewoon goed en uit respect voor Otis zie ik de 5* wel zitten. Ik ga denk ik gewoon gaan voor een dikke 4,5* Binnenkort horen jullie het wel, ik ben ook benieuwd.

[Edit: Na nog één keer luisteren in me Cd-speler]

Héél dikke 5* gewoon !!! Soul op z'n topniveau, de eerste 2 tracks blijven adembenemend mooi gewoon, krijg ik keer op keer echt een ongelooflijk van . Al de rest is ook erg goed gewoon:
(Sittin' on) the Dock of the Bay is gewoon met zoveel mooi gevoel gezongen, met die sfeer erbij is dat gewoon kippenvel! Echt die track is gewoon tijdloos en classic, één van de beste Soul-tracks ooit, I Love You More Than Words Can Say is één van de mooiste Soul-liefdestracks die ik ken, gewoon zo puur en oprecht, gewoon recht uit het hart zoals het moest, dan volgen 2 grappige tracks elkaar op vind ik, Let Me Come on Home en Open the Door zijn gewoon opeenvolgingen op elkaar dacht ik, allebei fijne tracks.. Don't Mess with Cupid en The Glory of Love zijn ook weer 2 erg geslaagde liefdes-liedjes, ene is lekker krachtig en energiek, andere wat rustig en zachter. I'm Coming Home en Tramp is weer zelfde geval zoals bij Let Me Come on Home en Open the Door vind ik: volgen elkaar gewoon en zijn gewoon fijn, Let Me Come Home is weer wat krachtiger en leuk, Tramp vind ik erg grappig en vooral dat refrein vind ik echt goed, The Hucklebuck is dan weer zo'n echte party-track, echt héérlijk gezongen met die beat erbij. Nobody Knows You When You're Down and Out zijn dan 2 erg goede afsluiters, allebei wat triestige tracks waar gewoon goede verhalen in zitten.

Dit is gewoon Soul op z'n best zoals ik al zei, Otis Redding was een van de beste zangers ooit, hoe hij dat gevoel er hier in elke track erin steekt blijft wonderbaarlijk geniaal, geweldige producties en allemaal geslaagde tracks en paar echte klassiekers, een aanrader voor wie Soul wil gaan ontdekken, wat me ook opviel aan deze Cd is de algemene Sound: de 'geluidskwaliteit' is zeg maar wat minder maar toch hoor je alles goed, het klinkt een beetje rauw enzo, vind ik allesinds prima en dat onderscheidt deze Cd van vele andere Soul-platen die ik ken. Mijn favoriete tracks blijven: (Sittin' on) the Dock of the Bay, I Love You More Than Words Can Say, Don't Mess with Cupid en Nobody Knows You When You're Down and Out. Alleen jammer dat je voor 3 tracks moet gaan, ik kies Don't Mess with Cupid nu niet.

Deze Cd haalt me top10 denk ik nipt niet omdat ik toch wat meer geniet van de Cd's die er al in zitten maar toch. Vanavond nog eens genieten van deze Cd voor de eerste schooldag.

*****

djeffibrelich
prachtige review kerel!
ben het ook helemaal met je eens, alles is mooi gezongen en in
I love you more than words can say komt het recht uit het hart zoals het moet.
otis blue schijnt trouwens ook een soul-classic te zijn.
die ga ik zeker ook een keer checken.
tot dan vrolijk ik mezelf op met dit prachtige album.
vanacht wordt het luisterbeurrt nummer 2.

eazyfan
In me top10 met deze Cd Waarom? Lees 2de bericht hierboven:
Eventjes nog een verhaaltje:
Ik was een grote Hip-HopLiefhebber en had al wat Jazz geluistert, enja na Jazz had ik zo'n voorgevoel dat ik Soul ook zou willen ontdekken alleen leek het me in die tijd nog allemaal wat teveel voor in 1 keer (3 genres), ik was een dagje in Oostende in de Carrefour en zag deze Cd daar staan voor 5,00 en na lang besluiten was ik toch zo dom die niet te kopen, toen ik dan Soul ging luisteren kocht ik deze blindelings voor 9,99 in Cd-winkel in Brugge.

Vandaag dacht ik bij mezelf en bij de Soul die ik al kende het volgende:
Hoe zou het geweest zijn moest ik Otis die dag in Oostende gekocht hebben? Als dat mijn eerste Soul-Cd ooit zou geweest zijn, zou die dan nu in mijn top10 zitten? Ik dacht bij mezelf van wel aangezien ik altijd wel iets voel voor een eerste Cd (van een nieuw genre), Dus vandaag leg ik deze Cd nog eens op, enja toen had ik zoiets van: Dit MOET in mijn top10 gewoon Otis is gewoon een van mijn favoriete zangers ooit, deze Cd is gewoonweg geweldig op alle vlakken en een 'must' voor me top10.

