Letter 7 - Follow the Light (2008)

Neoklassieke metal, niet van echt te onderscheiden. Als dit was uitgekomen in de 80s had ik het ook gelooft. Dit is het middelste album van de 3. Ben niet goed bekend met hun eerste album. Het derde album vind ik in ieder geval minder goed. Kwam dit destijds op het spoor doordat dit album vergeleken werd met het werk van Stryper. Het is inderdaad ongeveer van hetzelfde slag maar klinkt toch iets minder afgewerkt, en dat zie ik als een pluspunt. Maar zeker niet minder radicaal in de teksten dan Stryper zelf. Waarschijnlijk zelfs nog iets directer. De nummers op dit album klinken energiek en positief en ik mag hier dan ook graag naar luisteren als ik behoefte heb aan iets wat minder zwaar op de maag ligt. Dit is het laatste album waar Tom Collete de leadzang voor zijn rekening neemt. Met name de gitaarriffs klinken goed en afwisselend en ook hoor ik genoeg losse gitaarsolo's terug. Toch spelen drum en bas ook een belangrijke rol in het geheel. Na een wat langdradig intro rockt de eerste track "Runnin'" goed door. Dan gaat met "Nail in the Cross" het tempo nog iets omhoog. De titeltrack "Follow The Light" tilt het geheel dan nog iets verder omhoog, dit is voor de meesten ook het beste nummer op dit album denk ik. Voor de afwisseling gaat het tempo weer iets omlaag in "Send Me an angel", alweer een goed nummer. "Mystery" rock dan weer heel mooi door. "Lifeline" is dan de 'verplichte' ballad op het album, zoals dat bij die 80s bands ook nagenoeg altijd het geval was. Het heeft me toch wel wat tijd gekost voordat ik dit nummer net zo ging waarderen als de rest van het album. In dit nummer is ook de meeste emotie terug te vinden. En als je dan denk dat het eindelijk allemaal wat afzwakt klapt "Laodicea" er heel mooi in. Dit is toch wel een van de betere tracks hoor. En qua tekst ook zo van deze tijd; "Ik ken uw werken, en weet dat u niet koud en ook niet heet bent. Was u maar koud of heet!" (Aan de gemeente te Laodicea uit Openbaring 15:4), en dan te bedenken dat dit aan de leden van de gemeente zelf geschreven is. Voorts waarschijnlijk het meest radiovriendelijke nummer "Prayer Warriors". Met "My Destiny" en "Lair" gaat het tempo iets naar beneden maar de nummers doen niets onder voor de meer up-tempo rockers aan het begin van het album. Dat met het laatste nummer "Love Covers it All" mijn persoonlijke favoriet nog even voorbij komt zegt genoeg over de kwaliteit van dit album! Mooie tekst ook:"Every debt has been paid on the cross where He gave it all, I was finally free on the day I received salvation from His majesty. His love covers it all". Prachtig en hoopvol nummer! Het album doet eigenlijk ook wel denken aan het betere werk van Novella als ik het dan zou moeten vergelijken.