Francesca De Fazi - Craft Songs (2019)

Als vrouwen zich aan het typische mannelijke fenomeen de blues wagen, dan wordt er veelal over het verrotte bestaan gezongen. Doorleefd en vaak met de nodige huiselijke geweld dwingen ze respect af bij collega’s. In de rauwe imago schuilt nog ergens de gevoeligheid van een klein hartje wat verborgen zit achter het gecreëerde pantserschild. De uit Rome afkomstige Francesca De Fazi is zo’n stoer topwijf. Achter haar goedlachse glimlach verschuilt de nodige ellende. Deze zangeres is vooral boos op de onrechtvaardige wereld, heel boos zelfs. Met haar blonde lokken in vlechtjes gevlochten presenteert ze zichzelf als een jeugdige strijdster. Het stoere uiterlijk vind hiermee aansluiting bij die van de hedendaagse beoefenaars van vechtsporten. De twintig jaar aan ervaring in de muziekscene verbleken bij haar tijdloze verschijning.

Vanaf Craft Songs laat ze het achterste van de tong zien, zodat ook haar ruwe strot zichtbaar is, waar ze met de nodige heesheid het scheermes geluid uit tevoorschijn tovert. Making Miracles is een cadeautje van haar begeleidingsband. Gedoopt in een overvloed van funkende drumpartijen geeft Simone Pozzi de muzikanten genoeg ruimte om te volgen. Een grote rol hierin is weg gelegd voor bassist Manuel Volpe en saxofonist Simone Carino. Francesca De Fazi mag zich warm lopen om opgepompt de eerste ronde in te stappen met het bluesy Message in the Bottleneck. Gecoacht door de mondharmonica van Tom Newton begeleid ze zichzelf op slide gitaar.

Met de speelse dribbels in Emergency gooit ze een hoop kwetsbaarheid in de ring. Sensueel weet ze haar tegenstander in verwarring te brengen. De aandacht gaat volledig naar de gedragen slepende voordracht. De eerste klap wordt uitgedeeld door het drillende Pacific Trash Vortex. Met heerlijke dansbare klanken veranderd ze de boksring in een retro discovloer. De eerste time out volgt met het opladende Danubio Blues. Voor de eerste keer pakt ze de gitaar stevig vast om de jankende blues akkoorden eruit te persen. Door de opzwepende funk wil het net wat meer naar lucht happen.

In slow motion zijn de moves tot in de puntjes te volgen in het heerlijk voort tikkende pianospel van Post Partum Blues. Haar roots willen steeds sterker domineren in deze relaxte track. Totaal opgepept benut ze de vrijgekomen ruimtes in de typische blues song At Bottom Of A Glass. Met die lege fles weet ze weer de meest aangename slide sound op te roepen. Dat ze hier het uiterste van haar stemcapaciteiten opzoekt is een prachtige toevoeging. Heaven Pie gooit er een persoonlijk stuk sentiment tussen. Een beetje teveel misschien, maar deze openheid is voornamelijk vrouw eigen. Het donkere, schreeuwerige gitaarspel duid op meer volgende duisternis.

De vloer wordt aangeveegd met de funkende krachtpatserij van Heart In Mind. Ondanks dat ze duidelijk geen keuze tussen blues en funk weet te maken, wil dit nergens storen. Sterker nog, ze voegt een nieuwe dimensie toe aan de cross-over uit de jaren negentig. Blues weet zich net zo gemakkelijk als metal te koppelen aan funk. Na eventjes een stapje terug te doen in het soulvolle White Lies slaat ze definitief toe met Barbecue Blues. Als geheime wapen wordt het twistende boogie woogie pianospel van Dom Pinkin ingezet, om uiteindelijk een knock out uit te delen. Bam! 1-0 voor Francesca De Fazi.

Francesca De Fazi - Craft Songs | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com