Hasse Fröberg & Musical Companion - Parallel Life (2019)
mijn stem
9 stemmen
Zweden
Rock
Label: Glassville
-
Parallel Life (21:46)
-
Sleeping with the Ghost (5:28)
-
Time Waits (10:39)
-
All Those Faces (4:55)
-
Rain (8:33)
-
Friday (5:51)
-
Never Alone (8:20)
0
Mssr Renard
geplaatst: 13 september 2019, 14:07 uur
Aangezien ik elke week op vrijdag via Spotify wordt geattendeerd op nieuwe releases kwam ik deze op het spoor.
Nu heb ik in het verleden mij wel aan Hasse Froberg & Musical Companions (hierna: HFMC) gewaagd maar het raakte me niet zo.
Ook omdat ik eigenlijk niet zoveel neoprog meer luister, ben ik niet meer zo thuis in who's hot and who's not.
Dat gezegd hebbende, ben ik wel erg verrast door deze mengeling van (light-) metal, arenarock en neoprog.
Hasse kende ik als zanger natuurlijk van The Flower Kings, maar daar deelde hij leadvocalen met Roine Stolt. Hier mag hij alles zingen. En dat gaat hem goed af. Hij heeft een rauwe bluesy stem, wat het geheel ietsjes minder gelickt laat klinken.
Erg aanstekelijk werkt de leadsingle (?) All Those Faces. Fijne poprock met een goede zanglijn. Een soort jaren 80 FM-rock.
Uitgebreide beoordeling volgt nog!
Nu heb ik in het verleden mij wel aan Hasse Froberg & Musical Companions (hierna: HFMC) gewaagd maar het raakte me niet zo.
Ook omdat ik eigenlijk niet zoveel neoprog meer luister, ben ik niet meer zo thuis in who's hot and who's not.
Dat gezegd hebbende, ben ik wel erg verrast door deze mengeling van (light-) metal, arenarock en neoprog.
Hasse kende ik als zanger natuurlijk van The Flower Kings, maar daar deelde hij leadvocalen met Roine Stolt. Hier mag hij alles zingen. En dat gaat hem goed af. Hij heeft een rauwe bluesy stem, wat het geheel ietsjes minder gelickt laat klinken.
Erg aanstekelijk werkt de leadsingle (?) All Those Faces. Fijne poprock met een goede zanglijn. Een soort jaren 80 FM-rock.
Uitgebreide beoordeling volgt nog!
0
Mssr Renard
geplaatst: 8 oktober 2019, 15:55 uur
Eindoordeel:
Ik vind het geen slechte plaat, maar wel een vermoeiende plaat. De band laveert ergens tussen neoprogrock en hairmetal in.
Drums en gitaarpartijen zijn veilig en weinig vernieuwend. Ook de synthpartijen en -solo's vallen niet direct erg op.
Het is uiteindelijk -goed uitgevoerde- veilige en redelijk standaard heavy rock, maar dan in lange songlengtes gegoten.
Ook is een hele plaat Hasse Froberg teveel van het goede. In Flower Kings vind ik hem een grote bijdrage leveren. Maar als enige zanger boeit zijn stem te weinig.
Er komt ook een nieuwe Flower Kings-plaat aan, dus waarschijnlijk gaat deze plaat aan iedereen voorbij. Ik zal het ook snel vergeten, ben ik bang.
Toch een voldoende toegekend, omdat de heren zo overduidelijk hun best doen.
Ik vind het geen slechte plaat, maar wel een vermoeiende plaat. De band laveert ergens tussen neoprogrock en hairmetal in.
Drums en gitaarpartijen zijn veilig en weinig vernieuwend. Ook de synthpartijen en -solo's vallen niet direct erg op.
Het is uiteindelijk -goed uitgevoerde- veilige en redelijk standaard heavy rock, maar dan in lange songlengtes gegoten.
Ook is een hele plaat Hasse Froberg teveel van het goede. In Flower Kings vind ik hem een grote bijdrage leveren. Maar als enige zanger boeit zijn stem te weinig.
Er komt ook een nieuwe Flower Kings-plaat aan, dus waarschijnlijk gaat deze plaat aan iedereen voorbij. Ik zal het ook snel vergeten, ben ik bang.
Toch een voldoende toegekend, omdat de heren zo overduidelijk hun best doen.
1
geplaatst: 8 december 2019, 22:41 uur
Afgelopen vrijdag heb ik deze LP meegenomen bij het concert van The Flower Kings. Het eerdere werk van HFMC beviel me al erg goed en dit album sluit mooi aan bij het eerdere werk.
De muziek van de band is nog steeds te omschrijven als een kruisbestuiving van symfonische rock zoals TFK die pleegt te maken en meer recht-toe-recht-aan hardrock uit de jaren '70 en '80 met centraal daarin de geweldige zang van Hasse Froberg. Tot in de puntjes verzorgde nummers en een erg goed geluid maken deze plaat een feest om te luisteren.
Score: 85/100
De muziek van de band is nog steeds te omschrijven als een kruisbestuiving van symfonische rock zoals TFK die pleegt te maken en meer recht-toe-recht-aan hardrock uit de jaren '70 en '80 met centraal daarin de geweldige zang van Hasse Froberg. Tot in de puntjes verzorgde nummers en een erg goed geluid maken deze plaat een feest om te luisteren.
Score: 85/100
* denotes required fields.
* denotes required fields.