Gatecreeper - Deserted (2019)

Vettige deathmetalriffs en catchy tracks alom, maar Gatecreeper is nog net iets te veel het product van zijn invloeden om een echte knaller van een plaat af te leveren. Je hoort duidelijk in iedere passage waar de inspiratie vandaan komt: Obituary, Dismember, Entombed, Carcass. Daar is niks verkeerd mee en het luistert ontzettend lekker weg, maar ik ben benieuwd of de band dit gaat ontstijgen.

Gatecreeper serveert hun death metal in hapklare brokken, sterk leunend op de Zweedse keuken. Tien vette tracks die, zoals Don Cappuccino al aanhaalt, sterk zijn afgekeken van met name Entombed. Zelfs de typische solos hadden zomaar van een Left Hand Path of Clandestine kunnen komen. Origineel? Geenszins, maar het hapt wel lekker weg, ook anno 2019!

De invloeden zijn duidelijk. De grunt gaat richting John Tardy (een van mijn favoriete death metal vocalisten) en de gitaarsound leunt zwaar op die van de Stockholm deathmetal bands van begin jaren '90. De basis is daarmee solide.

Is dit dan ook een goede plaat...? Nou nee, niet bepaald. Ik heb dit album zeker vijf keer beluisterd en het klinkt als één grote gezapige eenheidsworst. Blijkbaar kun je ook bij deathmetal gewoon in slaap gesust worden door een gebrek aan hoogtepunten en inventiviteit. Alles gaat in min of meer hetzelfde gezapige midtempo, er is vrijwel geen memorabele riff, breakdown of solo te bespeuren en het geheel is daardoor vooral vlak en saai.
Waarschijnlijk prima voor een concertje, maar geen geslaagd studiomateriaal wat mij betreft.