Robbie Robertson - Sinematic (2019)

Een nieuw album van deze geweldige artiest. Op spotify inmiddels 4 nummers van dit album te beluisteren. Niet vernieuwend deze nummers maar waarom zou het. Gewoon prachtig. Met medewerking van Glen Hansard en een duet met Van Morrison.

Goed album van deze beregoede writer, ik word alleen na een tijdje nerveus van zijn stem. Muzikaal ijzersterk met een klein randje. 3.5 stem.

Duet met vantheman had absoluut niet gehoeven voor me, stemmen passen niet bij elkaar.

Prachtig album. Stemmig en sfeervol. Ik las middelmatige beoordelingen door de critici, maar daar kan ik me niet in vinden. Mooi hoor.

Gangsterlijk plaatje deze Sinematic.

Tevens te horen in sommige onderwerpen die het aandoet.

Zoals de eerste waar Van Morrison ook nog even opduikt.

Shanghai Blues over een stikgevaarlijke Fu Manchu gast.

Paar slicke gitaar moves hier en daar.

Puike manier om nog eens van je te laten horen.

Onlangs die geweldige docu “once were Brothers “ gezien. Mooie gelegenheid om deze plaat, die aan mijn aandacht is ontsnapt, aan een paar luisterbeurten te onderwerpen. En wat een lekkere plaat is dit zeg...plaat start met een duet met Van Morrison, klinkt erg fijn. En dan ja hoor, het tweede nummer “once were Brothers”.. is gelijk de titel van de docu duidelijk. Mooi en ontroerend nummer. En zo schud onze Robbie de ene na de andere parel uit zijn mouw.

Fijn gitaarwerk, verhalende nummers die beklijven, de warme stem van Robbie. Wat wil een mens nog meer.

Heerlijk album..

Blijft inderdaad echt een heel vet album.

Bijzonder sfeervol album.

Het zal toch echt wel een album voor de echte liefhebber zijn, want ik vind er geen doorkomen aan. De speeltijd had voor mij net de helft verminderd mogen worden.