*****

avatar van herbertwest
4,0
Hoog tijd om hier eens 4.5* voor te gaan geven

avatar van waxs
4,5
Deze plaat is een absolute Soul klassieker, naast de typische Soul volle stem van Otis neigt het geheel ook met enige regelmaat naar Funk. Om een goed voorbeeld te noemen voldoet "Huckle-Buck" aan al deze eisen, maar ook nummers als "Tramp" hebben een up-tempo beat. Verder heeft dit album een zeer rustige sfeer met als absoluut hoogtepunt de titeltrack "The Dock of the Bay". Otis zingt met overtuiging en gevoel en in combinatie met de muziek zorgt het geheel voor een overweldigende klassieker.

avatar van jellorum
Soul album met soul zoals soul moet zijn. Blij dat ik dit in huis heb gehaald en bijna gratis dan nog...

avatar van Reijersen
4,5
Ik moest en zou een album van Otis in mijn top10 hebben en dat werd deze prachtige klassieker. Al hadden het net zo goed andere albums van deze soullegende kunnen zijn.

4,0
Absoluut een van dé vele Soul klassiekers.

avatar van judgepaddy
5,0
De eerste in een reeks postuum uitgebrachte albums van Otis.
Zelf heeft hij nooit mogen meemaken dat Dock Of A Bay een hit werd.
Als je zijn platen luistert is het moeilijk te geloven dat hij nog maar een twintiger was, zijn stem klonk al behoorlijk doorleefd.

SSS
Inderdaad zijn eerste album ná zijn dood, hij had er in totaal vijf en een samen met Carla Thomas. In Oktober '66 kwam die laatste van vijf uit, hij overleed ruim een jaar later.

avatar van BZN
5,0
BZN
heerlijk album, had opzich wel wat langer gemogen

4,0

avatar van Stijn_Slayer
4,0
Wat zingt Otis hier toch schitterend zeg! Die snik in z'n stem op 'I Love You More Than Words Can Say' is betoverend.

avatar van Metalhead99
4,0
Hij had inderdaad wel langer gemogen, een half uur is niet echt lang. Een erg sterk album. Naast de 'radio hits' van Otis is dit mijn introductie in zijn muziek. Erg goed, hier kan ik wel vaker naar luisteren.

avatar van LucM
4,5
De soul van Otis Redding is legendarisch en de reden waarom hoor je op dit album. Unieke stem, met veel gevoel en recht uit het hart gezongen.
De postume hit (Sittin' on) the Dock of the Bay kent natuurlijk iedereen maar de overige songs - en met name I Love You More Than Words Can Say en Don't Mess with Cupid - vind ik ook zeer de moeite waard. Alleen jammer dat het album zo kort duurt.

avatar van kobe bryant fan
3,0
Lekkere Soul plaat, vol goede nummers. Instrumentaal zit alles goed in elkaar, lekkere drums, de blazers zijn erg goed en voeg daar dan nog eens de erg mooie stem van Otis Redding aan toe en je hebt mijn favoriete Soul plaat. Ik moet wel zeggen dat ik er niet zo veel ken. Mijn 3 favorieten zijn: (Sittin' on) the Dock of the Bay, Tramp , Ole Man Trouble.

avatar van Boy
3,0
Boy
Flink minder dan 't eerste album van Otis dat ik beluisterde (Otis Blue). Het klinkt niet als een geheel en het postume karakter straalt er daardoor vanaf. Dock Of The Bay is natuurlijk een klassieker.

avatar van herman
3,5
Is dit geen verzamelaar eigenlijk, net als de andere albums die hierna nog uitkwamen?

avatar van heartofsoul
5,0
Met het prachtige titelnummer was Otis Redding wellicht een iets andere muzikale koers ingeslagen. We zullen het helaas nooit weten, maar gelukkig heeft hij naar mijn mening een paar schitterende albums afgeleverd.

The Dock of the Bay is inderdaad een soort verzamelalbum, voorbeeldig samengesteld door Steve Cropper. Een zwak nummer heb ik niet kunnen ontdekken, het ene nummer vind ik nog mooier dan het andere. Niet alleen was Otis een exceptionele soulzanger, de songs luisteren allemaal heel goed weg, en dan die fantastische begeleiders...

