Adam Again - Ten Songs by Adam Again (1988)

Ten Songs by Adam Again van Adam Again staat hier op vinyl. Wat MuMe als zwart toont is bij mij oranje. MuMe toont een cd-heruitgave uit 2002, waar ik de oorspronkelijke heb. De muziek klinkt oranje als de zon die op dit moment opkomt, niet somber-zwart. Vandaar dat ik dat noem.

Het is licht, zomers. Het is pop, soul, funk door een witte, Californische groep, die de muziek op hun tweede album tegelijkertijd een bepaalde Britse koelheid meegeeft, als de frisse wind vanuit zee op een zonovergoten dag.
Enerzijds de licht-dansende stem van Riki Michelle, anderzijds de café-crème-klagende stem van (toen haar echtgenoot) Gene Eugene.
Gedurende enkele zomers heb ik dit veel gedraaid. Uptempo met (te?) splijtende drumcomputer in Beat Peculiar en Trouble with Lies, warm of zelfs sacraal in Who Can Hold Us, Babylon en The Tenth Song. En een lekkere cover van Bill Withers' Ain't No Sunshine.
Dat drumding ging me later tegenstaan, maar minimaal eens per zomer moet ik dit van mezelf draaien. Altijd weer word ik gepakt. Want deze onderkoelde funk knalt wel zo lekker (sorry buren!) en de contrasten met de stillere blue-eyed soul zijn zo fraai.

Ooit moeilijk vindbaar, nu gewoon op streaming. Muziek voor bij de kersen- en straks de wespentijd, liefst bij voluit wárm weer. Ten Songs is oranje.