Scarlet Stories - Necrologies (2019)

Verkorte weergave van mijn recensie op www.progwereld.org


In Oktober van 2018 start Scarlet Stories een crowdfunding actie op om de kosten van debuut financieel af te schermen, wat een maand later ook daadwerkelijk lukt. De band heeft op dat moment de meeste songs al in de steigers staan, waardoor het vijftal in het voorjaar van 2019 ontspannen de Sandlane studio’s van Joost van den Broek binnen kan stappen. Tekstueel is de cd beladen met een zware boodschap, volgens de band is ’Necrologies’ een ode aan alle dieren en mensen die geleden hebben of gestorven zijn door de hebzucht van anderen. Het is een erkenning van hun strijd, pijn of onschuld. De songs vertellen over hun lijden, of over hun doodsoorzaak. Ze laten de duistere kant van de mensheid zien en de teksten gaan over emoties, onrecht, moord maar ook over schoonheid. De teksten zijn geschreven om tot nadenken aan te zetten. Voor een debuutalbum zou je zeggen dat die boodschap net even iets té pretentieus is, maar wie ben ik…

Scarlet Stories maakt muziek die over de hele linie stevig, onderhuids, bezwerend en melodieus is. Je kunt de band niet in één simpele pennenstreek omschrijven en zeker niet in één hokje of genre plaatsen. Scarlet Stories staat voor progressiviteit met behoud van stijl. Scarlet Stories maakt kwaliteitsmuziek met plaagstootjes naar hoge verwachtingspatronen. Scarlet Stories is als een kameleon in de progressieve rock. De band balanceert op het koord van progressieve rock, metal en… dynamiek! Want de Tilburgers maken geen prog in de essentie van het woord, maar ook geen metal. De band werd tot aan vandaag vaak in één adem met Opeth genoemd, gek genoeg denk je dat in de eerste luisterbeurt, maar die vergelijking verdwijnt vrij snel. De (solo) gitaren van Bram te Kamp en Carmen Raats staan centraal in de composities, maar even belangrijk zijn de drums van Tim Kuper en de vioolpartijen van Sophie Ansems. Én natuurlijk… de voortreffelijke zang van Lisette van den Berg.

Pronkstuk van de cd is de track Vingt Mille Lieues Sous Les Mers, die enkele maanden voor de release van het album door middel van een video is uitgegeven. In feite representeert deze track het album in optima forma. Kijk en luister naar de video en je weet wat je van deze band kunt verwachten. Evenwichtige opbouw, heftige en stevige gitaar riffs, krachtige, sfeervolle en meeslepende passages, hoogstaande instrument beheersing en lange uitgesponnen conceptsongs. Zo’n beetje alles wat de avontuurlijke progmetal-fan graag hoort. In gedachtegoed ligt de vergelijking met Ayreon op de loer, ook qua muzikale invulling.

Die evenwichtige opbouw vind je in The Tell – Tale Heart. Hier worden de instrumenten gedisciplineerd gehanteerd om langzaam op te bouwen naar het echte metalen geweld. De gitaar riffs zijn halverwege van het type “stevige kost”, en de stem van Lisette van den Berg trekt gelijkwaardig op met de instrumenten. De gitaarsolo op het einde is zoals wij progrockers maar al te graag horen. De vioolklanken van Sophie Ansems kruipen tussen de gitaren door. Herkenbaar, het verrijkt de compositie maar blijft toch subtiel op de achtergrond. Fenomenaal.

Loodzwaar klinkt In Blood And Limbs And Gore And Clay, waar het intro regelrecht van een Swallow The Sun album zou kunnen komen. Donkere en zware riffs, zachte passages, meervoudige gitaren, alleen de zang van Lisette van den Berg zorgt voor de differentiatie in de genoemde vergelijking. De achtergrondzang aan het einde van de track is van de buitencategorie, net als (opnieuw) de sublieme solo van Bram te Kamp. Hier een heerlijke baspartij van Maarten Grimm en het achtergrondkoor is uniek in het gebruikelijke doom genre. Liefhebbers van de band Dool kunnen hier ongetwijfeld ook mee uit de voeten.

We hebben het al eerder opgemerkt, maar zangeres Lisette van den Berg is een talent van de buitencategorie. Van den Berg klinkt de ene keer net zo geil als Vanessa Paradis, op andere momenten klinkt ze zo scherp als een feeks die met de scherpte van haar nagel je hart doorboort. Een veel gebruikt productiemiddel om vrouwelijke vocalen te dubbelen om de dynamiek van een stem te versterken wordt door producent Joost van den Broek vermeden. En dat dat doet hij goed, want de zang van Lisette van den Berg is bijzonder krachtig (luister eens goed naar Craving) en een instrument op zichzelf. De productie is sowieso van een fantastisch niveau. Muziek technisch maar zeer zeker ook op het gebied van mix en mastering. Klein voorbeeldje wat productioneel indruk maakt; de intredende drums op de achtergrond van Dust. Wauw!

Voor de duidelijkheid: dit is een debuutalbum beste lezers. Een cd van een groep jonge twintigers die voor het eerst een langspeler hebben opgenomen. Dus geen album door bandleden die al veel ervaring hebben opgedaan en waar een groep langzaam groeit naar een sublieme kwaliteit. Luister dit album bij voorkeur op een moment dat je er in één lengte van kunt genieten. Laat je betoveren en bezweren door de muziek van Scarlet Stories!

