DJ Shadow - Our Pathetic Age (2019)

Wu-Tang én Shadow? Wow

En weer een track met RTJ

DJ Shadow - Rosie.

"Rocket Fuel" met De La Soul was al eerder vooruitgesneld en is een fijn nummertje.

DJ Shadow zelf:

De eerste paar singles zijn in ieder geval veelbelovend, toch goed om te zien dat DJ Shadow weer kwaliteit weet te leveren na een paar matige albums.

Ik vond de The Mountain will Fall best wel goed.
Zat meer in het Ambient Triphop hoekje op sommige tracks maar wel lekker. En Nobody Speak was mijn persoonlijke favoriet nummer van 2016?

De guest appearances op deze laten wel het beste vermoeden. Ook leuk dat het in 2 delen is.

Uitstekende plaat. Ben verder nauwelijks bekend met DJ Shadow en heb alleen zijn debuut beluisterd, maar deze kwam in mijn Spotify voorbij en bevalt erg goed, zowel het eerste als het tweede deel.

Alleen die stijl dat rappers drie lettergrepen per tel rappen, zoals in Kings & Queens... kan iemand me daar eens misschien een goed nummer van laten horen, zodat ik dit eindelijk leer te waarderen en niet meer hieraan hoef te denken?

Heb maar een 4 tracks gebruikt van dit album die ik ok vond.

De 2e CD is meer aan mij besteedt dan de eerste. Veel van die electronsiche beats doen me niet zo veel. Het hip/hop gedeelte daarentegen is wel weer erg sterk.

Overigens mis ik de bonustracks. 1 daarvan, de extra lange versie van Taxin' met een verse van Loyle Carner is zeker de moeite waard.

In de comments bij een ander album van Shadow noemde iemand Entroducing een gelukstreffer en dat is precies het gevoel wat ik heb bij CD1. Ik moet eerlijk zeggen dat ik alleen zijn debuut heel goed ken, maar ik vind de instrumentale schijf van dit album toch af en toe wel tenenkrommend slecht hoor.

De tweede CD is gelukkig een stuk beter. De artiesten zijn grotendeels fantastisch uitgekozen natuurlijk en de producties zijn hier wel erg lekker. Hij had van CD1 beter een instrumental van CD2 kunnen maken.

Ik snap wat je bedoelt, maar dit is toch niet slecht? Run the Jewels is toch wel een geweldig duo en Killer Mike vind ik hier weer heerlijk rappen. Hen vergelijken met mumblerappers gaat wel ver...

Daar ga ik niet mee akkoord. Deze schijf moet ik nog paar keer beluisteren maar DJ Shadow heeft met The Private Press al een heel sterke opvolger gemaakt op zijn, toegeven, nog veel sterker en legendarisch debuut. Het debuut van Unkle, Psynce Fiction, is ook heel erg door hem beïnvloed. Ook de samenwerking met Cut Chemist van Jurassic 5 heeft 2 heerlijke albums voortgebracht. Niet alles is even magistraal maar deze man heeft wel al goed spul uitgebracht en Entroducing een gelukstreffer noemen gaat me te ver. Maar debuteren met je beste werk is meestal niet zo goed. Zie ook Nas of Pearl Jam die al hun hele leven moeten opboksen tegen die monumenten van Illmatic en Ten ?

Ik moet ook zeer zeker meer van hem checken. Zoals ik al zei ken ik alleen Endtroducing en The Mountain Will Fall ook een beetje. Ik zeg verder ook niet dat ik zijn debuut een gelukstreffer vind, maar dat was wel de eerste gedachte die mij te binnen schoot na het luisteren van de eerste CD. Die vind ik zo standaard, saai en bijna amateuristisch klinken. Opboksen tegen een fenomenaal debuut is lastig, maar je mag toch wel wat spannendere muziek verwachten van iemand die iets kan maken als Endtroducing.

Ik bedoel het ook niet specifiek op jou hoor Silky & Smooth ? het was meer de comment van degene die gelukstreffer zei die mij triggerde haha.
The Private Press en Psyence Fiction zullen dan meer in jouw straatje liggen want die bevatten meer spannende uitstapjes dan zijn later werk.

13 juli 2017 was de dag dat ik voor het laatst naar DJ Shadow heb geluisterd.Behoorlijk lang geleden maar vanavond had ik plotsklaps zin in zo'n soort muziek en kwam ik bij het vorige week verschenen Our Pathetic Age (alvast een fraaie titel) uit.Zijn debuut Endtroducing..... (1996) vond ik destijds geweldig maar vervolgens ben ik alleen nog maar aan een paar ep's toegekomen dus het meeste werk van DJ Shadow is volledig aan me voorbij gegaan.
De hernieuwde kennismaking is er één met gemengde gevoelens,het eerste (instrumentale) gedeelte vind ik erg grillig.Sterke,sfeervolle songs als Firestorm en We Are Always Alone worden afgewisseld door zo'n zenuwen nummer als Juggernaut.En dat komt het totale luisterplezier niet ten goede.
Het tweede,Hiphop gedeelte bevalt me een stuk beter,hier staan toch wel een flink aantal erg goede nummers tussen.Onder meer de bijdragen van Inspectah Deck, Ghostface Killah en Raekwon op Rain on snow,De La Soul op Rocket fuel,Nas en Pharoahe Monch op Drone warfare en Stro op JoJo's Word zijn zeer de moeite waard.Net als het soul-achtige Our Pathetic Age,het titelnummer met een prima inbreng van Sam T. Herring.
Doordat alles komt deze laatste DJ Shadow toch nog op een dikke voldoende uit maar door al die gasten wordt het wel een allegaartje en dus onbestendig geheel.

Wat klinkt de ooit zo krachtig rappende El-P hier futloos zeg; dat is toch best schrikken. Killer Mike heeft bepaald geen goede invloed op hem.

Die track lijkt mij ook sterk op een variant van een al eerder uitgebrachte track van ze op RTJ2 of 3, niet hun beste nee.

Dat intro van 'C.O.N.F.O.R.M.' is eigenlijk gewoon het intro van Kippenvel. #nostalgieallover

Rocket Fuel!!!! Wat een ouderwetse pret!!!!! Niet geheel toevallig met de helden van De La Soul. Wat een feest mensen!!!!!