Circa Survive - On Letting Go (2007)

Da's een prachtige hoes. Benieuwd hoe deze muziek zal klinken...

Ha, da's toevallig, ik kwam deze band elders net tegen. Op hun debuutplaat staan wat nummers die zijn geënt op Eternal Sunshine of the Spotless Mind; zo belandde ik er eigenlijk, maar dientengevolge ben ik nu ook wel benieuwd hoe dit bandje klinkt. Flinke gemiddeldes in ieder geval.

in eerste instantie dacht ik een zangeres te horen, foutje
na een paar luister beurten word het steeds beter, moet dus groeien.

Zang is het meest wennen, herinnert wat aan A the drive-in, als ik me niet vergis.

Ok, ik denk: 'deze stem komt mij echt té bekend voor'. Ik had echter nog nooit een plaat van deze mannen gehoord. Tot mijn 'verbazing' blijkt dit dus Anthony Green te zijn die de boel bij elkaar schreeuwt, en laat dit nou de zanger zijn van één van mijn favo bands: The Sound of Animals Fighting. Geinig.

Kan ik me wel in vinden. Muzikaal is het wel iets rustiger. Het klinkt allemaal net iets te geproduceerd naar mijn smaak, maar het groeit. Ik denk dat liefhebbers van At the Drive-In hier wel iets aan kunnen hebben.

Ik twijfelde, maar ik ben toch voor de vier sterren gegaan.
De zang en de gitaarpartij(en) weten me toch af en toe goed bij de strot te grijpen. Daarnaast is het ook een album waar ik me heerlijk in kan verdrinken en die mijn gedachtes mee slepen naar fantasieën en herinneringen.

Via Silversun Pickups ben ik bij deze band uitgekomen. De vergelijking met die band houdt na het stemgeluid van de zanger al snel op, maar ik vind het toch prima muziek. Dit album bevat 12 energieke nummers die bijna allemaal goed in het gehoor liggen. Erg afwisselend is het allemaal niet en de meeste nummers lijken behoorlijk op elkaar. Dat is jammer, maar dat neemt niet weg dat On Letting Go een prima album is waar ik graag naar luister.

Een klassieker uit dit genre.