The Legendary Pink Dots - Angel in the Detail (2019)

Het album is hier te beluisteren:

Angel In The Detail | Legendary Pink Dots - legendarypinkdots1.bandcamp.com

De Pink Dots maken nooit slechte platen, maar na het vertrek van saxofonist Niels van Hoorn waren ze wel een tijdje op zoek naar een passend geluid. De laatste jaren zijn er heel veel releases geweest, naast reguliere albums ook CDR's, Chemical Playschools, digital only releases en spin-offs (met name Tear Garden).

Voor dit nieuwe album namen ze 2 jaar de tijd, voor Pink Dots begrippen lang. Maar het album is er ook naar. Het klinkt fris, open en modern. En het lijkt dat ze hun sound gevonden hebben. Ironisch genoeg komen er aan het eind van het album wel wat trompetjes en andere (gesampelde) blazers voorbij, alsof Niels een klein beetje terug is.

Het album opent sterk met Happy Birthday Mr. President. Een ander catchy nummer is Junkyard, waar ook een single van is. Isle of Sighs en Maid to Measure zijn wat rustiger nummers. Het album eindigt met het lange nummer Red Flag, waarin verschillende episodes elkaar opvolgen.

De Pink Dots blijven altijd hun eigen dingen doen, maar slagen er ook in zichzelf te vernieuwen. Toch klinken ze nog steeds onmiskenbaar als zichzelf en zijn ze nergens mee te vergelijken.

Ik begon met 4 sterren, maar ik ga nu naar 4,5 sterren. Beste album van de laatste pakweg 10 jaar.

Edward Ka-Spel wist twee jaar geleden het beste bij Amanda Palmer naar boven te halen in het prachtige maar oh zo slepende, duistere I Can Spin A Rainbow. Nu is de tijd rijp voor het zoveelste verrassende nieuwe hoofdstuk van The Legendary Pink Dots. Deze baanbrekende van oorsprong Brits Nederlandse band heeft jarenlang in de luwte van Nijmegen vrijwel anoniem ondergronds gebouwd aan een indrukwekkend repertoire. Net als tijdsgenoten Clan Of Xymox hebben ze de basis in deze Gelderlandse keizerstad. Beide nationaal relatief onbekend, maar in het buitenland een spraakmakende en hoog gewaardeerde naam. Als enige stabiele overgebleven lid brengt Ka-Spel op Metropolis Records de nieuwe plaat Angel In The Detail uit, een waardige opvolger van het tevens op het label verschenen Pages Of Aquarius uit 2016.

Happy Birthday Mr. President is een spannende opener, waar de experimentele jaren tachtig invloeden begeleid worden door een heerlijk uptempo nineties triphop beat. Door de verslavende storytelling voordracht wil het perfect aansluiten bij de jaren geleden neer gezette basis. Nog steeds zorgen vervreemding in de zang en fascinerend subtiel gitaargepiel voor een mooi spannend evenwicht. Samplers zwermen in flarden rond in de studio. Klaar om geplukt en vast gepind te worden in deze uitnodigende vernieuwde kennismaking. Redelijk toegankelijk voor een breder publiek uitgewerkte relatieve korte songs krijgen tegengas van de tegendraadse gekte die de band al jaren kenmerkt. En die is er nog steeds, al is de New Wave funk vervangen door meer abstracte klanken en voorgeprogrammeerde soundscapes.

Die momenten van compromisloze vrijheid leveren natuurlijk verre uit de meest interessante composities op. Het verstilde gebruik maken van de studio als verkennend nieuw speelveld geeft de songs meer diepte. De beats zijn trager, dreigender en een stuk minder dansbaar. Met filmische fragmenten wordt een sober bijna jazzy ambiance opgeroepen die de luisteraar voorzichtig stap na stap de indrukken tot zich laat vereenzelvigen van een nieuwe bondgenoot. Edward Ka-Spel is de betrouwbare gids die de geheimen van zijn wonderbaarlijke wereld tentoonstelt. Elk geluidje en veranderende beweging wordt opgemerkt. Dan is hij weer op de voorgrond, of in gelijkmakende pas langs de luisteraar, dan is hij plotseling weer verdwenen, en bespied hij op de achtergrond de reactie van de toeschouwer.

Op andere momenten krijgt het juist een geconstrueerde aanpak waarmee The Legendary Pink Dots zich zelfs op House gebied begeven. Diepe beats worden slopend toegelaten om je gevangen in overgevende trance mee de leegte in te laten zweven. Kinderlijke slaapliedjes krijgen een destructieve behandeling en worden weg gevaagd door blazers. De avantgardistische aanpak roept vaak argwanende reacties op, omdat het veelal een zoektocht is naar verborgen schoonheid. Hier is die direct voelbaar. De lijnen lopen niet kriskras door elkaar heen, maar hebben dezelfde verbondenheid als de Piet Mondriaan schilderijen, ingedeeld in duidelijk aansluitende rechte vlakken. Na deze aangename trip is daar uiteindelijk de hemelse vrouwenzang in Red Flag wordt gevolgd door meer abstracte herhalende zinnen, waarna toegewerkt wordt tot een sterk subliem einde.

In het veertig jarig bestaan wordt een evenredig aantal albums op de markt gebracht. Waar een band normaal dreigt te vervallen in verveling en herhaling lukt het The Legendary Pink Dots om vernieuwend en eerlijk te klinken. Ze blijven de herkenning en de eigenheid behouden. Ondanks dat het nergens conservatief over dreigt te komen, blijft de fragiele verweerde stempel die ze altijd als handelsmerk achter laten ook hier zichtbaar. Nog steeds net zo breekbaar als voorheen. Legendarisch is ondertussen de meest passende aankondiging van dit manschap.

The Legendary Pink Dots - Angel in the Detail | Pop | Written in Music - writteninmusic.com

"Als enige stabiele overgebleven lid brengt Ka-Spel". Dit klopt niet, de harde kern is Edward Ka-Spel en Phil Knight, beide zitten vanaf het begin bij de band en zijn niet weg geweest.

Verder niets dan lof.

Ik kan hem hier niet aanpassen, maar bij de echte recensie wel gedaan, bedankt!