Vetiver - Up on High (2019)

Het vier jaar geleden verschenen Complete Strangers deed me niet veel meer (misschien weer eens luisteren). Toch wel benieuwd hoe deze gaat klinken. To Who Knows Where klinkt prima, maar ik heb wederom het gevoel dat ik misschien een beetje klaar ben met dit soort bandjes.

Ik weet niet waarom Vetiver mij zo aanspreekt. Ik kan mij volledig voorstellen dat de muziek voor velen dertien in een dozijn is en wegkabbelt, maar toch kijk ik iedere keer uit naar een nieuwe plaat. Ik krijg er een zomers gevoel van, het maakt mij vrolijk en ik droom erbij weg. Laat maar komen.

Het kabbelt weer lekker voort. De glans is er voor mij nu wel een beetje vanaf, maar dat neemt niet weg dat het nog steeds prima luisteren is naar Vetiver.

Verrassend is het allemaal zeker niet, maar van Vetiver kan ik dat hebben, zolang de liedjes maar op niveau zijn. De warme, vertrouwde klanken van opener The Living End geven me al een hartelijke groet.

..wat een prachtige albumhoes ? Zou ‘m als herfstfreak zo aan de muur willen hangen. Benieuwd hiernaar!

Straks even luisteren.