Refused - War Music (2019)

Waren lang geleden (1998) verantwoordelijk voor de punkklassieker (voor veel mensen dan toch) The Shape of Punk to Come,een plaat die ik nog wel ergens in de kast heb staan maar al jaren niet meer gedraaid heb.
Kan me er dan ook niet al te veel van herinneren of hoe ie in verhouding staat tot hun nieuwe album War Music .
Ergens heb ik wel het idee dat hun nieuwe werk wat compacter en rechtlijniger is,ik vind het in ieder geval een sterke plaat.
Een energieke combinatie van Rock en Punk waarin een grote rol is weggelegd voor de agressieve schreeuwzang van Dennis Lyxzén.Nergens vernieuwend of verrassend maar de tien nummers zijn over het algemeen goed tot soms zeer goed en ook is het allemaal redelijk veelzijdig.
Vooral I Wanna Watch the World Burn,Malfire en Economy of Death kunnen me erg bekoren,zonder dat de rest daar overigens veel voor onder doet.
Toch een prima plaat van deze oudgedienden.

Ik heb Refused deze avond mogen aanschouwen in de AB in Brussel. Wat een intens uurtje muziek! Deze mannen weten nog steeds hoe ze de pannen van het dak moeten spelen en hadden het publiek helemaal mee. Alleen staken de nummers van dit album duidelijk af tegen het oudere materiaal (van voorganger Freedom werd enkel Elektra gespeeld, een nummer dat wel prima in de setlist paste tussen nummers uit de jaren '90).

Mijn twee favorieten hier, Turn the Cross en Economy of Death, kwamen het best uit de verf en konden wat mij betreft schouder aan schouder staan tussen de klassiekers uit het repertoire. De rest van de nieuwe songs ging eerder anoniem voorbij. Dat is ook mijn gevoel bij het beluisteren van dit album: niet slecht, maar ook weinig écht opzienbarends of onvoorspelbaars. Toch ietwat teleurstellend voor een groep die 21 jaar geleden de grenzen van het genre verlegde.