menu

Sturgill Simpson - Sound & Fury (2019)

mijn stem
3,50 (29)
29 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Elektra

  1. Ronin (3:48)
  2. Remember to Breathe (2:56)
  3. Sing Along (2:54)
  4. A Good Look (4:01)
  5. Make Art Not Friends (5:51)
  6. Best Clockmaker on Mars (3:54)
  7. All Said and Done (3:58)
  8. Last Man Standing (2:10)
  9. Mercury in Retrograde (4:31)
  10. Fastest Horse in Town (7:05)
totale tijdsduur: 41:08
zoeken in:
avatar van Zwaagje
4,0
Hier kijk ik naar uit; vorige album vind ik subliem. Wel een flinke koerswijziging met het debuut en ik ben dus benieuwd welke kant dit op gaat. Sing along is in ieder geval weer hele andere koek. Als dat een voorbode is moet ik in ieder geval wennen.
De hoes is flink over de top; de hoezen van al zijn albums zijn een beetje vreemd.

avatar van Wilko_64
Sing Along is zeker weer een koerswijziging in de muziekstijl van deze man. Veel belovend voor de rest van het album Hij beschrijft zijn nieuwe album Sound & fury als “a sleazy, steamy rock’n’roll record”

avatar van Zwaagje
4,0
Wat een bijzondere artiest is dit; een kameleon a la Bowie. De voorganger was al een behoorlijke overgang en voor country liefhebbers slecht te verteren. Ik denk dat het met de country liefhebbers met dit album ook niet meer goed komt.
Ik ben verliefd op het vorige album; a sailors guide.... Of ik dit ook ga trekken zal de tijd leren; het is weer een gedurfde verandering in stijl die (voorlopig?) minder bij mij past


avatar van Lambchop
Zwaagje schreef:
Wat een bijzondere artiest is dit; een kameleon a la Bowie. De voorganger was al een behoorlijke overgang en voor country liefhebbers slecht te verteren. Ik denk dat het met de country liefhebbers met dit album ook niet meer goed komt.
Ik ben verliefd op het vorige album; a sailors guide.... Of ik dit ook ga trekken zal de tijd leren; het is weer een gedurfde verandering in stijl die (voorlopig?) minder bij mij past


Niet mijn kopje thee hoor dit .

avatar van Venceremos
4,0
Cosmic American Music!

Eerste luisterbeurt is een geweldige trip met die gekke synthesizers en gitaren die van het ene naar het andere oor gaan.

De laatste worpen van De Black Keys en zelfs de Raconteurs steken hier vooralsnog bleekjes bij af. De tijd zal het leren.

avatar van Supersid
4,0
Niks country meer, maar dat blijkt geen bezwaar. Hulde aan de man!

avatar van Zwaagje
4,0
Supersid schreef:
Niks country meer, maar dat blijkt geen bezwaar. Hulde aan de man!

Helemaal mee eens. Ik zit nog wel in de "Moet er erg aan wennen", maar hoe meer ik het album hoor hoe meer ik er aan gewend raak. Intrigerend album en intrigerende move. Zet voorzichtig in op 3.5*, maar dat kan snel oplopen . Wel de tickets alvast binnen voor het concert in de Melkweg; kan ik altijd daar het album nog kopen.

avatar van milesdavisjr
2,5
Tja wat moeten we met dit vehikel. Simpson gaf al aan dat het geen country album zou worden maar op deze schijf slaat de beste man een beetje door. Ik juich nieuwe invloeden toe en ik hou er niet van als een artiest/band elke keer dezelfde plaat uitpoept maar hier slaat hij door.
De plaat lijkt wel country on steriods en dat levert een vreemd geheel op. Wat mij met name stoort is dat man's stem op elk nummer is vervormd en in een rare mix is gegoten. Remember to Breathe is voor mij het beste nummer maar met de overige 9 kan ik vrij weinig. Jammer want op zijn voorgaande platen liet Simpson horen dat hij eigenhandig het (wat stoffige) country genre nieuw leven kon inblazen. Met zijn mooie stem en dito arrangementen kon hij ook muziekliefhebbers aan zich binden die niet zoveel met het country genre gemeen hebben. Op deze plaat maakt hij vreemde (maar ook vrij extreme) keuzes, hulde voor het niet dulden van een compromis maar deze schijf zal maar weinig rondjes draaien in mijn huis. Ik had er meer van gehoopt en verwacht maar het levert geen voldoende op.

