Country Music (2019)

Als liefhebben van Country wat zou ik graag deze docu willen zien!

Geen Elvis, geen Jerry Lee Lewis, beiden toch enorme country sterren geweest. Behoren tot de meest succesvolle...jammer, geen compleet beeld dus.

Het is een soundtrack, dus heeft het niet de intentie om een volledig beeld van de historie van de country muziek te geven. Toch mis ik ook wat namen, die, als dit geen soundtrack was geweest, wel in plaats van de vaker voorkomende namen hadden kunnen staan, zoals de twee hierboven genoemde namen, maar ook Dock Boggs, Carl Perkins, Neil Young, Gram Parsons, Bob Dylan, Frank Hutchison, Slim Whitman, Charlie Rich, Doc Watson & many more. Maar ja, het is een soundtrack.....

Elvis en Jerry Lee zijn voornamelijk bekend als Rock & Roll artiesten, dus ik begrijp de keuze wel.
Ook mis ik artiesten zoals Porter Wagoner, Hank Snow, Webb Pierce en Bobby Bare.
Maar wat er op deze compilatie staat is ook niet mis!

Bod Dylan en Gram Parsons staan er wel op!

Ik heb ze ontdekt! Maar de door jou vermelde Hank Snow (met I'm movin' on) had er ook op gemogen natuurlijk.

Prima te beluisteren inleiding tot de meer traditionele country - zou de docu heel graag willen zien. Gelukkig stopt het zo’n beetje rond het begin van 1990, want de country van latere datum is over het algemeen niet heel erg aan mij besteed. De lay-out van het album vind ik in esthetisch opzicht niet zo geslaagd, maar het bijgevoegde boekje (en natuurlijk de muziek zelf) maken veel goed. Heb het album zojuist in huis gehaald, en ik ga er nog veel plezier aan beleven, dat is zeker.

Jammer dat de country van na 1990 niet zo aan je besteed is. Want er is zeker ook na 1990 nog best veel goede country verschenen zeker in de wat meer alt.country hoek. Ik noem bv Car Wheels On A Gravel Road van Lucinda Williams. En de laatste jaren is het helemaal feest weer met bv de Red Dirt Country (vnl. uit Texas en Oklahoma) en artiesten als Cody Jinks, Jamey Johnson, Chris Stapleton, Whitey Morgan, Ward Davis en zo kan ik nog wel even doorgaan. Deze recente ontwikkelingen had ik nog wel graag in de docu zien worden opgenomen, maar ach...ook zo een docu en bijbehorende soundtrack is een kwestie van keuzes maken. En ik mis toch weinig namen die er toe deden, vind het ook bewonderenswaardig dat er ook aandacht is voor artiesten als Guy Clarke, Townes Van Zandt en Gram Parsons. Zelfs the Byrds komen voorbij.
En ja, je gaat idd zeker een hoop plezier beleven aan dit album en het prachtige historische overzicht van de Country muziek.
En ik hoop maar dat deze docu uiteindelijk ook op Netflix te zien zal zijn, ik heb wel goede hoop omdat ze veel docu's van PBS en Ken Burns erop zetten, met als hoogtepunt tot nu toe de Vietnam docu.

AbleMable: mijn voorkeur gaat inderdaad uit naar de traditionele country, al zijn er natuurlijk (gelukkig maar) nog steeds artiesten zoals bijvoorbeeld Chris Stapleton en Hayes Carll, die mij kunnen verrassen. Probeer mijn oren open te houden en onbevooroordeeld te luisteren, maar vind lang niet alle recente muziek de moeite waard. Mijn smaak is, kort samengevat, heel vaak “ouderwets” en vintage, vooral
als het country, blues, folk en rock and roll betreft. Kan ik ook niets aan doen...

Ik geloof dat heartofsoul niet zoveel heeft met muzikale gladjakkers als Garth Brooks en consorten. Wel een stetson dragen, maar in feite popmuziek maken met verwaterde country invloeden. En die hoeden zijn vaak ook nog eens te nieuw

Ik heb ook niks met gladjakkers als Garth Brooks, maar net als eind jaren 60 en de jaren 70 er toch duidelijk een Outlaw beweging ontstond, en reken daar niet alleen de Waylon Jennings, Willie Nelson's toe maar ook Townes van Zandt, Guy Clarke, Steve Young etc. is er ook nu weer sprake van artiesten die hun eigen pad bewandelen en niet mee gaan in de mainstream van Nashville en net als toen is weer Texas de bakermat. En ook zijn er zeker weer traditionals als bv Wayne Hancock en Dale Watson, die echt weer ouderwetse country maken en behoorlijk wars zijn van moderniteiten. Ook de kleinzoon van Hank Williams grijpt duidelijk terug op country van zijn opa en de rockabilly.

Moeilijk om precies aan te geven waarom je iets mooi vindt of niet. Ik smelt bijvoorbeeld als ik Rhinestone Cowboy hoor van Glen Campbell, al is dat (vind ik) meer pop dan “echte” country, maar het klinkt oprecht en doorleefd (althans in mijn oren), wat ik van Garth Brooks niet kan zeggen. Maar de alt. Country heeft inderdaad wel een aantal goede artiesten opgeleverd, dat is natuurlijk zo - al ligt mijn hart bij de wat oudere country. Kwestie van smaak, denk ik dan maar.