Haunter - Sacramental Death Qualia (2019)

Haunter levert een van de beste deathmetalalbums van het jaar tot nu toe af. De band zet vijf ijzersterke lange composities neer met veel dynamiek en sfeer. Het geluid van de band doet me best wel denken aan Opeth ten tijde van My Arms, Your Hearse, toch wel een groot compliment. Zelfs de grunts zijn best wel Akerfeldt. Toch is Haunter zeker geen Opeth-kloon, maar heeft wel dezelfde soort kwaliteiten qua prachtige pastorale akoestische passages. De band zet zelfs in een midden van het album een volledig instrumentale akoestische track (Abdication), een behoorlijk gewaagde zet. Het is een punt waar je album volledig kan inkakken, maar het werkt juist sfeerverhogend voor de rest van de plaat. Ook is Haunter behoorlijk tegendraads in zijn gitaarwerk, dat veel invloeden van dissonante en technische death/blackmetal als Gorguts en Krallice herbergt. Bij vlagen knalt de band er ook een heerlijke midtempo Morbid Angel-passage uit. Een behoorlijk ambitieuze plaat, maar de uitvoering is fantastisch. Dit wordt hoogst waarschijnlijk 4,5* na meer luisterbeurten.

Daarnaast is het ook nog 'ns een ontzettend gave Pokémon!

Neen, serieus: dit klinkt erg interessant. Ik ben eigenlijk best benieuwd naar wat die instrumentale track in het midden met de dynamiek van het album doet.

Ik ben het letter voor letter eens met deze korte uiteenzetting. Bij beluisteren van deze plaat, voornamelijk in het akoestische gitaarspel, duikt bij mij ook regelmatig Opeth op als referentiepunt. Bovendien fungeert dat akoestische nummer, Abdication, als het perfecte scharnierpunt van deze plaat; het dient als een soort tussenhalte om, na het snoeiharde eerste deel, het tweede snoeiharde deel tot je te nemen. Een erg slimme keuze van de band.

Enige smetpuntje, voor mij althans, vind ik de productie. Als ik deze plaat van Haunter vergelijk met bijvoorbeeld een band als Bloodspawn Incantation, dan vind ik laatstgenoemde band geluidstechnisch gezien hier toch behoorlijk boven staan. Productioneel klinken de platen van Bloodspawn Incantation veel voller, rijker en dieper dan deze plaat van Haunter. En dat is jammer, want daardoor weet Sacramental Death Qualia niet écht door te stoten naar een hogere beoordeling. Daarnaast vind ik, als we toch bezig zijn met vergelijken, dat Bloodspawn Incantation compositioneel net een tikje interessanter en boeiender musiceert dan Haunter. Zo vergen de composities op Sacramental Death Qualia veel meer energie om te doorgronden dan bijvoorbeeld de composities op Starspawn, wat het lastig maakt de nummers goed te doorgronden.

Al met al is dit toch een heerlijke progressieve deathmetalrelease waar enorm interessante en kwalitatief hoogstaande nummers op staan. Don slaat wat mij betreft de spijker op z'n kop. Het vergt echter wel meerdere luisterbeurten om er volledig in te komen, wat natuurlijk de beloning uiteindelijk alleen maar groter maakt. Voor nu een mooie 4*, maar met nog enkele luisterbeurten zou dat best wel eens hoger kunnen uitvallen.