Jim van der Zee - Starting The Engine (2019)

Jim Van der Zee, die we kennen uit de Voice, met zijn donkerbruine basstem, heeft zijn eerste echte plaat op de markt gebracht. Het eerste coveralbum was even snel in elkaar geflanst om zijn succes financieel uit te buiten. Nu is het tijd voor het eerste serieuze werk. Is dat gelukt? Nou niet helemaal. Pas bij Come on komen we bij een acceptabel niveau. Tot die tijd zijn het allemaal slappe aftreksels van de Buckley stijl, de Isaak stijl de Cohen stijl. Van alles wat, maar van alles net niks. Daar kun je nog mee wegkomen als de nummers op zich nog inhoud hebben, maar ook dat is niet het geval. Come on is het eerste nummer waarbij hij nou eens niet probeert in de huid van een ander te kruipen. Een prima soulnummer en hoewel dat ook direct wel het beste nummer is houdt hij het niveau de resterende nummers redelijk vast. Luister echter niet naar de bonustrack, want die is echt van een weerzinwekkende lulligheid. De stem van Jim is dik in orde, het songschrijven nog lang niet, hij moet de sterren die hem beïnvloed hebben snel vergeten en zijn eigen ding gaan doen. Hij is 24, tijd zat, ben benieuwd hoever hij het gaat brengen. Douwe Bob heeft al bewezen dat al die talentenjachten helemaal niet verkeerd zijn.

Best klinkend plaatje met een zanger die ook best kan zingen. Er zijn mindere voorbeelden van talentenjacht winnaars.

Dat vind ik nou ook, Willem. Het 1e album stond natuurlijk vol met covers, maar dit album vind ik eigenlijk behoorlijk goed. Een mooi Americana album met een rauw randje. Toch goed dat er in Nederland ook goede artiesten zijn met dit soort geluid ( Jim van der Zee, Douwe Bob, Danny Vera etc.).