avatar van heicro
2,5
Het is het duidelijk dat hij niet meer thuis hoort in het Alt-country/ Americana genre. Hij heeft gekozen voor een nieuw en groter publiek. Dat is zijn keuze, maar ik haak af. Deze nieuwe weg van hem raakt mij totaal niet.

avatar van Hendrik68
4,0
Mij vreemd genoeg wel. Ik ben er nog niet uit of dit komt doordat de eerste verhalen zo "alarmerend" zijn en ik daardoor de lat wat lager heb gelegd. De tijd zal dat moeten leren, maar de sound bevalt mij eenvoudigweg prima. Als je ziet wat voor bende Daniel Romano er na zijn countryalbums van maakte dan mogen we blij zijn dat Simpson het op deze manier doet. Sterker: dit album vind ik zelfs beter dan de vorige. Ondanks de welig tierende synths en een nummer (Said and done) dat op Pink Floyd lijkt, moet je nagaan. Vooralsnog 4 sterren.

avatar van erwinz
4,0
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Sturgill Simpson - Sound & Fury - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Sturgill Simpson - Sound & Fury
Sturgill Simpson heeft de country afgezworen op zijn nieuwe album en fascineert en imponeert met een mix van Southern rock, funk en een enorme bak elektronica

ZZ Top verrijkte de Southern rock van de band halverwege de jaren 80 met flink wat elektronica, wat een bijzonder geluid opleverde. Sturgill Simpson gaat op zijn nieuwe album nog een paar stappen verder. Ook hij begint bij Southern rock en elektronica, maar voegt ook nog flink wat invloeden uit de funk toe en kiest bovendien voor een veel stevigere elektronische injectie. Het levert een ongrijpbare mix van rock, funk en sci-fi op, die mijlenver is verwijderd van de retro-country die Sturgill Simpson op zijn zo goed ontvangen vorige albums maakte. Het is absoluut even wennen, maar wanneer je gevoelig bent voor de charmes van dit album, verleidt Sound & Fury meedogenloos.

Met het maken van retro country met een hang naar de jaren 70 maakte je je als muzikant lange tijd niet erg populair, maar de afgelopen jaren waren de albums in het genre niet aan te slepen en leverden invloeden uit de country van een aantal decennia geleden alleen maar punten op bij de muziekcritici.

Een van de smaakmakers van de afgelopen jaren was wat mij betreft Sturgill Simpson. De muzikant die werd geboren in Jackson, Kentucky, maar inmiddels al geruime tijd in Nashville, Tennessee, woont, leverde met Metamodern Sounds In Country Music uit 2014 en A Sailor's Guide To Earth uit 2016 twee geweldige countryalbums af en liet met de productie van Purgatory van Tyler Childers horen dat hij ook als producer prima uit de voeten kan.

Vorige week verscheen een nieuw album van Sturgill Simpson en ik was op voorhand benieuwd of de Amerikaanse muzikant de lijn van Metamodern Sounds In Country Music en A Sailor's Guide To Earth uit 2016 zou doortrekken en de hoge kwaliteit van deze albums zou kunnen benaderen. Je hoeft niet lang naar Sound & Fury te luisteren om te kunnen concluderen dat het antwoord op de eerste vraag negatief is. Sound & Fury lijkt in niets op zijn twee voorgangers en heeft de invloeden uit de countrymuziek volledig afgezworen.

Het nieuwe album van Sturgill Simpson, dat is gestoken in een hoes die je al niet verwacht van een countrymuzikant, opent met gitaarwerk dat herinnert aan de Southern Rock van weleer, maar dan voorzien van een flinke bak elektronica. Het is de muziek waarmee ZZ Top ooit doorbrak naar een groot publiek, maar waar de Texaanse band de elektronica redelijk in de hand had en koos voor lekker in het gehoor liggende songs, heeft Sturgill Simpson een album gemaakt dat alle kanten op kan schieten en flink durft te experimenteren.

Wanneer de gitaren ronken hoor je nog wel iets van rootsmuziek in de songs van de muzikant uit Nashville, maar op het grootste deel van Sound & Fury neemt Sturgill Simpson flink afstand van het genre. De Amerikaanse muzikant verrijkt zijn Southern rock met funky ritmes en pakt bovendien stevig uit met synths, die de muziek een sci-fi karakter geven.

