Peste Noire - La Sanie des Siècles - Panégyrique de La Dégénérescence (2006)

Waar ik gister nog lof sprak over FolkFuck Follie, moet ik ze nu gewoon straffen bij dat album, door gelijk al een halfje omlaag te gaan.

Waar Folk Fuck volstond met goed ingespeeld atmosferische metal, die echt fijn is om te luisteren, doet de band hier iets veel brijanters.

Neem Black, voeg daar ritualistische drums, soms gregoriaanse zang en koren, heel wat akoestische stukken en heel afwisselende gitaarpartijen aan toe en je hebt dit plaatje.

Te makkelijk samengevat misschien, in 1 veel te lange zin, want er zit zoveel in deze plaat. Alle hierboven genoemde elementen (en meer) worden samengevoegd om er een erg afwisselend geheel van te maken.
Instrumentaal uit die afwisseling zich in veel meer tempo wisselingen, gitaarsolo's tegen akoestische stukken en gelaagdheid.
Een nummer als Dueil Angoisseus, zet een erg catchy akoestisch stukje in, dat dan vergezeld word door een typisch black gitaartje. Je moet het horen, het klinkt zo mooi.

De sfeer en productie is hier veel losser, slordiger. Toch is het geen slechte productie, op misschien het intro nummer na.
Qua sfeer werd dit album beschreven als een Black band uit oude vervlogen tijden. Het klinkt inderdaad heel ritualistisch, folkachtig oud soms.
Qua zang is het nog een stuk krachtiger dan op Folk Fuck. Intenser, heftiger, hoger, veel meer emotie en overtuiging.

Als ik dit album voor Folk Fuck Follie had gehoord, was ik vast niet zo onder de indruk geweest van dat album. Dit is een album met een zeer sterke ,originele, eigen sound. Ik zou niet snel een band kunnen noemen die hier op lijkt in ieder geval.