Shakespeare and The Last Empire - My Old Jams Still Slam (1989)
mijn stem
geen stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Squadron Surpreme
-
My Old Jams Still Slam (4:33)
-
School H.I.T. (4:32)
-
Do the G (4:16)
-
We're Grand Imperial (5:32)
-
Lady Cop (5:57)
-
Don't Step to Me! (3:48)
-
Was It Just a Dream? (4:53)
-
My Conscience (5:16)
0
geplaatst: 13 mei 2007, 14:31 uur
Heerlijk albumpje, dit. De beats zijn heerlijk relaxed en ontspannend, maar nergens saai. Ze doen denken aan Marley Marl. Shakespeare is een behoorlijke rapper, hoewel 'ie af en toe de plank ook misslaat of mwah, mwah-lines heeft (Just like Carl Lewis, I'm running things). Hij heeft niet heel erg gecompliceerde rhymes, maar rhymt vooral simpel en doeltreffend. Daarbij komt Hij af en toe erg grappig uit de hoek, zoals in het openingsnummer My Old Jams Still Slam. Dat nummer begint al goed (er wordt echt heerlijk gescratched op dit album) en vervolgt met het volgende gesprekje tussen Shakespeare en iemand van The Last Empire:
"Yo Shakespeare, kick that rhyme that you made back in '84."
"Yo, I don't know, homie, you know what I'm saying, that rhyme is kinda old"
"Ey yo, trust me, your old jams still slam"
"OK, let's go way back in the days, you know what I'm saying, when we just to rhyme, when we used to rhyme and exaggerate"
"Go ahead, man, go ahead"
In combinatie met de heerlijke beat, wat mij betreft een geweldige introductie. Vlak daarna komt een geweldig stukje originaliteit. Shakespeare rapt en wordt daarbij bij gestaan door The Last Empire, totdat er vragen beginnen te ontstaan:
Woke up one morning and ate my cereal (Yo, what kind of cereal?)
Threw on my rhymes with their high class material (Yo, what kind of cereal, man?)
Sipped some coffee to keep me awake (Yo, what’s the name of that cereal?!)
Kellogg's Corn Flakes!
Shakespeare is echter op zijn best in storytelling-nummers en die nummers zijn dan ook het best. School H.I.T. gaat over zijn schooltijd. Hij is een lastige leerling die weigert zijn best te doen, totdat hij begint te rappen en daarmee serieuzer wordt omdat hij van plan is een rapper te worden. Daardoor komt hij tot inkeer en gaat hij zijn best doen voor school.
Leuk verhaaltje, maar Lady Cop is wat mij betreft een slagje beter. Het begint met een hijgende Shakespeare die aan een vriend vertelt dat de politie achter hem aanzit. Als zijn vriend zegt waarom zegt hij: "I knocked a lady cop." Vervolgens vertelt hij aan zijn vriend wat er is gebeurd en volgt er een geweldig opschepperig verhaal over hoe Shakespeare wordt aangehouden door een politieagent, die er zijn collega bijhaalt. Dat blijkt een aantrekkelijke vrouwelijke politieagente. Natuurlijk valt zij onmiddelijk voor de charmes van Shakespeare en de twee beleven na een kort telefoongesprek en een nog korter gesprek bij haar thuis een gepassioneerde nacht ("Ripped off her ???, ready to explore. Without a search warrant, is this against the law?"
) Zoals het een rapper betaamt, is hij niet op zoek naar de relatie die zij wel wil beginnen.
My Conscience bevat drie verhaaltjes over hoe het geweten Shakespeare tot inkeer brengt. Na een avond te stevig drinken, praat het geweten:
Don't you see what you're doing to yourself?
Not only is this not good for you health
But suppose you leave after this big bash
Then find yourself caused in a car crash [...]
Waarop Shakespeare doodnormaal vervolgt:
That night I got home safe without a single crash
And I said to my conscience: "You always talk trash." Geniaal! Maar uiteindelijk bevat dit verhaal ook nog een boodschap, doordat er op het einde weer een omslag komt.
Shakespeare is een leuke MC en de beats zijn sterk, wat dit wat mij betreft tot een erg leuk album maakt.
"Yo Shakespeare, kick that rhyme that you made back in '84."
"Yo, I don't know, homie, you know what I'm saying, that rhyme is kinda old"
"Ey yo, trust me, your old jams still slam"
"OK, let's go way back in the days, you know what I'm saying, when we just to rhyme, when we used to rhyme and exaggerate"
"Go ahead, man, go ahead"
In combinatie met de heerlijke beat, wat mij betreft een geweldige introductie. Vlak daarna komt een geweldig stukje originaliteit. Shakespeare rapt en wordt daarbij bij gestaan door The Last Empire, totdat er vragen beginnen te ontstaan:
Woke up one morning and ate my cereal (Yo, what kind of cereal?)
Threw on my rhymes with their high class material (Yo, what kind of cereal, man?)
Sipped some coffee to keep me awake (Yo, what’s the name of that cereal?!)
Kellogg's Corn Flakes!
Shakespeare is echter op zijn best in storytelling-nummers en die nummers zijn dan ook het best. School H.I.T. gaat over zijn schooltijd. Hij is een lastige leerling die weigert zijn best te doen, totdat hij begint te rappen en daarmee serieuzer wordt omdat hij van plan is een rapper te worden. Daardoor komt hij tot inkeer en gaat hij zijn best doen voor school.
Leuk verhaaltje, maar Lady Cop is wat mij betreft een slagje beter. Het begint met een hijgende Shakespeare die aan een vriend vertelt dat de politie achter hem aanzit. Als zijn vriend zegt waarom zegt hij: "I knocked a lady cop." Vervolgens vertelt hij aan zijn vriend wat er is gebeurd en volgt er een geweldig opschepperig verhaal over hoe Shakespeare wordt aangehouden door een politieagent, die er zijn collega bijhaalt. Dat blijkt een aantrekkelijke vrouwelijke politieagente. Natuurlijk valt zij onmiddelijk voor de charmes van Shakespeare en de twee beleven na een kort telefoongesprek en een nog korter gesprek bij haar thuis een gepassioneerde nacht ("Ripped off her ???, ready to explore. Without a search warrant, is this against the law?"
) Zoals het een rapper betaamt, is hij niet op zoek naar de relatie die zij wel wil beginnen. My Conscience bevat drie verhaaltjes over hoe het geweten Shakespeare tot inkeer brengt. Na een avond te stevig drinken, praat het geweten:
Don't you see what you're doing to yourself?
Not only is this not good for you health
But suppose you leave after this big bash
Then find yourself caused in a car crash [...]
Waarop Shakespeare doodnormaal vervolgt:
That night I got home safe without a single crash
And I said to my conscience: "You always talk trash." Geniaal! Maar uiteindelijk bevat dit verhaal ook nog een boodschap, doordat er op het einde weer een omslag komt.
Shakespeare is een leuke MC en de beats zijn sterk, wat dit wat mij betreft tot een erg leuk album maakt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.