Martin Ansell - The Englishman Abroad (1986)

Dit album staat er dubbel op eenmaal als an englishman abroad en een keer als the englishman abroad, en volgens mij moet het the zijn.

Hersteld.

Dit is een mooi staaltje 80's pop/rock. Door de gebruikte instrumenten een tikkie gedateerd maar de kristalheldere productie van Rupert Hine geeft het net dat stukje meerwaarde mee. Was wel een one hit wonder volgens mij maar ik ben blij dat ik hem destijds aangeschaft heb.

Paar nummers geluisterd en klinkt inderdaad gedateerd, wat natuurlijk niet erg hoeft te zijn, maar ik vond de nummers gewoon niks aan, behalve dan: Martin Ansell ‎– Hardy's England - YouTube Dat nummer heeft gewoon iets, een bepaalde soberheid die me aanspreekt. Productie Rupert Hine, in juni dit jaar overleden.

Kwam deze cd laatst tegen in 2de hands zaak in Deventer in de bak "één voor 3 euro, vijf voor 10". Moest nog een vijfde hebben en besloot blind deze mee te nemen. Getriggerd door het feit dat dit nog een echt oudje was uit die tijd (made in West-Germany) meegenomen.
Blijkt het een heel aardige cd te zijn met een apart verhaal erachter. Opgenomen voor Island Records vond de baas dat het wat leuker was om de 3-4 minuten tracks te wijzigen in 5-6 minuten tracks. Rupert Hine heeft daar toen weer een soort remixen van gemaakt, iets wat toen helemaal in was.
Door wijziging in het management belandde dit album echter op een zijspoor en werd nooit echt gepromoot waarna het in de vergetelheid raakte.
Ansell toerde met onder andere The Fixx en Chris Isaak ook in Nederland. Er is daar zelfs een live album van: Live in Utrecht 1986.

De muziek doet me wat denken aan Howard Jones en wat blijkt, die speelt nog op een paar nummers mee.
Ik ben blij dat ik deze cd heb meegenomen, de muziek met die jaren '80 sound bevalt me prima.

Opzich best apart dat ik dit album nu pas ontdekt heb. Het past helemaal in mijn straatje, er is een flinke link naar The Fixx, een productie van Rupert Hine en Howard Jones is als toetsenist ook vrij vaak van de partij op English Man Abroad uit 1986. Muzikaal komt het ook wel een beetje ergens in het midden van The Fixx en Howard Jones uit. Een klein minpuntje is dat de zang van Ansell niet overal even sterk/krachtig is maar daar valt verder goed mee te leven. Het is niet storend of iets dergelijks.

Ik steek ook graag een duimpje omhoog voor dit volstrekt vergeten album. Ik heb het nog op lp, uit de tijd dat de Free Record shop (als ik mij goed herinner) dit soort geflopte plaatjes aanbod voor ƒ 4,95 of drie voor een tientje. In guldens dus. En als nieuwe lp.

Op de gok gekocht destijds, maar nooit weggedaan, want dit is een alleraardigst jaren 80 plaatje. Gedragen door keyboards en synthesizers. Ik ken de achtergrond niet, heb me daar eigenlijk ook nooit in verdiept, maar hij is leuk genoeg om in de collectie te houden. En dat zegt na diverse opschoningsbeurten van de collectie toch ook wel wat over de kwaliteit en de mate waarin het me aanspreekt.

Ik ben later de CD-versie of nog wel eens tegengekomen in tweedehandszaken. Ik zou die op zich best willen kopen, want duur zijn ze nooit. Maar volgens mij is dit zo’n album dat gemaakt is in de tijd dat sommige in Engeland geproduceerde cd‘s fabrieksmatig niet goed vervaardigd waren. Alle exemplaren die ik tot ben tegengekomen leden overduidelijk aan ‘bronzing’, een rottingsproces waarbij je duidelijk aan de randen van de cd’s kunt zien dat het fout zal gaan..

Uiteraard is dit een echt jaren 80 plaatje maar toch denk ik dat het meer succes had kunnen hebben iets eerder in de jaren 80, in bv 1984. 1986 is slechts twee jaar later maar in die jaren (86 tm 88) klonk alles een beetje hetzelfde pure pop of de toen populaire hairmetal hadden niet zo veel verschil qua opbouw van de liedjes. Dit is toch wel net iets anders en past wat meer naar voren in de tijd denk ik.
Liefhebbers van bv Mr Mister, The Fixx en de Yes van de jaren 1983 tm 1987 moeten hier toch van alles mee kunnen lijkt me.

Ook ik kocht deze op de gok, ik vermoed vanwege de Rupert Hine connectie

Maar ook Howard Jones doet mee op deze (aldus de credits op Bandcamp bij dit album: die dus niet op Spotify staat).

Ja, dat schreef ik net nog

Volgens het boekje speelt Jones ' impressive keyboard solos"

Rupert Hine speelt trouwens zelf ook mee op het album net als o.a. Phil Palmer op gitaar (die overal en nergens mee deed o.a. veel bij Dire Straits, Eric Clapton, Trevor Horn projecten, Pete Townshend, Alphaville en met Paul Carrack, Hine en Tony Levin de band Spin 1ne 2wo vormde).