Isobel Campbell - There Is No Other... (2020)

Jarenlang was Isobel verwikkeld in een juridische strijd met haar oude label, maar nu is ie daar dan eindelijk.

Ant Life is haar eerste fijne single en 9 februari staat ze in het Zonnehuis in Amsterdam Noord.

Het muzikale huwelijk met Mark Lanegan liep op de klippen. En zich terug bij Belle & Sebastian voegen zit er ook niet meer in. De eerste release van 2020 die ik op de site gezien heb overigens.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Isobel Campbell - There Is No Other... - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Isobel Campbell - There Is No Other...
Eindelijk is het nieuwe album van Isobel Campbell van de plank gekomen en het behoort absoluut tot het mooiste dat de Schotse singer-songwriter gemaakt heeft

De soloplaten van Isobel Campbell vond ik tot dusver net wat minder dan de albums met Belle & Sebastian, The Gentle Waves en Mark Lanegan, maar het na lang wachten gelukkig toch nog uitgebrachte There Is No Other… behoort tot het beste dat de singer-songwriter uit Glasgow tot dusver heeft gemaakt. There Is No Other… vertrouwt natuurlijk op de prachtige fluisterstem van Isobel Campbell, maar ook in muzikaal opzicht valt er heel veel te genieten op een album dat meerdere wegen in slaat en keer op keer weet te overtuigen. Het derde soloalbum van Isobel Campbell betovert bij iedere luisterbeurt weer wat meer en de rek is er nog lang niet uit.

Het is bijna tien jaar stil geweest rond de Schotse zangeres Isobel Campbell. De zangeres uit Glasgow, die ooit deel uitmaakte van Belle & Sebastian en later opdook met de band The Gentle Waves, maakte ook nog twee soloalbums en drie albums met Mark Lanegan, waarvan de laatste, Hawk, verscheen in 2010.

Na dit album begon Isobel Campbell aan het opnemen van There Is No Other…, dat door strubbelingen met haar platenmaatschappij uiteindelijk een jaar of zes op de plank bleef liggen. Deze week verscheen het album dan toch nog via een ander label en het blijkt een wonderschoon album.

There Is No Other… is het derde soloalbum van Isobel Campbell en het is wat mij betreft haar beste. De recensie van het album verschijnt op een dag dat een zware storm Nederland binnentrekt en een groter contrast dan met de muziek van Isobel Campbell is nauwelijks denkbaar. There Is No Other… is een album vol fluisterzachte en lieflijk klinkende popliedjes, precies zoals je van Isobel Campbell verwacht.

Het is het handelsmerk van de Schotse zangeres vanaf het moment dat ze opdook met Belle & Sebastian, maar Isobel Campbell heeft zich er zeker niet makkelijk van af gemaakt. Het derde soloalbum van de singer-songwriter uit Glasgow begint waar het fraaie maar wat ondergewaardeerde Milk White Sheets alweer veertien jaar geleden eindigde, maar laat ook flink wat nieuwe invloeden horen.

Isobel Campbell heeft zich op There Is No Other… nadrukkelijk laten inspireren door de Laurel Canyon folk uit de late jaren 60 en vroege jaren 70, maar ook invloeden uit de psychedelica, bossa nova en Franse filmmuziek hebben hun weg gevonden naar het album. There Is No Other… is een album waarvoor Serge Gainsbourg waarschijnlijk graag achter de knoppen zou hebben gezeten, maar het album roept ook de sfeer op van de roemruchte folkscene uit de heuvels rond Los Angeles, niet toevallig de nieuwe woonplaats van Isobel Campbell, of van die van de wat meer psychedelisch getinte folk uit San Francisco.

Bij beluistering van het derde soloalbum van Isobel Campbell word je in eerste instantie vooral gegrepen door de mooie en fluisterzachte zang van de Schotse zangeres, maar langzaam maar zeker hoor je ook hoe mooi en veelzijdig de instrumentatie op het album is. Isobel Campbell heeft met There Is No Other… een verrassend veelzijdig album afgeleverd, waarin zelfs een met veel synths versierde versie van Tom Petty’s Runnin’ Down A Dream niet misstaat. Iedere song op het album laat weer iets nieuws horen en steeds weer staat Isobel Campbell garant voor geweldige vocalen.

Ik vond de soloplaten van de Schotse singer-songwriter tot dusver wat minder indrukwekkend dan de albums die ze met anderen maakte, maar met haar nieuwe album laat Isobel Campbell horen dat ze ook solo tot grote hoogten kan stijgen. There Is No Other… is drie kwartier van een bijzondere schoonheid, maar als je kiest voor de luxe editie van het album, krijg je er nog een half uur met al even fraaie akoestische versies van de tracks van het album bij.

