The Flaming Lips - Clouds Taste Metallic (1995)

Met een van de leukste songtitels ooit. (Guy who got a headache and accidently saves the world)
Het album is ook erg leuk, minder melancholisch en meer gekte dan bij de latere Flaming Lips.

Als volledig album wat te eenvormig, maar feitelijk stuk voor stuk goede nummers.

Ik denk het eerste album van de Lips waar op hun gekte gekanaliseerd werd in echte songs. Een song als They Punctured My Yolk (waar halen ze de titels van daan op dit album) geeft al in welke richting het op volgende albums zal gaan.

Zo'n begin als dat van Lightning Strikes The Postman is bijna klassieke Black Sabbath

Samen met The Soft Bulletin en Embryonic het beste wat The Flaming Lips te bieden hebben. Alleen niet zo geschikt voor beginners misschien, die kunnen beter The Soft Bulletin pakken. De songs kruipen onder je huid en openen zich stukje bij beetje. Maffe, maar filosofische teksten, gecombineerd met een lading gesofisticeerd gitaargeweld en drums als mokerslagen.

Absolute favorieten: Brainville, mooie overgang van mineur (couplet) naar majeur (refrein) en aanstekelijke tekst en heerlijke groove.

Kim's Watermelon Gun: Een ogenschijnlijk lief liedje met een stuwend agressieve gitaarrif.

They Punctured My Yolk: Terecht opgemerkt door ChrisX dat dit de sound van The Soft Bulletin en alles daarna nog het meest benadert. Heerlijk simpele wals met een addertje onder het gras in de vorm van een zeezieke Steven Drozd die maten overslaat en toevoegt op onnavolgbare wijze.

Door Lightning Strikes The Postman word je in 2,5 minuut volledig weggeblazen.

Bad Days tenslotte is zo'n song die je weinig tegenkomt en waarbij alles klopt: Melodie, tekst, humor, arrangement en het spelplezier dat ervan af spat en sluit dit album meer dan waardig af. Hierna hoef je even helemaal niets meer of je drukt op repeat en begint weer met de omineuze opener The Abandoned Hospital Ship dat uiteindelijk verdrinkt in Neil Young-esque quasi-epileptisch gitaargeweld, aangevuld met heerlijke tubular bells.

Zwaar onderschat album wat mij betreft..

Dit bericht triggert mij wel heel erg om dit album te checken. Ik heb alles vanaf Transmissions behalve deze.

Het heeft behoorlijk lang geduurd voordat het kwartje viel bij dit album, net als bij Embryonic. The Soft Bulletin had me meteen te pakken, maar deze doet er echt niet voor onder.

Transmissions is een lekker album door dezelfde line-up (Coyne, Jones, Ivins & Drozd).

Dit album heeft ongeveer dezelfde sound, maar gaat qua compositie meer de diepte in en vergt daardoor misschien iets meer tijd om te doorgronden, maar is een grote aanrader wat mij betreft.

Daarnaast vind ik Steven Drozd een van de meest originele en eigenzinnige drummers die ik ken, vooral in deze periode van The Lips.