Chris Knight - Almost Daylight (2019)

De eerste video's zijn al op YouTube vrijgegeven en die klinken fantastisch. Als de rest net zo goed is, dan komt deze cd in mijn jaarlijstje.

Dat zou zo maar eens kunnen gebeuren, is een bijzonder fraai album. Mijn Johnny's Garden collega Rein schreef er al een recensie over.

Bijzonder fraai inderdaad. En wat leuk dat John Prine ook nog op bezoek komt; een van zijn grote helden lees ik overal. Ik was nog niet zo bekend met zijn werk, maar de verhalende songs liggen wel in die lijn. Weer een mooie toevoeging aan de lange lijst van 'in de gaten houden en verdiepen in' artiesten. Toch eens tijd dat Gaston van de postcodeloterij aan de deur komt zodat ik full time aan die lijst kan gaan werken.

Wat leuk dat Chris Knight na al die jaren toch nog de erkenning krijgt die hij al zo lang verdient op MM. Aan het begin van dit decennium schreef ik al een paar korte stukjes over deze countryrocker, die volgens mij ooit zelfs de titel ereburger van Texas kreeg. Maar na 2012 kwam ik hem eigenlijk niet meer tegen. En dat is ook niet zo gek, blijkt nu, want dit is de eerste plaat die hij na 2012 uitbracht. En ik begrijp direct het enthousiasme van de heren hierboven. Ik denk dat jullie behalve de Trailer Tapes ook niet terug hoeven te bladeren in zijn carriere. Hij was altijd al erg goed, maar artiesten als Steve Earle, John Mellencamp en Ryan Bingham, om een paar artiesten in zijn straatje te noemen waren echt wel een tandje beter dan Chris Knight. Zo eerlijk moet ik zijn, de akoestische Trailer Tapes staken er tot nu toe mijlenver bovenuit, ga vooral die ook eens beluisteren. Maar met dit album gaat hij de strijd toch echt wel serieus aan. Aan de diepgang, dat wel eens een dingetje was bij hem, is goed gewerkt. De instrumentatie is gevarieerder dan ooit en de gastartiesten passen perfect bij dit album. Samen met Trailer Tapes zijn beste.

Even geluisterd na aanleiding van een recensie in de krant vandaag, en het bevalt me wel goed, vooral Trouble Up Ahead is mooi.