Natuurlijk hebben we veel te lang op dit album moeten wachten, maar het was het wachten meer dan waard. There Is No Other… is het perfecte album om je mee op te sluiten tot de storm weer gaat liggen. Het kan me even niet lang genoeg duren. Erwin Zijleman

Sterker nog, je kan je samen met haar opsluiten totdat de storm weer gaat liggen, want ze staat in de Tolhuistuin vanavond.

Het leven van een veelbelovend talent kan soms een onverwachte niet voorspelbare wending krijgen. Met een droomstart als lievelingetje van de Schotse indie scene krijg je vervolgens de mogelijkheid om met een van de mooiste gruizige stemmen van de wereld aan de slag te gaan. Sterker nog, een vruchtbare samenwerking die meerdere prachtige albums zal afleveren. En daarna is er dan die leegte; een hiaat van tien jaar, waarbij je totaal uit het gezichtsveld bent verdwenen.

Dit is kort samengevat de geschiedenis van Isobel Campbell. Als lid van Belle & Sebastian weet ze nadrukkelijk haar stempel te drukken op het zeer geprezen drietal Tigermilk, If You’re Feeling Sinister en The Boy with the Arab Strap. Als ze in 2002 dit gezelschap verlaat, wordt ze na een tweetal soloplaten opgemerkt door Mark Lanegan. Drie albums lang trakteren ze het publiek op de geweldige samensmelting van hun twee stemmen, met Hawk als slotakkoord. Lanegan vervolgt probleemloos zijn muzikale wegen, terwijl Isobel Campbell ten onder dreigt te gaan aan een juridische strijd met haar oude platenlabel.

Ondertussen heeft ze vanwege de liefde het regenachtige Glasgow definitief verruild voor het zonnige Los Angeles. In alle rust en stilte wordt er vanaf 2014 gewerkt aan een folky album dat uiteindelijk nu onder de naam There Is No Other het licht zal zien. Samen met haar partner Chris Szczech zoekt ze in een trektocht door de Verenigde Staten naar de nodige inspiratie. Onderweg sluiten vrienden uit bevriende bands als Teenage Fanclub, Soup Dragons en The Lemonheads en muzikanten/zangers als Father John Misty aan om daarbij hun eigen invulling te geven. There is No Other is hiermee een persoonlijk reisverslag geworden; een zoektocht naar een nieuwe sound.

Dat haar nieuwe woonplaats de inspiratie vormt voor City of Angels mag duidelijk zijn. In geen opzichte wordt hier gerefereerd aan de verlokkingen van het schimmige nachtleven. Campbell lijkt oud en wijs genoeg om niet in deze valkuilen te stappen. Met haar stem roept het eerder beelden op aan het bruisende Hollywood uit de jaren zeventig, met veelbelovende sterren die hun geluk daar opzoeken om een opbouwende carrière te beginnen. Alleen al op dat gebied zijn er meer dan genoeg raakvlakken met deze Schotse zangeres.

There Is No Other is een soort van vintage kampvuurplaat. Dit is nog het meeste voelbaar in het verlaten zonsondergangsfeertje welke tegen het einde geschetst worden in de country getinte afsluiters Counting Fireflies en het meer orkestrale Below Zero. De inspiratie wordt gezocht bij de liedjesschrijvers uit het pre compact disc tijdperk.

Het zijn pure verhalende klein gehouden fladderende songs, waarbij de zangeres nog meer tot haar recht komt dan bij het meesterlijke duo Lanegan & Campbell. Ze bezit nu het vermogen om alleen het geheel te dragen. Natuurlijk krijgt ze voldoende ondersteunende hulp, maar de aandacht wordt voornamelijk door haar eigen geluid opgeëist.

Vrijwel nergens zijn er de raakvlakken met de grijze trieste arbeidersstad Glasgow terug te horen, met als enige uitzondering Runnin’ Down A Dream. De track is net een tikkeltje woester dan de rest. Het gitaarspel leunt tegen de shoegazer sound aan is heeft hierdoor een stoere recht in je gezicht houding. Ondanks het afwijkende karakter blijft het stevig overeind staan en verdient terecht een plekje op de plaat.

Het is allemaal veel groener en ingekleurd. De beleving van de natuur en de inmenging daarvan in het leven staat centraal. Het is net zo open en uitnodigend. Ze schept hiermee wel een perfect vormgegeven wereld neer, en misschien moeten we ook meer op zoek gaan naar de schoonheid daarvan. Het swingende Ant Life en het Oosters ritmische The National Bird of India hebben dat extra vleugje aan sixties psychedelica. Bij Rainbow laten de dromerige xylofoonklanken als een zomerregen het geheel opfrissen.

De meeste magie zit hem in de geweldige vocale uithaal van Campbell bij het slotakkoord van het zwoele soulvolle Twin Peaks achtige Hey World, waar de zangeres je totaal van de stoel blaast. Het lange wachten is de moeite waard geweest met There Is No Other laat deze dame horen dat ze eenvoudig genoeg aansluiting vindt bij haar hedendaagse vrouwelijke collega’s.

Isobel Campbell - There Is No Other | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com