menu

Angel Olsen - All Mirrors (2019)

mijn stem
3,65 (62)
62 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Folk
Label: Jagjaguwar

  1. Lark (6:18)
  2. All Mirrors (4:42)
  3. Too Easy (2:57)
  4. New Love Cassette (3:26)
  5. Spring (3:23)
  6. What It Is (3:16)
  7. Impasse (4:23)
  8. Tonight (4:38)
  9. Summer (4:05)
  10. Endgame (5:19)
  11. Chance (5:59)
totale tijdsduur: 48:26
zoeken in:
avatar van E-Clect-Eddy
3,5
De single All Mirrors klinkt alvast heerlijk.

avatar van Masimo
E-Clect-Eddy schreef:
De single All Mirrors klinkt alvast heerlijk.
Ben er ook enthousiast over. De violen passen goed bij de dramatiek die haar stemgeluid en zangstijl al eigen is.

Imo strijken die violerende synths de boel veel te glad en wordt de stem voor een groot deel weggepoetst

Dat het anders kan bewijst Intern - YouTube Maar goed, we wachten fijn tot de release van het album

avatar van Masimo
Mjuman schreef:
Imo strijken die violerende synths de boel veel te glad en wordt de stem voor een groot deel weggepoetst

Dat het anders kan bewijst Intern - YouTube Maar goed, we wachten fijn tot de release van het album
Dat is wel waar, haar stem klinkt wel wat vlakker dan voorheen, alhoewel op popliedje 'Shut Up Kiss Me' haar stem ook al niet meer onvervormd kraakhelder in de opname zit.

Masimo schreef:
(quote)
Dat is wel waar, haar stem klinkt wel wat vlakker dan voorheen, alhoewel op popliedje 'Shut Up Kiss Me' haar stem ook al niet meer onvervormd kraakhelder in de opname zit.


De song die ik noemde is trouwens wel het soort song waarom je een album opzet; dat na 5-6 songs de aandacht dan verslapt, is wel kenmerkend; ik heb hetzelfde met bijv Amanda Bergman - Docks (2016)

avatar van E-Clect-Eddy
3,5
De opener Lark is uit...met video.

Dit klinkt als echte violen en een orkest... zit wel wat inspiratie van Eleonor Rigby in.

Erg fijn die uitbarstingen...

avatar van Rvdz
Lark is waanzinnig, kijk hier erg naar uit.

avatar van Lura
Mjuman schreef:
Imo strijken die violerende synths de boel veel te glad en wordt de stem voor een groot deel weggepoetst
In acht van de elf nummers zitten echte violen. In What it is doen die mij zelfs een beetje aan ELO denken.

Lura schreef:
(quote)
In acht van de elf nummers zitten echte violen. In What it is doen die mij zelfs een beetje aan ELO denken.


Het album komt 4 oktober uit, gegevens over de opname ervan, afgezien van vermelding van producent en songtitels, zijn nauwelijks te vinden en soms is het verschil heel moeilijk hoorbaar. Vanwaar die stelligheid?

avatar van GrafGantz
Mjuman schreef:
(quote)


Het album komt 4 oktober uit, gegevens over de opname ervan, afgezien van vermelding van producent en songtitels, zijn nauwelijks te vinden en soms is het verschil heel moeilijk hoorbaar. Vanwaar die stelligheid?


Volgens mij krijgt Lura vaak promo-versies om te recenseren, dus het zou zo maar kunnen dat hij de info uit het boekje heeft.

avatar van Lura
GrafGantz schreef:

Volgens mij krijgt Lura vaak promo-versies om te recenseren, dus het zou zo maar kunnen dat hij de info uit het boekje heeft.

Sterker nog, in dit geval de originele cd.

Tja, voorkennis; in da real world - kijk naar KPN - ontstaat er dan big hassle.

Ook al zijn het ekte violen - vind ik van wat ik tot nu heb gehoord, op de spotifiets, het een tamelijk gladgestreken boel. Maar goed ik zal mijn oordeel bewaren tot ik da real thing heb gehoord. En anders dan verwacht - the test of time, weetuwel - grijp ik nog steeds regelmatig terug naar My Woman.

avatar van deric raven
4,0
Lura schreef:
(quote)

Sterker nog, in dit geval de originele cd.