avatar van Reijersen
4,5
Ben je als artiest bezig met een nieuwe invalshoek in je carriere, wordt het nummer dat de ommekeer moet brengen je postuum grootste hit. Otis Redding was ten tijde van dit album op een keerpunt gekomen, maar overleed plotseling. De titeltrack is misschien wel het bekendste soulnummer allertijden.
1. (Sittin’on) The Dock of the Bay – tijdloze klassieker die eigenlijk niet af was, maar wel afgemaakt werd. Postuum werd het zijn grootste hit
2. I Love You More Than Words Can Say – prachtige gevoelige soulballad en op de herkenbare Otis manier gezongen.
3. Let Me Come on Home – meer de bluesy kan van de Stax sound wordt hier ten toon gespreid.
4. Open the Door – geweldig gezongen, met deze smeekbede moet je de deur wel openen toch?
5. Don’t Mess With Cupid – stampt er wat meer lustig op los. Directe drums, funky grooves en een glimlach op het gezicht.
6. The Glory of Love – heerlijk nummer en heel herkenbaar Otis
7. I’m Coming Home to See About You – de caring Otis doet zijn werk
8. Tramp – met Carla Thomas en als het ware een spel tussen hun
9. The Huckle-Buck – de groove blijft er lekker in met dit nummer
10. Nobody Knows You – juist weer wat rustiger en daarmee meer ruimte voor zijn stem
11. Ole Man Trouble – fijne slow song

(bron: Opus de Soul)

0tis Redding
Otis Redding. Voor mij de beste zanger die er ooit geweest is. Zijn stem geluid, de bezieling en zijn herkenbare riffs die hij er vaak uitgooit zijn voor mij ongekend. De 1e keer dat ik Otis Redding hoorde was een live uitvoering van het nummer I've been loving you op YouTube. Ik was meteen verkocht.

Al zijn albums zijn klassiekers, en zelfs nu, anno 2020 luister ik dit album nog steeds met enige regelmaat. Het is een vrij gevarieerd album. Van relaxte nummers zoals sitting on the dock of the bay, naar emotionele nummers als I love you more than I can say, naar een swingende track als don't mess with cupid. De titeltrack Sitting on the dock of the bay is mijn persoonlijke favoriet van dit album.

Het is eeuwig zonde dat dit muzikaal talent zo vroeg, op tragische wijze is omgekomen.
R.I.P, Otis.

avatar van heartofsoul
5,0
0tis Redding schreef:

Het is eeuwig zonde dat dit muzikaal talent zo vroeg, op tragische wijze is omgekomen.
R.I.P, Otis.


Ach, wie weet wat een rotzooi hij misschien zou hebben opgenomen als hij was blijven leven. Ik moet er niet aan denken: Otis op de discotour of iets dergelijks. Hetzelfde geldt voor Buddy Holly: ook hij zou zich waarschijnlijk hebben aangepast aan de inmiddels veranderde muzikale modes...
Wel betreur ik uiteraard hun beider lot. Geen fijne dood, neerstorten met een vliegtuig.

Wat betreft de kwaliteit van dit album ben ik het wél geheel met je eens.

0tis Redding
heartofsoul schreef:
(quote)


Ach, wie weet wat een rotzooi hij misschien zou hebben opgenomen als hij was blijven leven. Ik moet er niet aan denken: Otis op de discotour of iets dergelijks. Hetzelfde geldt voor Buddy Holly: ook hij zou zich waarschijnlijk hebben aangepast aan de inmiddels veranderde muzikale modes...
Wel betreur ik uiteraard hun beider lot. Geen fijne dood, neerstorten met een vliegtuig.

Wat betreft de kwaliteit van dit album ben ik het wél geheel met je eens.


Otis op de discotour kan ik me weinig bij voorstellen. Dat moet je niet eens willen volgens mij.

Je weet het inderdaad nooit hoe ze zich later zouden presenteren, maar je hebt het gevoel dat er nog zoveel meer in zat gezien de leeftijd waarop hij overleed.

Buddy Holly is net zo'n voorbeeld, inderdaad. Ook veelste vroeg geen gegaan. Donny Hathaway ook, maar zo zijn er nog tal van voorbeelden.

avatar van AbleMable
5,0
Het is natuurlijk een beetje een bij mekaar geraapt zooitje van eerder verschenen single's en opnames die nog niet af waren (titelsong). Maar behalve dat Otis natuurlijk in al zijn glorie schittert, valt me op dit album ook zo op, hoe geweldig Steve Cropper is als gitarist, elke noot is raak en zo subtiel. Wat mij betreft een van de beste gitaristen.

avatar van AOVV
4,0
In de dagen net voor de tragische dood van Otis Redding werd er nog gewerkt aan dit album, heb ik gelezen. Het is dan ook de eerste postume plaat, vakkundig geproduceerd door Steve Cropper. Het openingsnummer is een absolute klassieker, ook één van mijn favoriete soulnummers tout court. Schitterende tekst, fantastisch ritme en die hemelse vocalen van Redding.. een gouden combinatie!

Daarmee is de koek echter niet op, want hoewel de resterende 10 songs dat niveau niet halen, zijn het wel, op het stoffige The Huckle-Buck na, erg goeie nummers. En Carla Thomas laat ook van zich horen op het amusante Tramp.

4 sterren

Gast
geplaatst: vandaag om 06:27 uur

geplaatst: vandaag om 06:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.