Het moet wel heel vreemd lopen als dit niet hét Nederlandse debuut van het jaar 2019 wordt in de wereld van progressieve rockmuziek.



Bestel bij Bol

Mooie recensie!

Ik heb ze een aantal keren gezien als voorprogramma van Antimatter. Toen raakte het me nog niet echt maar zal het zeker nog eens een kans geven!

Overal lees ik uitmuntende recencies en dat is op het eerste gehoor erg terecht. Veel afwisseling in muziek en zang. Begin met 4 sterren en hoop er de komende tijd snel wat vaker naar te kunnen luisteren. Het is druk zo me prachtig nieuw progressief werk van onder andere Opeth, Klone, Clepsydra en IQ.

Mijn review op Zware Metalen:

Scarlet Stories uit Tilburg heeft sinds 2012 een tweetal EP’s in eigen beheer uitgebracht en het podium gedeeld met diverse klinkende namen, zoals Antimatter, Danny Cavanagh, Stream Of Passion en KLONE.

Ooit door Lisette van den Berg en Bram te Kamp in 2009 als akoestisch duo begonnen, is de band inmiddels uitgegroeid tot een zeskoppige progressieve metalformatie die invloeden haalt uit diverse metalstromingen. Necrologies is het eerste volwaardige album van de band en is in eigen beheer uitgebracht met behulp van een crowdfundingactie.

Wat de band op Necrologies laat horen is bijzonder indrukwekkend. Vanaf de proloog wordt de luisteraar middels de veelzijdige stem van Lisette van den Berg meegevoerd in verhalen over de donkere kant van de mensheid, waarbij inspiratie wordt gehaald uit het werk van schrijvers als Jules Verne en Edgar Allen Poe. Dit alles onder begeleiding van een dynamisch klinkende soundtrack.

Na de proloog gaat het album echt van start met The Tell-Tale Heart, een nummer dat klein begint en langzaam toewerkt naar de climax als halverwege een riff start die niet had misstaan op een album van Fates Warning. Naast de geweldige en afwisselende zang van Lisette valt ook het smaakvolle gitaarspel van Bram op. Zijn solo kent een mooie opbouw en melodie, zonder in een brei van noten te vervallen.

Vingt Mille Lieus sous Les Mers, het prijsnummer van dit album, is een sterk staaltje songwriting. Gedurende ruim elf minuten wordt de luisteraar meegenomen op een enerverende reis. Het nummer start met een dikke riff die doet denken aan Dream Theater in betere tijden. Al snel echter verandert de sfeer in dit nummer en lijken we passagier te worden in de duikboot van kapitein Nemo. Een prachtig opgebouwd werkstuk!

Na het angstaanjagende drieluik The Gallows Tree laat Scarlet Stories met het doomy In Blood And Limbs And Gore horen ook uit een heel ander vaatje te kunnen tappen. Aangevoerd door trage en logge riffs, zwoegt de band zich door dit nummer heen.

Ook de rest van het album klinkt sterk al wordt het niveau van het eerste deel niet meer gehaald. Dat zegt overigens vooral iets over het hoge niveau van dit album.

De muziek wordt ondersteund door een geweldige productie waarvoor Joost van den Broek verantwoordelijk is. De vele details en de dynamiek in de muziek zijn goed waarneembaar gebleven in de mix. Tenslotte heeft de cd ook nog prachtig artwork gekregen van Jelle Steenhuizen. Necrologies is een steengoed en uitstekend verzorgd debuutalbum geworden. Gaat dat horen!

Score: 90/100

In de IO-pages zag ik al enige tijd terug dat deze de jaarlijkse Prog Award aldaar gewonnen had. Ik had er nog nooit van gehoord, maar dat is ook niet zo verwonderlijk, als het een debuutalbum (al waren er blijkbaar al wel wat EP's uitgebracht) is. Nu kwam ik het bericht tegen dat het album op vinyl uitgekomen is. En dus toch maar vrij blind aangeschaft. Spijt?
Nou nee, het artwork is echt adembenemend en dan is zo'n platenhoes natuurlijk wel extra mooi. De plaat is ook nog eens erg mooi door het rood-zwarte vinyl. Mis ik dan iets? O ja, de muziek. Allemachtig, wat is dit een geweldig goed album! De recensenten hebben hierboven hun loftrompet al gestoken op mooiere wijze dan ik kan. Dus laat ik het er maar bij dat ik kan me vinden in de lovende beschrijvingen. Dit belooft veel goeds, maar er is ook veel goeds afgeleverd met dit ene album. Een fantastische nieuwe band dit!

Waanzinnig goed debuut. Al talloze keren beluisterd, magnifiek. Ben benieuwd naar het volgende werk hoe ze zich mogelijk nog verder ontwikkelen.

Geen idee hoe ik deze heb kunnen missen, maar van de week bemachtigd. Echt een erg goed album van eigen bodem....deze band hoor ik graag meer van want dit heeft gewoon veel meer te bieden dan de standaard gezapige female fronted metal bands zogezegd. Dat gevoel bekruipt me inmiddels te vaak bij bands, maar Scarlet stories valt absoluut niet in die categorie met hun composities, sterke zang en gewoon ijzersterke songs.

Toch meer Progwereld lezen We waren er vanaf het prille begin al bij.