Denner's Inferno - In Amber (2019)

Even onder de aandacht brengen, Michael Denner, ex-Mercyful Fate...
Denner's Inferno - Sometimes (Official Music Video) - YouTube

Shermann duikt weer op bij Mercyful fate maar Denner is nooit teruggevraagd. En dat terwijl MF heeft aangekondigd dat ze van de albums uit de beginperiode een concert gaan samenstellen. Beetje jammer, maar ja, als het niet (meer) klikt kun je het ook maar beter niet doen. Benieuwd of Denner in zijn eentje de schoorsteen kan laten roken. Ben er bang voor, commercieel gezien.
De zanger maakt op mij niet veel indruk vooralsnog in deze 70's retro hardrock met doomy riffs.

Er verschijnt zoveel muziek en soms vertrouw ik ten onrechte op lauwe reacties van anderen. Vandaag dit debuut van Denner's Inferno voor een laag prijsje gescoord en ik val zowat van mijn stoel bij de eerste luisterbeurt. De zanger is niet bijzonder maar wel gewoon goed. Maar de kracht zit 'm in het gitaarwerk van Denner. Dat werkt echt super in deze 70's setting. Ik zal dat belachelijk lage stemgemiddelde binnenkort eens ferm opkrikken.

Een nummer als Fountain Of Grace had zo op In The Shadows kunnen staan. King wordt alleen wel gemist, ik vind deze zanger nergens naar klinken. De rest van de nummers zijn overigens een stuk meer middle of the road.

En erg jammer ja dat Denner niet mag meedoen aan de reünie.

Ik hoor hier geen Mercyful Fate in. Dat is meer voorbehouden aan Denner/Shermann met Sean Peck en Force Of Evil.

Denner's Inferno pakt op In Amber uit met tijdloze hardrock/metal met af en toe een bluesy afslag. Een enkele knipoog naar Candlemass is mij ook opgevallen.

Een plaat vol smaakvol gitaarwerk. De zanger bevalt mij verder ook gewoon. Af en toe heeft ie wat Joey Tempest-spatjes. Er zijn mindere goden om mee vergeleken te worden.

Ik kende dit nog niet. Leuke ontdekking.

Ik doelde op één specifiek nummer waarbij ik dat wel heb, namelijk Fountain Of Grace. Wat trouwens ook al eens was opgenomen met Force Of Evil zie ik nu.

Force of Evil - Fountain Of Grace

Ik moest juist heel erg aan Candlemass denken bij dat nummer.

Die van Force Of Evil heeft dat ook wel maar is veel meer metal en daardoor (voor mij) gemakkelijker te linken aan Fate.

De helft van de nummers zijn covers op dit album. Matriarch is van Montrose, Up and On van Tempest, Taxman (Mr. Thief) van Cheap Trick, Run for Cover van Streetwalkers en Loser van Trapeze.

Hank Shermann is toch een beetje van de partij op dit 70s feestje. Hij schreef mee aan Sometimes.