Mal Waldron - Number Nineteen (1979)

Met: Mal Waldron (piano), Dick van der Capellen (bas), Martin van Duynhoven (drums)

Terug in Europa deed Mal wat hij het grootste deel van het jaar deed als hij daar was: touren. Mal heeft veel opgenomen in Duitsland, België, Frankrijk, Italië en ook: Nederland. Number Nineteen was de eerste plaat die hij in Nederland opnam en net als op zoveel van zijn andere platen gebruikte hij lokale muzikanten om hem zowel live als in de studio's te vergezellen. Voor deze sessie werd hij vergezeld door Dick van der Capellen op bas en Martin van Duynhoven op drums. En net als bij al die andere relatief onbekende muzikanten: wederom een ​​behoorlijk groot succes. Zowel van der Capellen als van Duynhoven weten echt hoe ze moeten spelen. Je vraagt ​​je af waarom zulke muzikanten niet bekender zijn geworden. Misschien piekten ze in een periode dat de populariteit van de jazzmuziek echt aan het afnemen was. Het laat veel aan de verbeelding over van wat ze hadden kunnen zijn als jazz zijn populariteit had behouden. Zowel van der Capellen als van Duynhoven traden meestal op met Nederlandse muzikanten op enkele uitzonderingen na. Vooral de discografie van de drummer is behoorlijk indrukwekkend.

‘Number Nineteen’ begint op kant A met de titelsong. Een lang nummer van 22 minuten dat een van de allerbeste is uit de hele discografie van Mal. Het is een intense suite die het hele jazz-idioom afstruint. Van langzame en meer emotionele passages tot zeer intense vrije jazz. De muziek is dan vrij en toch erg gestructureerd. Zowel van der Capellen als van Duynhoven zoeken de vrijheid namelijk vooral tussen de lijnen door waardoor de muziek niet volledig ontspoort maar toch erg spannend blijft. Mal speelt prachtige diepe en bluesy repetitieve frases tot je in een bijna gehypnotiseerde gemoedstoestand bent. De solo van bassist van der Capellen valt hier echt op. Hij klinkt geïnspireerd door bassisten als Jimmy Garrison en Reggie Workman. Mooie volle en donkere rijke tonen, heel erg in de sfeer die Mal hier probeert te creëren.

Op kant B staat ‘Trip’ dat echt als een trip klinkt. Het is een nummer met complexe off-beat ritmes met een grote rol voor Martin van Duynhoven die het allemaal perfect aan elkaar lijmt. Ook leuk om te horen hoe van der Capellen in zijn solo speelt met de klanken uit het hoofdthema. Watakushi No Sekai begint met een zeer majestueus thema, bijna marsachtig. Het oosterse gevoel blijft gedurende het hele nummer maar is het sterkst tijdens het thema. De volgende solo van Mal is briljant met dat diepe en donkere gevoel en hij speelt harder en intenser naarmate het nummer vordert. Ongelofelijk hoe een pianist die maar een paar noten speelt toch telkens weer weet te verrassen en daar eindeloos mee kan improviseren. En wederom is vooral het drumwerk van Van Duynhoven waanzinnig goed. Na het mysterieuze thema komt er alweer een einde aan de plaat. En je zou willen dat er meer was om naar te luisteren van dit trio.

'Number Nineteen' is tegenwoordig vrij moeilijk te vinden. Het is natuurlijk maar één keer uitgebracht door Trio/Freedom records: alleen Japan. Af en toe duikt er eentje op, op Discogs voor een redelijke prijs. Het geluid is, zoals bij de meeste Japanse releases, geweldig. Inmiddels heeft het Britse label ‘Black Lion’ deze ook uitgebracht op Spotify en Amazon music. Streamen kan dus ook