Jimmy Heath - Love and Understanding (1973)
mijn stem
2 stemmen
0
Soledad
geplaatst: 7 oktober 2019, 14:31 uur
Deze staat op mijn lijst Supernormal. Geen aanrader dus?
2
geplaatst: 7 oktober 2019, 22:24 uur
Nee, deze is niet mijn ding. Ze spelen teveel op veilig. Het lijkt erop dat hun partituren voor hun neus op een statief staan. Heel brave uitvoeringen allemaal, waardoor het niet blijft hangen. Een wereld van verschil met zijn oudere werk (Triple Threat, The Thumper etc.), daar komt de sound echt tot leven. Die sessies lopen gesmeerd, je hoort daar meteen dat het goed zit.
1
Soledad
geplaatst: 24 mei 2021, 14:42 uur
Met: Jimmy Heath (tenor saxophone, soprano saxophone, flute), Curtis Fuller (trombone), Stanley Cowell (piano), Bernard Fennel (cello), Bob Cranshaw (bass), Billy Higgins
Jimmy Heath was een jeugdmaatje van Coltrane. in de jaren '40 speelden en woonden ze zelfs samen in Philadelphia. In eerste instantie was het Heath die Coltrane beïnvloedde maar dat werd al snel andersom natuurlijk. Heath is nooit de freejazz ingedoken maar heeft wel degelijk geflirt met postbop, modale jazz en spiritual jazz. Op 'Love and Understanding' is dat soms een klein beetje hoorbaar. Net als veel andere jazz-artiesten uit de jaren '50 en '60 vond hij onderdak bij 'Muse' records van Michael Cuscuna (van Blue Note). Dit plaatje is vrij typerend voor de algemene sound van dat label.
Het intro van het openingsnummer is veelbelovend. Prachtig intro door Fennel op cello brengt je al snel in mystieke sferen. Wordt eenmaal het thema ingezet worden je verwachtingen wel al snel wat getemperd. De muziek blijft binnen de normale grenzen van de jazz. Een lekkere groove heeft het wel en de solo van Heath is uitstekend maar erg spannend is het niet. De prachtige Ellington klassieker 'In A Sentimental Mood' heeft net als het eerste nummer een prachtige introductie. Heel spannend wordt het hier allemaal nog steeds niet maar het is wel prachtig uitgevoerd met Heath op fluit.
De rest van de plaat is wel heel erg tam en voorspelbaar. Ik begrijp Supernormal's conclusies eigenlijk wel. Er wordt wel heel erg op safe gespeeld en het klinkt allemaal meer als een verplichte opnamesessie dan dat er echt een idee achter de plaat zat. Slecht is het niet, vervelend om naar te luisteren evenmin. Maar met een band als deze inclusief een Stanley Cowell en Billy Higgins verwacht je toch even wat meer. Als de plaat is afgelopen ben je al snel vergeten wat je nou eigenlijk hebt gehoord.
Jimmy Heath was een jeugdmaatje van Coltrane. in de jaren '40 speelden en woonden ze zelfs samen in Philadelphia. In eerste instantie was het Heath die Coltrane beïnvloedde maar dat werd al snel andersom natuurlijk. Heath is nooit de freejazz ingedoken maar heeft wel degelijk geflirt met postbop, modale jazz en spiritual jazz. Op 'Love and Understanding' is dat soms een klein beetje hoorbaar. Net als veel andere jazz-artiesten uit de jaren '50 en '60 vond hij onderdak bij 'Muse' records van Michael Cuscuna (van Blue Note). Dit plaatje is vrij typerend voor de algemene sound van dat label.
Het intro van het openingsnummer is veelbelovend. Prachtig intro door Fennel op cello brengt je al snel in mystieke sferen. Wordt eenmaal het thema ingezet worden je verwachtingen wel al snel wat getemperd. De muziek blijft binnen de normale grenzen van de jazz. Een lekkere groove heeft het wel en de solo van Heath is uitstekend maar erg spannend is het niet. De prachtige Ellington klassieker 'In A Sentimental Mood' heeft net als het eerste nummer een prachtige introductie. Heel spannend wordt het hier allemaal nog steeds niet maar het is wel prachtig uitgevoerd met Heath op fluit.
De rest van de plaat is wel heel erg tam en voorspelbaar. Ik begrijp Supernormal's conclusies eigenlijk wel. Er wordt wel heel erg op safe gespeeld en het klinkt allemaal meer als een verplichte opnamesessie dan dat er echt een idee achter de plaat zat. Slecht is het niet, vervelend om naar te luisteren evenmin. Maar met een band als deze inclusief een Stanley Cowell en Billy Higgins verwacht je toch even wat meer. Als de plaat is afgelopen ben je al snel vergeten wat je nou eigenlijk hebt gehoord.
* denotes required fields.
* denotes required fields.