Dusko Goykovich - Swinging Macedonia (1967)

With: Dusko Goykovich (trumpet, flugelhorn), Nathan Davis (flute, soprano saxophone, tenor saxophone), Eddie Busnello (alto saxophone), Mal Waldron (piano), Peter Trunk (bass), Cees See (drums)

1966 was het jaar waarin Mal langzaam terugkeerde naar de Europese jazzscene. Hij nam zijn eerste twee albums op als leider, beide in Italië voordat hij naar Duitsland verhuisde. In Duitsland woonde hij eerst in de stad Keulen voordat hij zich uiteindelijk meer dan 20 jaar in München vestigde. In Keulen woonde Mal in de buurt van de Joegoslavische trompettist Dusko Goykovich en hij trad regelmatig met hem op. Goykovich werd geboren in de stad Jajce, gelegen in het huidige Bosnië-Herzegovina. Dat waren de jaren van Tito, het communisme, het ijzeren gordijn en een verenigd Joegoslavië. Er was in die jaren misschien een grote barrière in Europa, maar jazz is echt een internationale taal en er was een levendige jazzscene in Joegoslavië.

Voor dit album wordt Dusko niet alleen begeleid door Waldron maar ook door de uitstekende en zeer ondergewaardeerde Nathan Davis. De andere jongens waren allemaal gevestigde namen in de Europese jazzscene en verschenen allemaal op talloze Europese jazz-platen. Peter Trunk zat een tijdje in de band van Hans Koller en Cees See verscheen meer dan eens naast Waldron. Het zijn allemaal zeer solide spelers, al vind ik Busnello een beetje saai.

Dit is zeer interessante muziek voor de periode waarin het is opgenomen, de combinatie van namen maar ook het gespeelde repertoire. De Oost-Europese invloed is vrij duidelijk in sommige composities en hier en daar is er een lichte hint van wat fijne gipsyjazz. De resultaten zijn soms behoorlijk succesvol. De opener Macedonia en ook de Fertility-Dance klinken exotisch, creatief en vol kracht. Een uitstekende mix van verschillende muziekculturen. Ook Mals percussieve stijl past daar perfect bij. ‘Saga Se Karame’ klinkt werkelijk fantastisch met een fantastische sopraansolo van Davis. Maar op de meer eigentijdse jazzcomposities valt alle energie weg en dat is heel jammer. Nummers als ‘The Gypsy’ en ‘Old Fisherman’s Daughter’ of ‘Bem-Basha’ missen die creatieve vonk en zijn er echt één uit een dozijn jazzplaten. Geen slecht spel maar gewoon niet zo interessant als die meer uptempo composities met dat oosterse gevoel.

Dusko is echt een uitstekende speler met geweldige technische vaardigheden. De invloed van Miles is hier en daar wat te groot (vooral als hij de gedempte trompet speelt) maar hij heeft genoeg power om echt een statement te maken. Hij bezat ook prima compositorische vaardigheden, zoals de meeste composities van hem bewijzen. Zowel Davis als Waldron zijn in uitstekende vorm, maar klonken beter op hun eigen platen uit die jaren. Ze blinken vooral uit op de meer originele composities waar ze meer ruimte hebben om hun eigen creatieve krachten te laten zien. De ritmesectie speelt uitstekend maar speelt vooral op de achtergrond.

Dit werd oorspronkelijk uitgebracht op Phillips, Columbia en Odeon. Die originele uitgaves zijn aardig wat geld waard. Deze plaat heeft echt twee gezichten: de composities waar de oosterse invloeden meer overheersen zijn erg interessant. De meer eigentijdse jazzcomposities zijn een beetje saai en voelen aan als onnodige pauzes in verder prima creatieve muziek.