Geluksvogel!
Ik heb alleen een linkje.
Wel al een recensie klaar

avatar van Lura
Haar vorige album Phases noemde ik een soort muzikale ratatouille, bovendien constateerde ik dat het altijd maar afwachten is waar Olsen mee op de proppen komt.

Op haar vierde, ambitieuze album All Mirrors is een grote rol weggelegd voor de strijkers, vakkundig gearrangeerd door de dertigjarige Ben Bobbit. Hij wordt ook bij bijna alle nummers als coauteur vermeld. Zoals de titel al doet vermoeden, houdt ze zichzelf spiegels voor.

Het is niet alleen een album van zelfreflectie maar ook van stemmingen. Dat laatste zorgde er vooral voor dat ik moest wennen aan het album. Zo wordt in de opener Lark op inventieve wijze gebruik gemaakt van dynamiek. Een aantal thema’s zijn liefde, vertrouwen, zelfkritiek, empathie en schoonheid.

Regelmatig pakt ze grootst uit, met een sound die vooral refereert aan de jaren tachtig, denk aan Siouxsie & The Banshees, Slowdive en Cocteau Twins. In het aanstekelijke What It Is, een van mijn favoriete liedjes, hoor je duidelijk de invloed van ELO. Olsen is vol overgave op zoek gegaan naar een nieuw geluid en is daarin geslaagd.

All Mirrors heeft wat tijd nodig om onder de huid te kruipen. Op de voorkant van het prachtig in zwart-wit vormgegeven tekstboekje staat Olsen al geduldig voor haar spiegeltent te wachten om de luisteraar vol trots een rondleiding te geven.

Angel Olsen live:

6-2 AMSTERDAM: Paradiso
7-2 BORGERHOUT: De Roma

avatar van dix
dix
Zonder iets gehoord te hebben, is Ad─Śle nog ver weg?

2,5
Grote fan van de vorige maar teleurgesteld in dit album, gevalletje we compenseren de gebrekkige inspiratie wel met een hoop dure strijkers en ander goedkoop effectbejag. Lijkt me dat ze wat bezweken is onder de druk om op dit punt in haar carrière echt een statement album te maken gezien de hoge verwachtingen in de Amerikaanse pers. Zonde, want net door de hype waren de zeer positieve reviews sowieso op voorhand binnen.

Ben nu aan het luisteren (snippets) via Boomkat, ben bij Chance en compleet van de leg - wat een sentimentele meuk. Zal het album nog eens spotifietsen, maar ik vrees dat de spec. ed. op twee gekleurde schijven er niet gaat komen - misschien iets voor de vinyl-fetisjisti onder ons - imo te veel keep the in-laws happy muziek.

avatar van van elst
4,5
Ik weet niet naar welke plaat jullie aan het luisteren zijn, maar dit lijkt me toch wel een heel straffe plaat. Goeie songs, passende orchestratie, fantastische productie. Deze plaat heeft alles wat de laatste van Lana del Ray niet had: pakkende songs, overtuigende lyrics en muzikale variatie. Emotioneel, geladen en vol bravoure. Waarschijnlijk van de beste platen van het afgelopen decenium.

avatar van ohmusica
4,5
Wat muzikaal pathos verslaat deze najaarsrelease bijna alles, na Wilco en Cave kan dit er in dit herfstige weekend ook nog wel bij. In de openingstrack zet Olson alle registers open en maakt haar positie gelijk duidelijk. Oké ik moet hier aan de bak, hoeveel heftigheid kan een mens eigenlijk verstouwen? Olson zet zwaar in op strijkers, de bedwemende stem tegen het sentimentele aan, de beukende percussie, het zou gruwelijk kunnen ontsporen, maar de nummers die volgen blijven aantrekken als zuurstokken.

avatar van Slowgaze
3,5
van elst schreef:
Ik weet niet naar welke plaat jullie aan het luisteren zijn, maar dit lijkt me toch wel een heel straffe plaat.

