Terminal Gods - Wave / Form (2016)

Mix van de Sisters of Mercy en een vroege Rosetta Stone. Sterk en overtuigend debuut dat de gothic rock/postpunk van de jaren 90 doet herleven.

Helaas stoppen ze ermee; 7 september a.s. geven ze hun laatste optreden. Jammer! Was zeker een van de betere bands van de nieuwe lichting. Dit album kan zich meten met de beste gothic rock albums uit de jaren 90 en dat blijft staan als een huis. Wave / Form | Terminal Gods - terminalgods.bandcamp.com

Terminal Gods - Facebook

Doet me na meerdere luisterbeurten ook wel denken aan The Sound wat de vocals (beide bands afkomstig uit Londen) en de muziek betreft die naast de gothic rock van de jaren 90 ook erg aanschuift tegen de postpunk van de 80's. Alle liedjes hebben sterke melodieën die gemakkelijk beklijven. Favoriet!

Jammer dat ze ermee opgehouden zijn, was een goede band! Deze plaat komt komt voor mij nog het dichtst bij enkele bands uit de jaren 80 die ik in mijn top 10 heb staan, waaronder The Sound en Sisters of Mercy. Niet dat het daar meteen op lijkt maar dit album heeft zo'n zelfde intensiteit die naar mijn beleving echt is en niet theatraal of gespeeld. De zang is gewoon wat het is, met weinig effecten of vervormingen. Het is een album dat mij van het begin tot het eind blijft boeien, ook vanwege de mooie productie. Waarom ze gestopt zijn blijft een raadsel, waarschijnlijk hadden ze er gewoon geen zin meer in. Hoe dan ook, dit album staat als een huis en is een van die zeldzame hoogvliegers tussen het grote aanbod van (nieuwe) aanverwante bands. Favorieten: Movement en Electric Eyes.

Goed! Ik ben dit album nu aan het beluisteren en het bevalt prima. Dit is in elk geval de post-punk die ik fijn vind klinken. Ja... en dan is het heel jammer dat de band niet meer bestaat.

Ik heb de band ook nog niet zo heel lang geleden ontdekt, zal zo'n drie jaar geleden zijn. Ik kan me de eerste luisterbeurt nog herinneren, dit deed me meteen aan The Sound denken, niet zozeer qua muziek maar meer wat de intensiteit betreft en wellicht ook vanwege het Londense accent en manier van zingen, die komt ook wel overeen met die van Adrian Borland.

Het klinkt inderdaad weer eens lekker urgent... of hoe noem je dat.

Ja, die stem is dwingend, verkondigend bijna. Dat spreekt me wel aan.