Kaprekar's Constant - Depth of Field (2019)

lees net op "progwereld" dat er nieuw werk is van KC. En deze moet ook weer bijzonder sterk zijn. Ik was al aardig onder de indruk van hun debuut. Mmm . Ik ga deze proberen te bestellen bij mijn platenboer …...

Verdomd sterke progplaat met het mooie saxofoonspel van Jackson. Lekker warme symfo.

Normaal gesproken heb ik niet veel met zangeressen, maar de combinatie van een zanger en zangeres en niet geheel onbelangrijk; de goede zang is bij dit gezelschap juist een van de grootste pluspunten naast het verder prima muzikale vakmanschap. Het is weliswaar ook niet helemaal mijn favoriete prog, maar ik vind Kaprekar's Constant wel de moeite waard om op de luisterlijst te plaatsen en wat vaker te beluisteren!

Kaprekar's Constant staat pas sinds kort echt op mijn radar. Hoewel ik de band natuurlijk al eens tegengekomen was bij de Progladder pas laatst de albums maar eens aangeschaft. En het is absoluut een fijne band.
Maar om de een of andere reden weet deze me toch wat minder te pakken dan de eerste. Ik vind deze toch wat zoetsappiger overkomen dan de vorige en mist voor mij daardoor de diepgang, spanning en dynamiek van de vorige. Dan blijft er nog een heel behoorlijk album over, maar ik deel de jubelstemming (ook uitgedrukt in het gemiddelde) dus niet.

Deze 2de is inderdaad wat rustiger . Ik heb ondertussen deze wel meer dan 10 x beluisterd en ik vind hem toch wel goed hoor. Deze 2de heeft veel meer tijd nodig op de één of andere manier om hem te doorgronden.

Deze is in eerste instantie minder pakkend dan het debuut inderdaad. Maar ook deze vind ik weer schitterend. Ik vind deze band echt één van de fijnste ontdekkingen van de afgelopen jaren. Album drie is ook alweer in de maak.

Mijn gedachte!

Kende de groep niet. Bevalt me eigenlijk best. Lekker afwisselende prog, met Ghost Planes en White star's sunrise als prijsnummers.
Dan nu ook maar album The murder wall besluisteren!

Hun debuut " Fate Outsmarts Desire " is toch nog net wat sterker dan deze plaat vind ik ....

In 2019 was dit mijn eerste plaat van Kaprekar's Constant, en ik was meteen overdonderd door de prachtige melodieën, de verschillende narratieven waar de songs op zijn gebaseerd en de muzikale hoogtepunten die elkaar snel opvolgen. Het is om die reden dat Depth of Field bij mij een streepje voor heeft ten aanzien van Fate Outsmarts Desire, maar dat had net zo goed andersom kunnen zijn als Fate Outsmarts Desire de eerste had geweest. Dat neemt trouwens ook niet weg dat Fate Outsmarts Desire een fabelachtig goede plaat is, alleen Depth of Field heeft net een streepje bij me voor .

Het kritiekpunt van 'rustiger' en 'zoetzappiger' kan ik me wel voorstellen. Het is ook maar net in hoeverre je dit als een probleem of als kritiek ervaart. Persoonlijk heb ik er niet zoveel last van; juist de rustige passages en de verschillende folk-elementen passen wat mij betreft naadloos in het geheel, in de sfeer die opgeroepen wordt en bij de historische achtergrond van de songs.

Een 4.5* is volkomen terecht, maar een 5* in de toekomst is zeker niet uitgesloten...