Ik heb echt geen idee over welk album jij het hebt.

avatar van rolandobabel
4,0
Eindelijk iemand die wel weet te leveren en weet te verassen (Lana, Nick). Sprookjesachtig mooi, ik hoor een beetje van de girl groups, een beetje Phil Spector, goede songs. Maar wat een laag gemiddelde, graag zou ik wat van Nick Cave en Lana del Rey af willen snoepen en het aan Angel Olsen willen geven. Jullie stellen haar teleur!

avatar van Mastroianni
2,5
Tjonge, wat klinkt dit geforceerd. Na 48 minuten van deze geëxalteerde kitsch ben ik doodmoe.

rolandobabel schreef:
Jullie stellen haar teleur!


Da's wederkerig: jij ons ook.
Vanmiddag nog gedraaid en de e-(spoti)fiets ging gewoon door met ouder werk, mij opzadelend met de vraag waar (en waardoor) het precies is fout gegaan, zodat het resulteerde in deze überkitsch

avatar van erwinz
4,0
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Angel Olsen - All Mirrors - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Angel Olsen - All Mirrors
Angel Olsen pakt op haar nieuwe album heel stevig uit met elektronica en een flink orkest, maar na enige gewenning valt alles toch weer op zijn plek

Voor een ieder die denkt dat Angel Olsen nog steeds navelstarende folksongs maakt, zal beluistering van All Mirrors even schrikken zijn. Op haar nieuwe album pakt de Amerikaanse singer-songwriter uit met een flinke hoeveelheid bombast. De strijkers zwellen keer op keer stevig aan, waarna een bak synths het nog wat grootser en meeslepender maakt. Angel Olsen schreeuwt zo af en toe de longen uit haar lijf, maar kan op All Mirrors ook fluisterzacht of heerlijk dromerig zingen. Enige gewenning is absoluut noodzakelijk, maar bij iedere beluistering valt er weer meer op zijn plek en dwingt Angel Olsen steeds meer respect af voor dit gewaagde album.

Angel Olsen begon een jaar of negen geleden als authentiek klinkende folkie, brak in 2014 door met het prachtige, nog steeds voornamelijk ingetogen, maar ook wat richting indie-rock opgeschoven Burn Your Fire For No Witness en verraste op het in 2016 verschenen My Woman met een voller en net wat toegankelijker geluid.

Bij Angel Olsen weet je nooit wat je kunt verwachten, wat, in ieder geval bij mij, zorgde voor hooggespannen verwachtingen rond haar nieuwe album. Het deze week verschenen All Mirrors blijkt een album dat je compleet van je sokken blaast en niet alleen omdat Angel Olsen weer totaal anders klinkt dan op haar vorige albums.

All Mirrors werd gemaakt met een flink orkest en het is een orkest dat de bombastische uitbarstingen niet schuwt. Angel Olsen sluit met haar zang zo nu en dan aan bij de volle en vaak wat dramatische klanken van het orkest dat haar begeleidt en trekt alle registers met enige regelmaat open. Holle bombast en compleet over the top was mijn eerste reactie na beluistering van de openingstrack, maar ik heb Angel Olsen hoog zitten en wilde daarom niet te snel oordelen.

Inmiddels komt All Mirrors daarom voor de zoveelste keer voorbij. Ik vind het nog steeds een heftige plaat en een plaat die tegen de lijn tussen functionele en holle bombast aan schuurt. De strijkers zwellen keer op keer stevig aan en om het geluid nog wat grootser en meeslepender te maken heeft co-producer John Congleton, met wie Angel Olsen ook samenwerkte op Burn Your Fire For No Witness, ook nog een flinke batterij synths toegevoegd. Wanneer de ritmesectie vervolgens ook nog eens zwaar aangezette baslijnen en drums toevoegt, klinkt All Mirror als Siouxsie & The Banshees geproduceerd door Phil Spector.

