Weakling - Dead as Dreams (2000)
mijn stem
29 stemmen
4
geplaatst: 16 augustus 2020, 16:17 uur
Beluister het album: Dead As Dreams (het album is niet op streamingdiensten te beluisteren en is fysiek ook zeer slecht verkrijgbaar, alleen op Discogs voor exorbitant hoge prijzen)
Dead as Dreams werd in 1998 opgenomen, maar verscheen pas in 2000. Door middel van het internet werd het album langzaam aan een terechte cultklassieker in het blackmetalgenre. Weakling is de voorvader van latere Amerikaanse blackmetalbands als Wolves in the Throne Room, Ash Borer, Deafheaven en Krallice (maar ook een Europese band als het Duitse Ultha), en bij al deze bands kun je duidelijk sporen van deze plaat horen. Dit gezelschap speelt met een krankzinnig hoge intensiteit, alsof er een sneeuwstorm door je speakers komt. Ze spelen alsof hun leven er van af hangt, je voelt het in iedere gitaaraanslag en blastbeat. De vocalen van John Gossard behoren tot de meest intense vocalen die ik ooit in blackmetal heb gehoord, deze gaan meer richting een zangstijl die je ook in Depressive Suicidal Black Metal hoort, echt getormenteerd en ongeremd.
De band heeft een ijskoud aura over zich heen met messcherpe riffs die zeer goed te plaatsen zijn bij de Noorse blackmetal uit de jaren '90 en vooral de wat tegendraadse variant van Emperor. Weakling speelt die tegendraadse riffs met veel repetitie en minimale veranderingen en legt daarmee de basis voor een stijl van blackmetal die je later bij Krallice hoort. Aan de andere kant komt Weakling een stuk weidser en meer uitgesponnen uit de hoek met atmosferische, door post-rock geïnspireerde blackmetalpassages en prachtige melancholische en melodieuze stukken, wat weer later in de Cascadian blackmetalstroming met een band als Wolves in the Throne Room verder uitgediept zou worden. Ook vertraagt de band soms heerlijk naar tempo's die richting doom gaan en komt dan wat grimmiger uit de hoek.
De tracks zijn allemaal lang, maar het vliegt voorbij en alles heeft een zeer natuurlijk verloop. Het enige moment waarop de band zich wat verslikt is op Desasters in the Sun, dat op een gegeven moment zo intens is dat alles in een waas verandert. Het helpt ook niet dat de drummer op die track zijn blastbeats behoorlijk chaotisch en inconsistent speelt. Bij deze track verlies ik op een gegeven moment even mijn grip met de plaat. Het is een moment waarop te veel tegelijk gebeurt, terwijl de rest van de plaat zo excelleert in georkestreerde waanzin. Het is dè reden waarom ik geen 5* aan deze plaat kan uitdelen.
Ik hoop dat deze blackmetalparel nog een keer een heruitgave gaat krijgen, want dit behoort tot de top van het genre. Weakling heeft maar één plaat uitgebracht, maar heeft daarmee een impact van tien achter gelaten op het blackmetalgenre.
Dead as Dreams werd in 1998 opgenomen, maar verscheen pas in 2000. Door middel van het internet werd het album langzaam aan een terechte cultklassieker in het blackmetalgenre. Weakling is de voorvader van latere Amerikaanse blackmetalbands als Wolves in the Throne Room, Ash Borer, Deafheaven en Krallice (maar ook een Europese band als het Duitse Ultha), en bij al deze bands kun je duidelijk sporen van deze plaat horen. Dit gezelschap speelt met een krankzinnig hoge intensiteit, alsof er een sneeuwstorm door je speakers komt. Ze spelen alsof hun leven er van af hangt, je voelt het in iedere gitaaraanslag en blastbeat. De vocalen van John Gossard behoren tot de meest intense vocalen die ik ooit in blackmetal heb gehoord, deze gaan meer richting een zangstijl die je ook in Depressive Suicidal Black Metal hoort, echt getormenteerd en ongeremd.
De band heeft een ijskoud aura over zich heen met messcherpe riffs die zeer goed te plaatsen zijn bij de Noorse blackmetal uit de jaren '90 en vooral de wat tegendraadse variant van Emperor. Weakling speelt die tegendraadse riffs met veel repetitie en minimale veranderingen en legt daarmee de basis voor een stijl van blackmetal die je later bij Krallice hoort. Aan de andere kant komt Weakling een stuk weidser en meer uitgesponnen uit de hoek met atmosferische, door post-rock geïnspireerde blackmetalpassages en prachtige melancholische en melodieuze stukken, wat weer later in de Cascadian blackmetalstroming met een band als Wolves in the Throne Room verder uitgediept zou worden. Ook vertraagt de band soms heerlijk naar tempo's die richting doom gaan en komt dan wat grimmiger uit de hoek.
De tracks zijn allemaal lang, maar het vliegt voorbij en alles heeft een zeer natuurlijk verloop. Het enige moment waarop de band zich wat verslikt is op Desasters in the Sun, dat op een gegeven moment zo intens is dat alles in een waas verandert. Het helpt ook niet dat de drummer op die track zijn blastbeats behoorlijk chaotisch en inconsistent speelt. Bij deze track verlies ik op een gegeven moment even mijn grip met de plaat. Het is een moment waarop te veel tegelijk gebeurt, terwijl de rest van de plaat zo excelleert in georkestreerde waanzin. Het is dè reden waarom ik geen 5* aan deze plaat kan uitdelen.
Ik hoop dat deze blackmetalparel nog een keer een heruitgave gaat krijgen, want dit behoort tot de top van het genre. Weakling heeft maar één plaat uitgebracht, maar heeft daarmee een impact van tien achter gelaten op het blackmetalgenre.
1
geplaatst: 2 september 2020, 10:39 uur
Ik heb deze CD jaren geleden nog voor een prikje op de kop kunnen tikken, maar die gaat nu inderdaad tegen serieuze prijzen over de toonbank. Dit album is natuurlijk van onmiskenbare invloed geweest op de Amerikaanse black metal scene, meer bepaald de substijl die puristen tegenwoordig afdoen als "hipster black metal". Weakling weet wel een luguberder sfeertje op te wekken dan de bands die de Cascadiaanse vlag later hebben hooggehouden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.