menu

Randy Newman - Trouble in Paradise (1983)

mijn stem
3,55 (70)
70 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Warner Bros.

  1. I Love L.A. (3:29)
  2. Christmas in Cape Town (4:21)
  3. The Blues (3:01)

    met Paul Simon

  4. Same Girl (2:53)
  5. Mikey's (2:10)
  6. My Life Is Good (4:38)
  7. Miami (4:04)
  8. Real Emotional Girl (2:28)
  9. Take Me Back (4:09)
  10. There's a Party at My House (2:50)
  11. I'm Different (2:33)
  12. Song for the Dead (3:00)
totale tijdsduur: 39:36
zoeken in:
avatar van Zachary Glass
3,5
Album voor TOTO?

Aangezien Randy Newman hier werd begeleid door 90 % van Toto

EVANSHEWSON
I Love L.A. is een klassieker gebleken. The Blues, met singer-songwriter-collega Paul Simon is een héérlijk nummer, My Life is Good en Take Me Back kunnen me ook bekoren.
Al bij al een goed album, niet zijn beste, maar toch goed hoor.

***1/2

avatar van Zachary Glass
3,5
Misschien wou Newman geaffirmeerd worden in de late jaren zeventig/vroege jaren zeventig als rawwk & roll-god (legt hij in "My Life Is Good" Springsteen niet zelf de woorden "Ran - I'm tired - how would you like to be the boss for a while?" in de mond). Zijn verdomde recht - want een popmuzikant als Randy Newman wens je een platenverkoop toe van Spice Girls anno 1996-achtige proporties.

Méér brede eighties-arrangementen dacht producer Lenny Waronker. Deze langspeler bulkt van naar de hitparade lonkende gitaarklanken & ritmetracks. Het was ongetwijfeld toen effectief - maar vierentwintig later laat het eenzelfde indruk na van een dertien-in-een-dozijn eightiesfilm: geairbrushete sentimentaliteit

Dat er trouwens niks mis is met een portie sentimentaliteit (ach, houden we allemaal niet van een Sanseveria-plant?) wordt hier gestaafd met het qua thematiek (gelukkig maar) verouderde "Christmas in Capetown" of het van zelfspot barstende "My Life Is Good" .

Tussen al die naar het grote publiek hunkerende nummers bevinden zich wél twee fijne, kleine nummers over "de meisjes": het pseudo-intimistische "Same Girl" ("A few more nights on the street, that's all/A few more holes in your arm") of het ronduit vilein klinkende "Real Emotional Girl":

"She's a real emotional girl
She wears her heart on her sleeve
...
She's a real emotional girl
Lives down deep inside herself
She turns on easy
Ìt's like a hurricane"

Het hoeft geen betoog dat er een dikke wolk mysogenie wordt toegevoegd aan deze lyrics wanneer Newman ze brengt

Maar wat Newman bezielde om een nummer als "Mickey's" toch toe te vertrouwen aan de popgeschiedenis - het vraagteken achter die vraag is even groot als het ego van Linda De Mol

3,5
Het begin van Mikey's vind ik dus juist fantastisch, echt waar! 'Christmas in Cape Town' ook. 'My Life is Good' -- dat zouden ze eens moeten draaien bij een aflevering van RTL Boulevard ofzo.
"She wrote this song for me. Listen!" Hij lijkt ook opeens een ander accent op te zetten.

"My wife and I
Went to the hotel in the hills
That's right
The Bel-Air Hotel
Where a very good friend of ours
Happens to be staying
And the name of that young man
Is Mr. Bruce Springsteen
That's right, yeah
Oh, we talked about some kind of woodblock or something
And this new guitar we like
And you know what he said to me
I'll tell you want he said to me
He said, "Rand, I'm tired.
How would you like to be the Boss for awhile?"

Hahaha. Fantastisch.
'My Life is Good' herinnert me ook aan het nummer 'Oh What a World' van Rufus Wainwright waarin de Bolero geciteerd wordt.
Van 'Miami' maakt hij de spannendste van Amerika terwijl het er volgens de overlevering toch doodsaai lijkt te zijn.

avatar van frolunda
3,0
Mooie luisterplaat dankzij de spitsvondige teksten.

avatar van JJ&Joan
4,0
De sound is heftiger en commercieler dan we gewend zijn van Randy. Een aantal fans zullen daar misschien op afhaken. Ook ik vind dat het niet de meest authentieke Newman is, maar toch hou ik erg van dit album. De arrangementen zorgen voor een afwisselend geluid.
Dit album bevat meerdere goeie songs: I Love LA, Christmas in Cape Town, The Blues, Miami, There's a party, I,m Different...
Maar dé Song van dit album is ongetwijfeld "My Life is Good". Luister naar de tekst en geniet van een krachtige, ironische Newman in supervorm.

avatar van spinout
3,5
Soms irriteert het belegen jaren 80 geluid, maar er valt doorheen te horen. Wat je dan hoort is een goede verzameling nummers.

avatar van Bartjeking
4,0
Vandaag snoeihard op mijn nieuwe platenspeler gedraaid en dankzij die ervaring kwam het album beter binnen dan ooit. 1/2* erbij want hier staan een paar geweldige songs op met voor Newman begrippen een redelijk bombastische productie, maar het klinkt als een klok.

avatar van vinejo
4,0
Zeer onderschatte plaat van Rand the man. (Eat your heart out, Van Morrison lovers )

Dit was de eerste LP die ik kocht van Newman.
Beetje atypisch voor de rest van zijn oeuvre (enfin, voor wat betreft de bekendere nummers toch) maar een zeer afwisselende, originele, creatieve plaat.
I Love L.A is energetisch, oppeppend en zelfs dansbaar.
Christmas in Capetown, altijd leuk gevonden.
The blues met Paul Simon, de enige hit van deze plaat, zeer sterk nummer en feel good kickin ass.
Same girl is een mooie, wel typische Newman ballad.
Mickey s is de enige echte stinker, jammer. Enerverend zonder meer.
My life is good vond ik als 18 jarige die pas een tijdje daarvoor Springsteen had ontdekt fantastisch en keigrappig. Die belletjes wanneer hij die naam uitspreekt.. en dan....How would you like to be the boss for a while..? Heeeerlijk...

Ik moet toegeven, de B-kant van deze plaat heb ik minder gedraaid.
Enigszins terecht, blijkt 35 jaar later.

Miami, beetje in dezelfde stijl als My life.
Real emotional girl, net zoals dat andere meisje, of nee, datzelfde meisje op deze plaat (same girl ) éen typische melancholische Newman pianoballad.
Take me back, een nogal banaal rock n roll nummer. Enfin, zeer beluisterbaar maar allesbehalve memorabel.
There s a party. Zie Take me back. Met als extraatje een typische jaren 80 sax.
I m different Zalig typisch Newman nummertje, waar de ironie vanaf druipt. Volledig in de stijl van Short people. Als dit al niet gebruikt is in een film of serie (heb het gevoel van wel) dan wordt het dringend tijd.
I ain t saying I m better than you are
But maybe I am
I can say when I look in the mirror
I like the man
(“I like the man, herhaalt het dames achtergrondkoortje )

Afsluiter is Song for the dead, een mooie ode aan de gesneuvelden van vele nutteloze oorlogen.

I'd like to explain
Why you fine young men had to be blown apart
To defend this mud hole
....
We'd like to express
Our deep admiration
For your courage under fire
And your willingness to die


However, ik eindig deze recensie liever met een fragmentje uit een ander nummer.

My life is good, you old bag!

Gast
geplaatst: vandaag om 21:28 uur

geplaatst: vandaag om 21:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.