Angel Olsen zou echter Angel Olsen niet zijn als ze de luisteraar niet meerdere malen op het verkeerde been zet. Na het grootse en meeslepende drama van de eerste tracks volgt een bijna lichtvoetig popliedje met synths, die afwisselend lijken weggelopen uit de jaren 80 elektronische pop of uit de progrock uit de jaren 70, waarna Angel Olsen verder gas terugneemt in een ingetogen popsongs met afwisselend fluisterzachte zang en gesproken teksten.

De instrumentatie is in alle tracks zwaar aangezet en wordt gedomineerd door elektronische klanken en door de stevig uitpakkende strijkersarrangementen van Jherek Bischoff en Ben Babbitt. Het waren de net wat minder groots uitpakkende songs die me als eerste wisten te overtuigen. Zeker wanneer Angel Olsen niet de ambitie heeft om aan te sluiten bij de girlpop van Phil Spector of bij het vocale vuurwerk van een zangeres als Ellen Foley, klinkt ze prachtig dromerig of zelfs zweverig, waardoor ook invloeden van een band als Cocteau Twins opduiken in het geluid op All Mirrors, maar ook het naar de jaren 50 hangende geluid van Lana Del Rey is soms niet heel ver weg.

Natuurlijk verlang ook ik bij beluistering van alle elektronica en strijkers met enige regelmaat naar een ingetogen folksong van Angel Olsen, maar het siert de Amerikaanse singer-songwriter dat ze steeds haar grenzen verlegt. Het elektronische geluid schiet bovendien met zevenmijlslaarzen door de geschiedenis van de popmuziek en sluit net zo makkelijk aan bij de synthpop uit de jaren 70 en 80 als bij de muziek van de zo bejubelde St. Vincent. De zwaar aangezette orkestratie voorziet All Mirrors niet alleen van veel dynamiek en dramatiek, maar zorgt bovendien voor het altijd bijzondere geluid waarop Angel Olsen inmiddels patent heeft. Even wennen dus, maar vervolgens toch weer genieten. Erwin Zijleman

avatar van deric raven
4,0
deric raven schreef:
(quote)


Geluksvogel!
Ik heb alleen een linkje.
Wel al een recensie klaar


nu wel in bezit.

avatar van dafit
4,5
Uit mijn tweewekelijkse nieuwsbrief over de beste nieuwe popmuziek (aanmelden kan hier):

Op All Mirrors verruilt de Amerikaanse Angel Olsen de indierock van haar eerste albums voor rijk georkestreerde muziek met aanzwellende violen, synthesizers en drums die aankomen als een mokerslag. Het levert een afwisselende en intrigerende plaat op met een grote spanningsboog.

Zo werkt single Lark als een thriller toe naar een apotheose. Dit grootse drama met ijzingwekkende violen en harde vocalen dreigt te bezwijken onder al te veel bombast, maar dat gebeurt gelukkig niet. Nummers als Tonight en Endgame lijken geïnspireerd door het al bijna twintig jaar oude, maar nog altijd fenomenale Felt Mountain van Goldfrapp. Hier zingt Olsen opeens fluisterzacht en de muziek klinkt melancholisch. Dit is zorgvuldig gedoseerde schoonheid.

Andere hoogtepunten zijn het titelnummer - waarbij ik gek genoeg altijd even aan Kate Bush moet denken - en het fascinerende Spring, met bewust valse pingeltjes die het mysterie vergroten. Waar tal van grote albums van dit jaar toch ook zwakke momenten hebben, blijft het niveau tot en met het einde hoog. Slotnummer Chance, waarop Olsen ook nog eens blijkt te kunnen croonen, is een fraaie grande finale voor in een rokerige nachtclub in de late uurtjes.

Het fenomenale All Mirrors is nu al een van mijn favoriete albums van 2019 en gaat heel hoog eindigen in mijn jaarlijst.

avatar van herman
3,0
Zonde zeg. Vond haar vroeger wel een interessante zangeres, maar alle scherpe randjes zijn ingeruild voor een gladgestreken geluid incl. dikke laag sentimenteel effectbejag. De vraag of Adele nog ver is, is zowaar gerechtvaardigd. Maar goed dat ik volgende week op controle moet bij de tandarts, kan deze gelijk mijn glazuur controleren.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:00 uur

geplaatst: vandaag om 17:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.