Liefhebbers van de country die Sturgill Simpson op zijn vorige albums maakte kunnen waarschijnlijk maar heel weinig met de nieuwe weg die de Amerikaanse muzikant is ingeslagen, maar na flink wennen vind ik Sound & Fury niet zo slecht. Integendeel zelfs. De mix van Southern rock, funk en elektronica swingt meedogenloos en blijkt behoorlijk meeslepend, net als de hier en daar wat vervormde zang van de Amerikaan.

Zeker wanneer Sturgill Simpson de elektronica en de funk alle ruimte geeft, maakt hij muziek die ik nog niet eerder gehoord heb. Hier en daar lijken zelfs invloeden van Kraftwerk en Giorgio Moroder en invloeden uit de disco op te duiken, maar niet veel later hebben invloeden uit de rock toch weer de overhand.

Sound & Fury is een album dat zich niet laat vergelijken met zijn twee voorgangers en dat moet je dan ook vooral niet doen. Luister vooral onbevangen naar het album en je hoort een muzikant die nadrukkelijk zijn eigen ding doet en hierbij zijn grenzen flink verlegt. Ik ben inmiddels wel gewend aan het nieuwe geluid van Sturgill Simpson en durf Sound & Fury zo langzamerhand wel een prachtplaat te noemen. En het is er een die maar blijft verrassen. Erwin Zijleman

avatar van Izzy Maurice
4,5
Plaat even goed als de hoes, 4 en een half sterretje. Sound and fury indeed!

avatar van Zwaagje
4,0
Ik luister het album nog steeds regelmatig en vergelijk het al wat minder met zijn voorgaande albums. Dan hoor ik een urgent album met een eigen stijl. Af en toe slaat het wel wat door; met name met die hysterische synths. Desondanks een halfje er bij naar 4.0"

avatar van EttaJamesBrown
3,5
Ik heb gisteravond een halfuurtje op Netflix gekeken met het geluid over de Bose-speakers.

Het rockt lekker, maar die gammele tekenfilm! Brrr. Niet mijn ding. Het klinkt beter met de ogen dicht.

avatar van frolunda
4,0
Heb eigenlijk altijd al een vrij brede muzieksmaak gehad,draai in feite altijd het genre of songs waar ik me op dat moment het beste bij voel.Sinds een jaar of tien kwam daar steeds vaker Country bij,gedeeltelijk voor de teksten maar vooral door het gegeven dat ik die muziek steeds beter vind worden naarmate ik mezelf slechter voel.
Om die reden vind ik het wel een beetje jammer dat Sturgill Simpson op z'n nieuwe album met zo'n drastische koerswijziging komt maar aan de andere kant kan ik het wel waarderen en vind het ook wel moedig.En dat hij hiermee voor een groter en nieuw publiek heeft gekozen (zoals ik ergens hierboven las) geloof ik niet zo.Het zou me zelfs erg verbazen als Sound & Fury het beter doet als zijn voorgangers,zeker in de Verenigde Staten.
Maar nu terug naar de tien songs op zijn nieuwe plaat,de vooruitgeschoven single Sing along vond ik al meteen een prima en meeslepend rocknummer waarin de (veelvuldig op dit album voorkomende) Synthesizers goed gebruikt worden.Dat vind ik overigens niet voor elke song gelden,ik denk bijvoorbeeld dat ik een liedje als A Good Look met een wat meer traditionele muzikale benadering een stuk beter had gevonden.En zo heeft de Synthesizer wel vaker iets te veel (naar mijn zin) de overhand maar als Sound & fury iets duidelijk maakt is het wel dat Sturgill Simpson nog steeds een voortreffelijke zanger en songschrijver is.
Dat komt naast Sing along onder andere naar voren (na het lange intro Ronin) in de opener Remember to Breathe,Best Clockmaker on Mars (met een geweldige killer riff) en Mercury in Retrograde,wat misschien nog wel het dichtste bij een country nummer in de buurt komt.
Dus toch weer gewoon een puik album,en ik ben meteen erg benieuwd wat zijn volgende zet zal zijn.

avatar van BenZet
4,0
Anders, wennen, paar keer luisteren. Maar hij begint te landen. Ik mag het wel, sterker begin het echt een goede plaat te vinden. Veel stijlen, sommige nummers doen me aan pink Floyd en zelfs beetje Genesis denken. Ronin bijvoorbeeld, zou zo een tussenstuk kunnen zijn van een 20 minuten durend stuk pink Floyd. En dat eigenzinnige, dat hoor je in al zijn platen terug

Gast
geplaatst: vandaag om 17:23 uur

geplaatst: vandaag om 17:23 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.